मकवानपुर । विन्दामाया तामाङ ओखलढुंगाले फेसबुकमा आमा सम्वन्धमा यसरी भाव व्यक्त गरिन् ।
आमाको प्यार बेच्ने अनि किन्ने कुनै खानदान नभईदियोस
ममता नै उच्छिन्ने त्यत्ती सम्मको अरु वरदान नभईदियोस
सयौं – हजारौं आमाको आँसु झरेको सर्वत्र देखेकी छु मैले
विन्ती छ भगवान आफ्नै आमा नचिन्ने सन्तान नभईदियोस ।
याे मुक्तकिलाे भावले समेत आमाकाे महत्व अमुल्य रहेकाे बताउँछ । आमाकाे मुख हेर्ने दिन आजकाे लागि उनकाे भावले भने जस्तै आमालाई भगवानकाे अर्काे रुपले पुज्ने गरिन्छ । त्यसाेत आज विहानै देखि आमाकाे नाममा समाजिक संजाल भरिएका छन् ।
यसैगरी वृन्दा ढुगानाले फेसवुकामा आमाकाे नाममा यसरी मुक्तक राखेकी छन् ।
आफू बरु भोकै बसेर सन्तान अघाउने आमा
मष्तिस्कमा नै पसेर माया सद्भाव जगाउने आमा
सकिंदैन वयान गरेर महिमा अपरम्पार आमाको
आफ्नो चाहना कसेर आफ्ना सजाउने आमा।
आज वैशाख कृष्ण औंसीको दिन । नेपालमा हिन्दू संस्कृति अनुसार आमाको मुख हेर्ने दिन वा मातातीर्थ औंसीको रूपमा मनाइने गरिन्छ। आमालाई सम्मान गरी बैशाख १७ गते शनिबार आमाको मुख हेर्ने दिन मनाइँदै छ । आमालाई माता, जननी, महतारी आदि शब्दले पनि चिनिन्छ । आमालाई श्रद्धा, भक्तिपूर्वक स्नेह र सम्मान गरी विभिन्न खानेकुराका परिकार खुवाउने हुनाले कसैकसैले यसलाई आमालाई खुवाउने औंसीका रूपमा पनि लिने गरेका छन् । यो दिनलाई अर्को शब्दमा मातृऔंसी, मातृदिवस, मातातीर्थ औंसी आदि पनि भनिन्छ ।
आमाको मुख हेर्ने दिन वा मातातीर्थ औंसीको दिन आफूलाई जन्म दिने आमाको मुख हेर्न छोराछोरीहरू आमा भएको ठाउँमा गएर आफ्नो गच्छे अनुसारका खाद्य पदार्थ ख्वाउनुका साथै उपहार दिएर आमालाई प्रसन्न तुल्याउँछन्। आमा नहुनेहरू भने यस दिन काठमाडौँ उपत्यकाको पश्चिम दिशातर्फ पहाडको फेदीमा रहेको मातातीर्थ जाने गर्छन् । मातातीर्थ कुण्ड पौराणिक एवं धार्मिक तीर्थस्थल हो। कुण्डमा स्नान गरेपछि आफ्नो आमाको मुक्तिको कामना गर्दै तर्पण दिन्छन्। मातातीर्थको पोखरीमा पवित्र मनका साथ हेरेको खण्डमा आमाको स्वरूपको दर्शन पाइन्छ भन्ने विश्वास पनि छ। उक्त कुण्डमा हेर्दा दिवंगत माता प्रसन्न भै दिएको आशीर्वादको प्रभावले छोराछोरीहरू जनधनले सम्पन्न भएर सुख भोग गर्न पाउँछन् भन्ने विश्वास छ।
