श्रीबहादुर केसी शैलुङ्गे
हामी हिड्ने दाेबाटाेहरुमा
हामीले चालेका खुट्किलाे हरुमा
छर्लङ्गै देखिरहेछन्
तानाशाहका पैतालाका डाेबहरु
अनि उडिरहेछन तिनैले टेकेका
पाइतालाकाे डाेबबाट बुङबुङ्ती धुलाे
त्यहीँ निस्सासिदाे धुलाेमा
खाेज्दैछाै छिचाेल्न हामी
बढ्न खाेज्दैछाै अघि
जीवनमार्ग अनि जीवनका
स- साना गाेरेटाहरु
अन्याैलमै रुमल्लिरहेछाै यत्रतत्र
कठिन अति कठिन..
हिलाम्मे त्याे बाटाे पार गर्न
समयले नेटाे काट्दा सम्म
घाम अाेरालाे लागि अस्ताउने बेलासम्म
पुग्न सकेका छैनाै गन्तव्यमा
हामिले फेर्ने स्वासमा पनि
अवाक लाग्दाे छ
तिनै तानाशाहले फेरेकाे दुषित हावा
आइरहेछ हवा्रहर्ति
अङ्ग अङ्ग हुँदै
हाम्राे शरिरभित्र प्रवेश गरिरहेछ
अपत्यारिलो गरि
नमिठाे खार अाइरहेछ
विशक्त शरीर लिएर हामी
खाेजिरहेछाै धर्तीभरि
थाहा छैन किन हाेला?
तानशाह अझैसम्म
सलाेट खादैन सगरमाथाकाे
कुम्भकर्ण र धाैलागिरी देखि लिएर
थुप्रै थुप्रै चुरे पहाड र नागवेलि डाँडाहरु
हाम्रै अघि आइ छेक्दैछन हाम्राे मार्ग
अल्मल्याउन बुनिरहेछन तानावानाहरु ।
भक्तपुर
In: साहित्य/ कला
Tags: No Comments

