कहिले तस्बिरमा बसेर कहिले पर्दामा बसेर,
एउटा मान्छे खुब मुस्काउँछ अचेल भित्तामा बसेर।
मुटु सम्म पुग्न सक्छु भन्ने आँट कसरी गर्न सक्यो ?
केही समय प्रतीक्षा गर्नु पर्थ्यो अझै आँखामा बसेर।
म चुँडिएर पनि मन्दिर टेखेको छु,चिता देखेको छु,
हे पात१ खोइ तैले के पाइस् त्यो बगैंचामा बसेर।
तँ कलम होस्,छटपटिनै पर्छ,चिच्याउनै पर्छ अझै,
अक्षर हरु पो चुपचाप भैदिन्छन् पानामा बसेर।
सिमाना मिचिए,पिल्लर ढले,सम्पदा बेचिए सबै,
हे देश ! किन चुपचाप सहन्छस् नक्सामा बसेर।
भरतपुर ५, चितवन

