लक्ष्मी काफ्ले
झन् झन् बेचैन भयो एक्लोपन अचेल ।
कहिल्यै ओभाना भएनन् नयन अचेल ।
कैयौं मुनाहरू विछोडको पिडामा छन्
किन गायव भए होनहार मदन अचेल ।
अबोध पशुको बध किन गर्छ मन्दिर
रेटिन्छन् दिनहु स्वार्थले गर्धन अचेल ।
हिजो सडक तताउॅथे नारा जुलुस गर्दै
हेर्नोस् त गुमनाम भए संगठन अचेल ।
नभई पनि नहुने भए पनि चिन्तै चिन्ता
आफ्नैमा फाटो पार्छ कालो धन अचेल ।
पोखरा लामाचौर १९

