बागमतीलाई हराउदै एपीएफ फाइनल प्रवेश
Tags: No Comments
मकवानपुर । मकवानपुरको हेटौंडामा जारी शहीद स्मृति स्थानीय तह अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगिता–२०८० मा शसस्त्र पुलिसको एपीएफ क्लब फाइनल प्रवेश गरेको छ । बागमती युथ क्लब सर्लाहीलाई ४–० को फराकिलो गोल अन्तरले हराउँदै एपीएफले फाइनलमा स्थान बनाएको हो ।
प्रतियोगिता अन्तरगत विहीबारको दोस्रो सेमिफाइनलमा बिजयी भएपछि उपाधिकालागि एपीएफले न्यूरोड टीम (एनआरटी) संग प्रतिस्पर्धा गर्ने छ ।
छैठौं संस्करणको प्रतियोगिताको फाइनलमा पुग्न एपीएफकालागि अनिश महर्जन, प्रदीप लामा, विदेशी खेलाडीद्वय सर्ज संग र फोडे फोफनाले गोल गरेका थिए । खेलको म्यान अफ दी म्याच अनिश महर्जन घोषित हुदै नगद १० हजार रुपैयाँ हात पारे ।
मकवानपुर जिल्ला फुटबल संघको आयोजनामा हेटौंडा–६, गौरीटारमा जारी प्रतियोगिताको फाइनल शनिबार हुनेछ । प्रतियोगिताको विजेता र उपविजेताले क्रमशः नगद १५ र १० लाख रुपैयाँ प्राप्त गर्नेछन् । बागमती प्रदेश खेलकुद विकास परिषद्, सामाजिक विकास मन्त्रालय, हेटौँडा मकवानपुरका १० वटै स्थानीय तहको सहयोगमा प्रतियोगिता भएकाे हाे ।
प्रतियाेगितामा एक विदेशी क्लब, नेपालमा रहेका ८ वटा ए डिभिजन फुटबल क्लब, आयोजक टोली सहित मोफसलका तीन गरी १२ वटा टोेलीको सहभागिता रहेको छ । साविक विजेता मनाङ मर्स्याङ्दी क्लबले यस संस्करणमा सहभागिता जनाएकाे छैन ।
एकै दिन रोकिए ४ वटा बाल विवाह
Tags: No Comments
मकवानपुर । बालमैत्री स्थानीय शासन लागु गर्न स्थानीय, प्रदेश र संघीय सरकार लागि परिरहेको बेला बाल विवाह सबैभन्दा ठुलो चुनौतीको रुपमा देखा पर्दै आएको छ ।
मकवानपुरमा सिविन बाल हेल्प लाइन र स्थानीय तहको सक्रियतामा ४ वटा बाल विवाह रोकिएको छ । मकवानपुरको कैलाश गाउँपालिका वडा नं ३ मा २० र २१ वर्षिय युवाहरु, राक्सिराङ् गाउँपालिका वार्ड न ३ का १३ र १४ वर्षिया बालिकाबीच हुन लागेको बाल विवाह बदर गरिएको हो ।
दुई दिन अघि विवाह हुन लागेको सुचना हिमराइट्स मकवानपुरमा आएपछि बालहेल्पलाइन १०९८, राक्सिराङ् गाउँपालिका वार्ड ३ को सक्रियतामा बाल विवाह रोकिएको हो । वार्ड अध्यक्ष उत्तम वाइवा, कैलाश गाउँपालिका वाड ३ का अध्यक्ष तिलकबहादुर मोक्तान र इलाका प्रहरी कार्यालय मनहरीको समेत विशेष पहल रहेको हिमराइट्स मकवानपुरकी कार्यक्रम संयोजक कुमारी वाइवाले जानकारी जानकारी दिइन् । बालिकाहरु र युवाहरु, दुवै पक्षका अभिभावक, वडा प्रतिनिधि, हिमराइट्सकी कुमारी वाइवा, बालहेल्पलाइनका प्रवन्धक झविन्द्र ज्ञवाली, प्रजा जागृति माविका शिक्षक रामप्रसाद सापकोटा, अस्मिता नेपालकाे थापाबहादुर दाेङलगायतको सहभागितामा बालविवाह रोकिएको हो ।
