- बैकुण्ठ पोखरेल
थाहा छ तिम्रो नयनमा
आँसु लुकेको छ
थाहा छ तिम्रो मुटुको
घाउ दुखेको छ
बिबस भएर नियाली रा छु
म मूकदर्शक भएर
थाहा छ तिम्रो मायाको
मुहान सुकेको छ।
के बदला लिन्छौ एक अर्का सँग,
दुबै जना खोक्रि सकेसी?
रस निचोरे को ऊखु झै चोक्री सकेसी?
कस्लाई देखाउदै छौ
त्यो खोक्रो स्वाभिमान?
पढ़ेलेखेको बौद्विक बर्ग भन्छौ
खै त तिम्रा पहिचान?
बदला ले हैन बदलिएर हेर
भेट्टाएर हैन भेटीएर हेर।
थाहा छ तिम्रो मन
भतभत पोलको छ
नियतिले सम्बन्धमा बिष घोलेको छ।
बिबस बनी नियलिराछु
म मुकदर्शक भएर
थाहा छ बितृष्णाले
अचार मोलेकोछ।
तिम्रो धरती बाँझो छैन भने
तिम्रो हलो खिईएको छैन भने
जोत धर्तीलाइ, सिंचाउ धर्तीलाइ,
मलजल गर, उरबराउ धर्तीलाई।
सास छउँजेल आस हुन्छ रे
हॅसाऊ धरती लाई।
अजम्बरी माया गाँस धरतीसँग।
थाह छ धरती रोएको छ
माया अनि अपनत्व खाेसिएकाे वेला
बिबस बनी नियालीराछु
म मूकदर्शक बनेर
थाहा छ शनि ले उसलाई छोएको छ।
गोदावरी, ललितपुर

