सरस्वती पाैडेल
आकाशका जुन,तारा अनि त्यो बादल हेरेर
फेदमै निदायो बच्चो रुखको काफल हेरेर।
म चुँडे´को चप्पल लाएरै घर सम्म आइपुगेँ
शहर भरी अरुले लगाएको चप्पल हेरेर।
यो जिन्दगीले नै भाडाकुटी खेलाइरा´को बेला
छोरछोरी रोइदिन्छ्न खेलौनाको पसल हेरेर।
छोरो परदेशियो ,फर्केन अझै घरमा खोइ,
आमा रुदैछिन ढोकामा राखेको जल हेरेर।
अदालतले बिना सबुत पारपाचुके थमायो,
छोरालाई बाउ दिलाउ यसको सक्कल हेरेर।
मायाले हो सम्बन्ध र जिम्मेवारी स्थायी हुने
घर नजलाउनु अरु कसैको ताज महल हेरेर ।
भरतपुर चितवन