मनहरी गाउँपालिका वार्ड न. ४ की १५ वर्षीया बालिका र हेटौडा ३ बसामाडिका १८ वर्षीय बालक, त्यसै गरी मकवानपरु गढी गाउँपालिका वार्ड न २ की १८ वर्षीया बालिका र हेटौडा वडा नम्वर १७ का २५ वर्षीय युवासँग विवाह हुन लागेको सुचना बालहेल्पलाइन १०९८ मा प्राप्त भए पश्चात जनप्रतिनिधि, बालहेल्पलाइन प्रतिनिधि र दुवै परिवारका अभिभावक सहित बालिकाहरुको उद्वार गरिएको थियो ।
उनीहरुलाई बालहेल्पलाइनमा छलफल पश्चात बालविवाहका सम्बन्धमा बीस वर्ष पूरा नभइ अब विवाह नगर्ने र अभिवकहरुले पनि यस विषयमा आफूहरु बालबालिकाको निगरानी गर्ने र यस्ता घटना दोहो-याउन नदिने प्रविबद्धता गरेको बालहेल्पलाइनकी कार्यक्रम अधिकृत सम्झना अधिकारीले बताइन् ।
बालबालिकाहरुलाइ बालिकालाई थप परामर्शको लागि बाल हेल्पलाइनको संरक्षणमामा राखिएको जनाइएको छ ।
बीस वर्ष उमेर पुरा नभएका बालबालिकाको विवाह गैरकानूनी भएपनि बालबालिकाहरु आफूखुसी बिवाह गर्ने क्रम बढेपछि बालबालिकाहरु र परिवारलाई प्रभावकारी परामर्श गराउन सकिएको छैन । यसैकारण बाल विवाह सबैभन्दा ठूलो चुनौती भएको बालमैत्री अभियानका प्रशिक्षक विष्णुप्रसाद चौवे बताउँछन् ।
मकवानपुर । मकवानपुरको हेटौडामा जारी शहीद स्मृति स्थानीय तह अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगितामा न्युरोड टिम (एनआरटी) क्लब फाइनल प्रवेश गरेको छ । सडनडेथमा धनकुटाको राजारानी क्लबलाई १७–१६ गोलअन्तरले पराजीत गर्दै एनआरटी फाइनल प्रवेश गरेको हाे । माेहित गुरुङकाे स्पाेर्ट किक व्याकअप ब्याटल गाेल मार्फत एनआरटी फाइनल प्रवेश गरेकाे हाे ।
हेटौंडा–६ स्थित गौरीटार रंगशालामा भएकाे छैठौं संस्करण अन्तरगत बुधबारकाे पहिलाे सेमिफाइनल खेलकाे निर्धारित समयमा दुबै टाेली तर्फबाट गाेल रहित बराबरी भएपछि खेल ट्राइबेकरमा धकेलिएकाे थियाे । ट्राइबेकरमा समेत बराबरी भएपछी सडेन डेथमा एनआरटीले जीत निकालेकाे हाे । १८ औं पटककाे प्रहारबाट राजारानीलाई पराजीत गर्दै एनआरटी फाइनल प्रवेश गर्ने पहिलाे टाेली बनेकाे छ ।
टाइब्रेकरमा ५–५ गोल भएको थियो । सडनडेथमा दुवै टिमका ११/११ खेलाडीको प्रहारमा १०/१० गोल भएपछि पुनः दोहोर्याएर प्रहार गरेका थिए । टाइब्रकेर र सडनडेथमा गरी कुल ३८ वटा प्रहार भएको थियो ।
