लक्ष्मी सुवाल
१.
कुनै पिडाले आज सम्म अत्याउन सकेन मलाई
केही पलको कुनै खुशीले मत्याउन सकेन मलाई
केबल दुई थोपा आँसु झर्यो त किन हार मान्नु
आज सम्म कुनै निराशाले लत्याउन सकेन मलाई
२.
आज फेरि पुरानो घाउ पोल्न थाल्यो र त रोएँ
थामिएनन आखामा आँसु बग्न थाल्यो र त रोएँ
भुल्दै थिएँ अतितका याद गाह्रो भयो सकिन फेरि
बलेको यो मनको दियो निभ्न थाल्यो र त रोएँ
३.
कान्छो छोरो थाल थाप्छ कन्छि छोरी बड्को
एउटा आउँछ आमा भन्दै रुंदै आउँछ अर्को
आउने बाटो कहिँ छैन रिनै रिनले पिरोल्दैछ
बिहान बेलुकी छाक तार्न गाह्रो भा छ घरको ।
४.
न्यायलाई नै अन्यायमा पार्छ यो समाजले
सहिलाई नै गलत भनी तार्छ यो समाजले
मन भन्दा नि आजभोली धनकै राज चल्छ
पीडितलाई नै जाल बुनि मार्छ यो समाजले ।
चाँगुनारायण भक्तपुर