मातातीर्थ कुण्ड पौराणिक एवं धार्मिक तीर्थस्थल हो । आमाको पवित्रस्थल भएकाले त्यो स्थानको नाम मातातीर्थ रहेको भनाइ बुढापाकाको छ । त्यहाँ गएर छोराछोरीहरूले आमालाई तिर्नुपर्ने ऋणबाट मुक्त हुन तथा आफ्ना आमालाई मुक्त गराउन सक्छन् । स्वस्थानी व्रतकथाअनुसार यो तीर्थमा सतीदेवीको अंग पतन भई मातुलेश्वर महादेवको उत्पत्ति भएको कथन छ । त्यसकारण पनि यहाँ गएर शास्त्रोक्त विधिपूर्वक गरिने कर्मकाण्डबाट मृत आमाले मोक्ष पाउने तथा सो कार्य गर्ने सन्तानले जीवनभर सुखसन्तोष पाउने जनविश्वास छ ।
स्वस्थानी व्रतकथा अनुसार यो तीर्थमा सतीदेवीको अङ्ग पतन भै मातुलेश्वर महादेवको उत्पत्ति भएको थियो। त्यसकारण पनि यहाँ गएर शास्त्रोक्त विधिपूर्वक गरिने कर्मकाण्डबाट मृत आमाले मोक्ष पाउने तथा उक्त कार्य गर्ने सन्तानले जीवनभर सुख-सन्तोष पाउने जनविश्वास छ।यसरी विधिवत् रूपमा छोराछोरीहरू आमालाई तिर्नुपर्ने ऋणबाट मुक्त हुन तथा आ-आफ्ना आमाको मोक्ष प्राप्त गराउन यो तीर्थमा मेला भर्न आउँछन्। यो तीर्थमा सतिदेवीको अङ्ग पतन भै मातुलेश्वर महादेवको उत्पत्ति भएको वर्णन श्री स्वस्थानी व्रतकथामा पाइन्छ। पुण्य प्राप्तिका लागि कोटी होम, यज्ञ, पूजापाठ एवं अनेक तीर्थव्रत गरेको भन्दा पनि यो तीर्थमा प्रवेश गर्दा बढी फल प्राप्त हुन्छ भन्ने जनविश्वास छ।
यसै गरी भगवान् विष्णुको सातौँ अवतारका रूपमा मर्यादा पुरुषोत्तम श्रीराम वनवासका क्रममा घुम्दै यो ठाउँमा आइपुगेका थिए। उनलाई अपरिचित र नौलो देखेर स्थानीय बासिन्दाहरूले आक्रमण गरे। फलस्वरूप श्रीराम र उनीहरू बीच घमासान युद्ध भयो। युद्धले गर्दा दुवै पक्ष आकुल-व्याकुल थिए। त्यही बेला माता सीताजीलाई प्यास लाग्यो। पानी खोज्दै जाँदा कतै पानी नभेटिएकाले भगवान् श्रीराम गङ्गामाताको स्तुति गर्न थाले। ‘माता गङ्गासमो तीर्थ पिता पुस्कर मे वचः’ भन्दै तीनपटक मन्त्रोच्चारण गरी जमीनमा वाण प्रहार गरेपछि वाण लागेको ठाउँमा पानीको कुण्ड बन्यो। त्यहाँ माता सीताजीले सारा ब्रह्माण्डको साक्षात् दर्शन पाउँदा उहाँको स्वरूप कुण्डमा रहेको ढुंगाको मूर्ति कोरिन पुग्यो भन्ने अर्काे धार्मिक विश्वास समेत पाइन्छ।
त्यतिबेला त्यहाँ घना जंगल भएकाले गाई चराउन आएका गोठालाहरू कुण्डको नजीकै बसेर खाजा खाइरहेका थिए। एउटा गोठालो मुखमा रोटी नपरी कुण्ड भएतिर मात्र जाँदो रहेछ। उसले त्यहाँ आमाको दर्शन पाएछ, तर घर फर्कने वेलामा गोठालोले एक्लै फर्किन नमानेको र आमासँगै जाने इच्छा राख्दा आमाले छोरालाई हामी मृत आमाहरूको दर्शन गर्न सधैं वैशाख औंसीको दिन यो तीर्थमा आउनू भन्ने वाचाका साथ छोरालाई सम्झाई-बुझाई फर्काइन्। आमाको पवित्रस्थल भएकाले यो ठाउँको नाम मातातीर्थ रहेको हो भन्ने गरिन्छ ।