खेलमा एनआरटीका गाेलकिपर क्रिपाे म्यान अफ दी म्याच घोषित हुदै दश हजार रुपैयाँ प्राप्त गरे । प्रतियाेगिता अन्तरगत विहीबार शसस्त्र पुलिसको एपीएफ र बागमती युबा क्लब सर्लाही बीच दाेस्राे सेमिफाइनल खेल हुने आयाेजकले जनाएकाे छ । एनआरटीले फाइनलमा बिहीबार हुने दोस्रो सेमिफाइनलको विजेतासँग प्रतिस्पर्धा गर्नेछ ।
आगामी माघ २७ गतेसम्म सञ्चालन हुने प्रतियोगिताको विजेताले १५ लाख रुपैयाँ पुरस्कार प्राप्त गर्नेछ। उपविजेताले दश लाख रुपैयाँ तथा सर्वोत्कृष्ट खेलाडीले बुलेट बाइक प्राप्त गर्नेछन्। यस्तै विधागत उत्कृष्ट खेलाडी तथा प्रशिक्षकले जनही २५/२५ हजार रुपैयाँसहित ट्रफी प्राप्त गर्नेछन् ।मकवानपुर जिल्ला फुटबल संघकाे आयोजनामा बागमती प्रदेश खेलकुद विकास परिषद्, सामाजिक विकास मन्त्रालय, हेटौँडा मकवानपुरका १० वटै स्थानीय तहको सहयोगमा प्रतियोगिता भएकाे हाे ।
प्रतियाेगितामा एक विदेशी क्लब, नेपालमा रहेका ८ वटा ए डिभिजन फुटबल क्लब, आयोजक टोली सहित मोफसलका तीन गरी १२ वटा टोेलीको सहभागिता रहेको छ । साविक विजेता मनाङ मर्स्याङ्दी क्लबले यस संस्करणमा सहभागिता जनाएकाे छैन ।
आप्रवासन प्राचिन मानव सभ्यतादेखि नै एक नियमित घटनाक्रमको रुपमा लिंईदै आएको छ । (जोशी, सिंखडा र प्रिस्कोट २०११) परापूर्वककाल देखिनै आप्रबासनको परम्परा रहंदै आएको कुरालाई नकार्न सकिंदैन । बैदेशिक रोजगार बिभागको २०१४ को तथ्यांकलाई आधार मान्ने हो भने पनि सन् १९९० उदार अर्थतन्त्र र रोजगारीको अवसरको रुपमा आप्रवासनलाई औपचारीकाता प्रदान गरेको पाईन्छ । यस्तो आप्रवासनको क्रम आजको दिनमा आएर गम्भीर मुद्दाकाे बिषय बनेको छ ।
आप्रवासनको अबस्था हेर्ने हो भने पनि बर्तामान अवस्थामा औपचारीक रुपमा नेपालको विमानस्थलको प्रयोग गरि दैनिक सरदर १७०० व्यक्तिहरु रोजगारीको सिलसिलामा विदेसिएको तथ्याङ्कले देखाउंछ । यसरी विदेशिनेहरुमा २५ देखि ३५ उमेर समुहको संख्या उल्लेख्य रहेको पाईन्छ । भारतसंग खुल्ला सिमाना जोडिएको कारण मौसमी रोजगारीलगायत अन्य रोजगारीमा जाने मानिसहरुको एकिन आंकडामा सम्बन्धित निकायमा अद्यावधिक छैन । राष्ट्रिय जनगणना २०७८ को तथ्यांकलाई हेर्दा विदेशमा बसोबास गर्ने नेपालीको जनसंख्या २,१६९,४७८ रहेको छ । जसमा ८१. २८ प्रतिसत पुरुष र १८.७२ प्रतिसत महिला रहेका छन् । जुन दक्षिण एसिया क्षेत्रका अन्य देशको तुलनामा उनीहरुको आप्रवासी कामदार र जनसंख्याको कुल जनसंख्याको अनुपातमा सबैभन्दा बढी हो ।
