गीताश्री शर्मा
सुनेँ मैले
हो तिमी ठूलो मान्छे भयौ अरे !
ज्ञानी र मान्ने बन्यौ अरे
सबैको हाई हाईमा
अनि सबैको नजरमा
तिमी छायौ अरे !
तर म पनि
मेरो समाजमा
कसैको नजरमा कम छुइनँ
फरक यति छ ,
तिम्रो र मेरो तालिममा
तिमीलाई सिकाउने त्यहाँ
तिम्रा गुरुहरू थिए
अनि मलाई सिकाउने
म सँग मेरो परिस्थिति !
मेरो परिस्थितिमै
मेरो भाग्य थियो
तर त्यही भाग्यभित्र
कताकता अपूर्णता
बाबाको अभाव थियो
मलाई जिउन कहिले
बाबाको अभावले
त कहिले शोकले पनि
अनि!
कहिले भोकले सिकायो
कहिले आमाको एक्लोपनले
कहिले आफन्तको दवावले ।
हो मलाई पनि
न सिकाउनेको कमि थियो ,
पाइलैपिच्छे लागेका मेरा ठेसहरू थिए
मेरो आँखा अघि सधैँ सधैँ
आमाका फुलेका केशहरू थिए
आफन्तहरूको साथ थियो
रिस र आह्रिस पनि
बराबर हाथ पनि थियो
जिन्दगीका उकाली ओरालीमा कतै
कसैको आशीर्वाद थियो
मान्यजनको साथ थियो
मिठो बोलि थियो ,
अभाव भित्र अलि अलि
कसैको रसिलो स्वभाव थियो ।
हो त्यही स्वभावले
पटक पटक लडेर पनि
उठ्न सिकायो
तर कसैका खस्रा स्वभाव
कसैका झिना मसिना
कसैको न्यानो पन थियो
त्यही न्यानोपनभित्र
कसैको छुट्टै प्रभाव थियो
स्वभाव र प्रभावभित्र अझै
मिठो अनि रसिलो
या भनौं
मेरो जिन्दगीमा
उनको प्रवेशले
उज्यालो प्रभाव छि-यो
जिउँदै थिएँ
हिँड्दै थियौ
सिक्दै थिएँ
उनको साथमा
हातमा हात समाई
किन कि मलाई पनि
तिमी जस्तै बन्नु थियो
र त मैले मेरो गुरुको रूपमा
मैले मेरै उनीलाई मानेँ
अनि फेरि हिँड्दै गर्दा
अलि अलि पाइला सर्दा
मेरा छोरी भनौँ कि
या साथी भनौँ
मेरा देवीहरूलाई
गुरुको रूपमा समाएँ
हो हिँड्न सिकाएँ
हाँस्न न बाँच्न सिकाएँ
मखुन्डोधारी समाजमा
मान्छे चिन्न
आफ्नोत्वको नाटक गरि
नजिकीन खोज्ने
तर यथार्थमा भन्नुपर्दा
स्वार्थीपन लिएर
आउँने र छाउँने
आफन्तहरूलाई
औंलामा गन्न मलाई
यी नै छोरीहरूले सिकाए ।
अब के भनौं म तिमीलाई
बस यति भन्छु
सुन न
मलाई जीउन
नकारात्मक नजरलाई पिउन
सकारात्मक पाटो सिउन
नकाब उतारी
म जस्ती छु त्यस्तै जिउन
मलाई मेरै गुरु
मेरा उनी अनि
प्राण प्यारा
मेरा छोरीहरूको
प्रभावले सिकायो ।
गान्तोक, सिक्किम


2 Comments
मिलन
सुन्दर अनुभव समेटिएको मीठो भावना
सहीखबर डेस्क
thanku