लक्ष्मी सुवाल
आज तिम्रो नयनबाट मोती थोपा झरे पनि ।
सक्दिन म आफ्नो भन्न बिखै पिइ मरे पनि ।
पहिले केही भए पनि आज नाता छैन हाम्रो
नजिक अब हुँदै हुन्न जति माया गरे पनि ।
एक हस्ताक्षरले हाम्रो नाता सबै टुटाइ सक्यौ
गिडगिडाइ तिम्रो सामु मायाको बीउ छरे पनि ।
याद आउँछ जब तिम्रो, मुटु चिरा हुन थाल्छ
तिम्रो कहिलै मन दुखेन मेरा आँसु झरे पनि ।
रोएको त छैन म तर हास्न पनि सकिन
तिम्लाई अब सताउँदिन जति दुख परे पनि ।
चागुनारायण भक्तपुर