सन् २०२२ को आर्थिक सर्वेक्षणका आधारमा वैदेशिक रोजगारीका लागि अनुमति लिने नयाँ र पुनः स्वीकृत हुने कामदारको संख्या ५,६६५,२२६ पुगेको छ, जसमध्ये ५,३४८,८१४ पुरुष र ३,१६,४१२ महिला छन् । त्यसमध्ये करिब ९० प्रतिशत कामदारले खाडी मुलुक र मलेसियाका अदक्ष र अर्धदक्ष गन्तव्यको स्वीकृति पाएका छन् भने बाँकी १० प्रतिशतले अन्य गन्तव्यमा जाने दक्ष जनशक्तिको स्वीकृति पाएका छन् । श्रम आप्रवासनले अहिले नेपालको समाज र अर्थतन्त्रमा ठूलो प्रभाव पारेको छ । श्रमशक्तिको पलायन र परिणाम स्वरूप सामाजिक र आर्थिक रेमिट्यान्सले घरायसी जीविकोपार्जनको संरचना र देशको अर्थतन्त्रलाई नयाँ आकार दिएको छ । (अधिकारी, २०२१)
नेपालमा श्रम रोजगारीले पुर्याएको योगदान

बैदेशिक रोजगार बिभागले ११० राष्ट्रहरुमा श्रम स्विकृती दिएता पनि तोकियको भन्दा फरक राष्ट्रहरुमा गैरकानुनी तरिकाबाट लुकिछिपि जाने चलन बढ्दै गएको पाईन्छ । अनिश्चित राजनीतिक र बिग्रँदै गएको आर्थिक अवस्था नेपाली युवाहरुलाई विदेशको विकल्प खोज्ने प्रमुख शक्ति बनेको छ । नेपाल श्रम आप्रबासन प्रतिवेदन २०२२ अनुशार अन्तरदेशीय बसाइँसराइँको मापनसँगै नेपालको बसाइँसराइँ परिदृश्य द्रुत रूपमा परिवर्तन भएको छ । विगत तीन दशकमा रोजगारीमा उल्लेख्य वृद्धि भएको छ । ठूलो परिमाणमा श्रमको लागि नेपाली नागरिकहरूको बसाइँसराइँमा धेरै कारकतत्वहरु भएतापनि प्रमुख रुपमा गरिबी, रोजगारीको अभाव देशभित्र अवसरहरूको कमि, द्वन्द्व र अन्य सामाजिक, वातावरणीय र राजनीतिक कारण, दक्ष र कम सीप भएका आप्रवासी कामदारहरूका मागहरु साथै गरीबिका रेखामुनी रहेका राष्ट्रहरुमा उच्च ज्यालाको प्रस्तावले पनि यस्तो अवस्था सृजना भएको पाईन्छ ।
नेपालको सरदर जनसंख्यालाई हेर्दा नेपालको प्रत्यक तिन घर मध्य १ घरले रेमिटेन्स पाउने गरेको देखिन्छ । गुणस्तरीय शिक्षा र स्वास्थ्यको क्षेत्रमा पनि यसको बिशेष योगदान देखिन्छ । यसले परिवारको सञ्चित आय र बचतमा अभिबृद्धि गर्नुका साथै ऋण तिर्न र सानोतिनो उद्योग व्यवसायमा पनि यसको योगदान रहेको देखिन्छ । यसले सकारात्मकता संगसंगै ब्यक्ति परिवार र समाजमा अन्य प्रभाव पनि पारेको छ । वृद्ध आमाबाबुलाई छाडेर गएको कारण केही ज्येष्ठ नागरिक बृद्धाश्रममा आश्रय लिएका छन् (खनाल, राई, र चालिसे, २०१८; एस थापा, २०१७) ।
