अर्पण योन्जन(पारिजात)
प्यारो मान्छे
अनि सानो मान्छे
तर गृहिणी जस्तै
परिपक्व शालिन मान्छे
आजभोलि गहकिला
तिम्रो बिचारहरुमा
म बिस्तारै तिमीभित्र
निर्लज्ज तर प्रेमिल भएर
समाहित हुदैछु
समुन्द्रमा ती हिमनदिहरु झै ।
हो प्यारो मान्छे
छपक्क रात झरेपछि
ताराहरु ओर्लिए जस्तै
म तिम्रो अन्जान शहरमा
तिम्रो शब्द शब्दको बाटो हुँदै
तिम्रो परेलिको आँगनमा
सामिप्यता पोखेर
असरल्ल पोखिदैछु ।
बिस्कुन झै सपना हरु
तिम्रो पछ्यौरिमा !
प्यारो मान्छे !
भग्नाबसेस बनिसकेका
मुर्छित रहरहरु,
तिम्रो आगमनपछि
युद्धको सिपाही झै
लामबद्ध छन् आजभोलि
अनि आतुर छन् परेड खेल्न
तिम्रो आत्मिय बगैंचामा
र,त आजभोली मलाइ
ती नागीडाडाहरुमा
बुकि, चाँप र सुनखरीहरु,
फुल्न नपाउदै
बसाइ सर्ने वसन्त जस्तो हैन
भुइ कुहिरोसंगै हराउने
भेडीगोठहरुसंग मीत लाएर
लोकसेवा भिड्ने सपना तुहिए जस्तै
सेन्मिखाको कथा हुनुछैन ।
त्यसैले तिमीसँगै
तिम्रा सुकोमल औलि हरु चिमोट्दै
जिन्दगीको उकाली
उक्लिरहन मन लागेकोछ
मेरो प्यारो मान्छे ।
हो साच्चै प्यारो मान्छे
तिम्रो निस्चल मन भित्र
दुनियाँसँग बेखबर भएर
तिम्रो चिसो सम्झनाले
आफैलाइ चिमोट्न नपरोस
तिम्रो अभावमा घरीघरी
पाइलाहरु मुर्छित हुननपरोस
साच्चै नै प्यारो मान्छे ।
अबत जुनिभर तिम्रै भएर
जुनिजुनी बाचिरहनु परोस
यदि यो लिला समाप्त हुन खोजे
तिम्रो न्यानो काखमा
मधुर ध्वनीहरु सुन्दै
सँधैलाइ यी परेलिहरु
सुस्त चिरनिन्दमा
निदाइ रहन परोस
मेरो प्यारो मान्छे
प्यारो मान्छे ।
११ जेठ २०७८
In: साहित्य/ कला
Tags: No Comments