मकवानपुर । नेपाली कांग्रेस मकवानपुरले रविन्द्र घिमिरेलाई जिल्ला सदस्यमा मनोनित गरेको छ । नेता घिमिरे आमन्त्रित जिल्ला सदस्य मनोनित भएसगै स्थानीय निर्वाचनको लागि दर्ता गराएको उम्मेद्वारी फिर्ता लिएका छन् ।
घिमिरेले कांग्रेसबाट वडाध्यक्षको टिकट प्राप्त गरेर पनि दर्ता गर्न नपाएपछि हेटौंडा २ को वडा अध्यक्ष लागि स्वतन्त्रबाट उम्मेद्वारी दिएका थिए । उनले आज उम्मेद्वारी फिर्ता लिने समय साँझ ५ बजे अगावै उम्मेद्वारी फिर्ता लिएका छन् ।
यसैगरी, हेटौंडाको मेयर पदमा उम्मेदवारी दिएका नेपालका लागि नेपाली पार्टीका सुकुन्द प्रसाद आचार्यले मेयर पदमा दिएको उम्मेद्वारी फिर्ता लिएका छन् । राप्रपाबाट हेटौंडामा मेयरका उम्मेद्वार दिपकबहादुर सिंहलाई समर्थन गर्दै आचार्यले उम्मेदवारी फिर्ता लिएको जनाएका छन ।
शुक्रबार उम्मेद्वारी फिर्ता लिने समय साँझ ५ बजे अगाबै आचार्यले आफ्नो उम्मेद्वारी फिर्ता लिएका हन् । आफ्नो पार्टीको सिद्धान्त र विचार राप्रपासंग मिल्ने भन्दै हेटौंडाको मेयरमा राप्रपाका नेता सिंहलाई समर्थन गरेर उम्मेद्वारी फिर्ता लिएको आचार्यले बताए ।
मकवानपुर । नेकपा एकीकृत समाजवादी पार्टी परित्याग गरेर भोलिपल्टै नेकपा एमाले प्रवेश गरेका नेता श्रीधर पोखरेलले एकीकृत समाजवादी कुनै पार्टी नै नभएको बताएका छन् ।
“एकीकृत समाजवादी कुनै पार्टी हैन त्यो नेपाली कांग्रेसको एस हो” पार्टी प्रवेश लगत्तै एमालेको चुनावी प्रचारप्रसारमा सहभागी भएका पोखरेलले चुनावी सभमा भने “उ संग केहि भिजन छैन, नेपालको कम्युनिस्ट आन्दोलन समाप्त पार्ने र एमालेलाई साइजमा ल्याउनु मात्रै एजेन्डा छ ।” नेकपा एमाले हेटौंडा ५ ले आयोजना गरेको घरदैलो कार्यक्रममा नेता पोखरेल सहित हेटौंडा उपमहानगरपालिकामा एमालेको मेयर,उपमेयर, वडा अध्यक्ष तथा सदस्य पदका उम्मेदवारहरूको उपस्थिति रहेको थियो ।
नेकपा (एकीकृत समाजवादी) मकवानपुरको अध्यक्ष पदसहित पार्टी परित्याग गरि एमाले प्रवेश गरेका पोखरेललाई चुनावी प्रचारप्रसारमा देख्नासाथ कार्यकर्ताहरूले हुटिङ्ग गरेका थिए ।