त्यस्तै वैदेशिक रोजगारीसँग सम्बन्धित गलत धारणा वा स्टिरियोटाइपहरूका कारण आप्रवासी कामदारहरू फर्किएपछि सामाजिक कलंकको सामना गरेको पाईन्छ । त्यस्तै दक्ष र अर्ध–दक्ष कामदारहरूको बहिर्गमनले “ब्रेन ड्रेन“ हुन सक्ने र नेपालको विकासका लागि अत्यावश्यक विशेषज्ञता गुमाउन सक्ने र स्थानीय उद्योगहरूको विकास र समग्र सामाजिक आर्थिक प्रगतिमा प्रतिकुल असर पार्न सक्ने कुराको आंकलन गर्न सकिन्छ ।
यस्तो प्रभावका कारण व्यक्तिको स्वास्थ्यमा प्रतिकुल प्रभाव पारेको देखिन्छ । आप्रवासनका कारण व्यक्तिको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्यमा प्रतिकुल प्रभाव परेको देखिन्छ । पति–पत्नी विछोड, विवादित वैवाहिक सम्बन्ध, अविश्वास र पुरुषहरुद्वारा पितृत्व अनुभव को हानि जस्ता घटनाहरु सामान्य जस्तो भैसकेका छन् । शारीरिक स्वास्थ्यको कुरा गर्नुपर्दा स्वास्थ्य जोखिम, दुर्घटना र कार्यस्थलमा भेदभावपूर्ण व्यवहार भोग्नु परेको अवस्था छ । (जोशी एट अल, २०११, सिजापति एट अल २०१५, सुवेदी, १९९१) । त्यस्तै मृगौला सम्बन्धी समस्या बोकेर फर्कने ब्यक्तिहरुको संख्या पनि उल्लेख्य रहेको पाईन्छ ।
शारीरिक स्वास्थ्यसंगसंगै यसले मानसिक स्वास्थ्यको क्षेत्रमा पनि प्रतिकुल प्रभाव पारेको देखिन्छ । एक अध्ययनले देखाए अनुसार नेपाली आप्रवासी कामदारहरूमा मानसिक स्वास्थ्य सम्बन्धी समस्याहरूमा चिन्ताको प्रमुख कारण हुन् । (महत एट अल, २०२०, भाईटल साईन २०२२) । त्यस्तै चिन्ता, उदासिनता, टाउको दुखाइ र आत्महत्या प्रयासहरू खाडी सहयोग परिषद् (Gulf Cooperation Council GCC) देशहरूमा पुरुष आप्रवासी कामदारहरूले सामना गर्ने प्रमुख स्वास्थ्य सम्बन्धी जोखिमहरूको रूपमा चिनिन्छन् । (रेग्मी एट अल २०१९) ।
त्यस्तै परिवारको उच्च अपेक्षा, काममा अनुचित व्यवहार, गरीब जीवन अवस्था, एक्लोपन, सामाजिक समर्थनको कमी र विदेशमा गरीब सामाजिक जीवन, अन्य मानसिक स्वास्थ्य सेवाहरूमा उचित पहुँचको अभाव जस्ता तत्वहरुका कारण यो अबस्था सृर्जित छ (रेग्मी एट अल २०२०)।
बैदेशिक रोजगारीका क्रममा मृत्युहुने नेपालिहरुको संख्यालाई हेर्नेहो भने आर्थिक वर्ष २०२१÷२२ मा, कुल १३९५ नेपाली आप्रवासी कामदारको मृत्यु (३९ महिला सहित) भएको तथ्यांकले देखाउंछ । त्यस्तै मलेसिया, साउदी अरेबिया, कतार र युएईमा सन् २०१९/२० देखि २०२१/२२ सम्म वार्षिक १५० भन्दा बढी नेपाली आप्रवासी कामदारको मृत्यु भएको रिपोर्ट गरिएको छ ।
