कविता लेखिसकेर
नारी पस्छे भान्सामा
कविता लेखिसकेर
पुरुष पुग्छ कवि गोष्ठीमा
जहाँ बाचन गर्छ पुरुषले
नारी स्वतन्त्रताको कविता
याद रहोस् !
घरको चौघेरामात्र होइन
नारीको संसार
घरको सिलिङमात्र होइन
नारीको आकाश
यसर्थ संसारका प्रत्येक नारी हो
बाहिर हेर !
आकाशले तिमीलाई पर्खिरहेछ
बाहिर निस्क !
बाटोले तिमीलाई कुरिरहेछ
उडिरहेका ती चराहरु
तिमीलाई भेट्न आएका हुन्
जो तिमीभन्दा स्वतन्त्र छन्
पहाडभरि ओछ्यान लाइरहेका बादल
र बादलमाथि टाँगिएका इन्द्रेणी
जो तिमीभन्दा सुखी छन् ।
यो सिउँदोको सिन्दूर
यो गलाको मङ्गलसूत्र
र यी छन्छनी बज्ने हातका चुराहरु
एउटा पुरुषको आयु हो
एउटा पुरुषको श्रद्धा हो
हरेक नारीको आँखामा
पुरुष उसको देवता हो
तर देवताको आँखामा
नारी के हो
अब नारीले
तोड्नुपर्छ पुरुष दासताका बन्धनहरु
र खिया लागेका विभेदका हतकडीहरु
घृणा, अपमान र हिनताबोध
यहीँ ओकलेर
अब निस्कनुपर्छ तिमी सँघारभन्दा बाहिर
जहाँ तिमीलाई लैजान घाम उभिरहेछ ।