यसले गर्दा आप्रवासनका कारण मनोसामाजिक तथा मानसिक स्वास्थ्यमा यसले दूरगामी प्रभाब पारेको देखिन्छ । यसका कारण मनोसामाजिक तथा मानसिक स्वास्थ्य समस्याका घटनाहरु उल्लेख्य रुपमा रहेको आंकलन गरिएतापनि यसको एकिन तथ्यांक भने छैन । तर सन् २००८ मा एक अध्ययनले के देखाएको छ भने सामान्य ब्यक्तिको भन्दा आप्रवासी कामदारका परिवारमा डिप्रेसन र चिन्ता दुवैको व्याप्ति हुनुका साथै थियो त्यसको अनुपात पनि दोब्बर पाइएको छ (रोसी २००८) । राेसी विभिन्न तह र तप्का बाट यसको व्यवस्थापनमा चासो दिनुपर्ने आवश्यकता देखिन्छ ।
यसले आप्रवासनले गर्दा आत्महत्याहरुको घटनाहरु पनि उल्लेख्य रुपमा रहेको तथ्यांकले देखाउंछ ।

अहिलेको अवस्थामा आप्रवासन आवश्यकता, रहर, बाध्यता जे जस्तो भएता पनि यसलाई व्यवस्थापन गर्न नसकिएमा यस्ले दुरगामी असर पार्ने स्वतःसिद्ध छ । परिवारको एक सदस्य आप्रवासनमा हुंदा उसबाट आश्रीत उसका परिवार लगाएत उसंग सम्बन्धित व्यक्तिको मानसिक स्वास्थ्यमा पनि चासो दिनुपर्ने देखिन्छ । यदि त्यो व्यक्ति मानसिक स्वास्थ्य समस्या भएर समुदायमा फर्किंदाको अवस्थामा उ लगाएत उसको परिवारले भोग्नुपर्ने समस्या साथै त्यस्तो व्यक्तिको उपचार र पुनःएकिकरणमा ध्यान दिनु आवश्यक देखिन्छ ।
राज्यको नजर त्यो व्यक्ति जनसंख्याको एउटा एकाई होला तर उसको परिवारको लागि त्यो व्यक्ति सबै थोक हो । त्यसैले त्यस्तो व्यक्तिको सम्बोधनको लागि राज्यले केन्द्रबिन्दुको रुपमा राखेर हेरिनुपर्छ । यसको लागि स्थानीय तह देखिनै आप्रवासनका नीति र रोजगारीका क्षेत्रमा हुने सम्भावित खतराबारे सटिक जानकारी प्रदान गरी नीतिनिर्माताहरुलाई स्थानीय सुरक्षित माइग्रेसनको बारेमा सुझाव प्रदान गर्न सक्नेछन् । आप्रबासनको बढ्दो चापलाई ध्यानमा राखि स्थानीय स्तरमा प्रबिधि केन्द्रहरू र हेल्प हेक्सको मार्फत् सहयोग गरी सिप विकास कार्यक्रमहरू चलाउनुपर्ने देखिन्छ ।
स्थानीयतहले स्थानीयस्तर देखिनै आप्रबासनको एकिन तथ्यांकहरु संकलन गरी त्यसको अद्याबधिक गर्ने साथै त्यस्ता व्यक्ति तथा परिवारमा भएका ब्यक्तिहरुको मानसिक सुस्वास्थ्यको लागि नितिगत तहमा नै सम्बोधन हुने व्यवस्था मिलाई उनीहरुको पुनःएकिकरणकाे लागि योजनाद्ध तरिकाले अगाडि बढ्नुपर्ने देखिन्छ । यस्ता बिषयलाई समयमानै सम्बोधन हुन नसकेमा यसले भयावह अबस्था सृजना गर्न सक्ने कुरालाई नकार्न सकिन्न ।
प्रतिकृयाकाे लागि: shrkhanal@gmail.com
(खनाल मकवापूर जिल्लामा मनोसामाजिक तथा मानसिक स्वास्थ्य सहयोग कार्यक्रमको लागि टिपिओ नेपालमा कार्यक्रम संयोजक हुन् ।)