उनलाई नेकपा एमालेबाट मेयर पदका उम्मेदवार अनन्त पौडेल, उपमेयर पदका उम्मेदवार सुमित्रा काफ्लेसहित वडा अध्यक्ष तथा सदस्य पदका उम्मेदवारहरुलाई शुभकामना दिदै एमालेका नेता तथा कार्यकर्ताहरुसँग सामुहिक तस्बिर समेत खिचाए । एमाले प्रवेश गर्दा आफ्नै घर फर्किएको र आफ्नै दाजुभाइ तथा दिदिबहिनीहरुसँग भेट भए झै खुसी मिलेको बताउंदै पोखरेलले आफ्नो ४१ बर्षको कम्युनिस्ट आन्दोलन र पार्टीगत लगानी एमालेमै भएकोले विगत ८ महिना राजनीति जीवनको भूल भएको बताए । “म बिस्मृतमा थिए” उनले भने “एमालेको जितले मात्रै जनतालाई न्याय हुन्छ ।”
मकवानपुर । मकवानपुरको हेटौंडा उपमहानगरपालिका वडा नम्बर ७ नागस्वतीमा बर्ड फ्लु भेटिएपछि विहीबार राती कुखुरा नष्ट गरिएको छ ।
नागस्वतीको कुखुरा व्यवसायी राजन खड्काको आदर्श कुखुरा पोल्ट्री फर्ममा रहेको लेयर्स प्रजातिको कुखुरामा बर्डफ्लु भेटिएपछि भेटेरेनरी अस्पताल तथा पशु सेवा बिज्ञ केन्द्र, कुखुरा व्यवसायी संघ, जिल्ला प्रशासनको प्रतिनिधि लगायतको उपस्थितीमा कुखुरा नष्ट गरिएको हो ।
खड्काको फार्ममा रहेको कुखुरा ३ हजार ४ सय ५३ वटा, अण्डा ५ हजार ७ सय ८० वटा र ४ सय ५० केजी दाना नष्ट गरिएको विज्ञ केन्द्रका सहायत स्तर पाँचौ प्रदीप सापकोटाले बताए ।
९ बैशाखमा बर्ड फ्लु शंका लागेपछि पशुसेवा बिभाग काठमाडौ नमुना पठाईएकोमा ७ दिनपछि बिहिवार बर्डफ्लु प्रमाणीकरण भएको रिपोर्ट आएको केन्द्रका प्रमुख डाक्टर ब्रज किशोर ठाकुरले बताए । रिपोर्ट पोजेटिभ आएपछि जिल्ला प्रशासन कार्यालय मकवानपुरमा बैठक बसि बर्डफ्लु प्रमाणित भएको फार्मको कुखुराहरू नष्ट गर्ने टोली फिल्डमा गएको थियो ।
आदर्श पोल्ट्री फार्ममा रहेको कुखुरामा बर्ड फ्लू प्रमाणित भए पनि आसपासका कुखुरा फार्ममा गरिएको नमुना परिक्षण भने नेगेटिभ आएको डाक्टर ठाकुरले बताए । आवश्यक स्वास्थ सुरक्षाको मापदण्ड अपनाएर कुकुरा नष्ट गरिएको उनले बताए ।
र्यापिड टेस्टको आधारमा किसानले क्षतिपूर्ति नपाउने र प्रमाणित रिपोर्ट ढिलो गरि आउने परिपाटीको कारण किसान समस्यामा पर्ने गरेको भन्दै मकवानपुर उद्योग वाणिज्य संघका उपाध्यक्ष राजु अधिकारीले किसानले राहत पाउने सुनिश्चितता गर्न आग्रह गरे ।
कपाल काट्दै रंगशाला निर्माण, अबको याेजना वडाको विकासमा
Tags: No Comments
मकवानपुर / स्थानीय तह निर्वाचन–२०७९ सन्निकट छ । आगमी ३० बैशाखमा स्थानीय तहको जनप्रतिनिधिको लागि मतदान हुँदै छ । आफ्नो वडाका कस्ता जनप्रतिनिधिहरु ल्याउने, आफ्नो गाउँपालिका, नगरपालिका, उपमहानगरपालिका र महानगरपालिकामा कस्तो व्यक्तिलाई आफ्नो प्रतिनिधिको रुपमा पठाउने भन्ने बहस / कौतुहलता र योजना मतदातामा छ । यो हुनु आवश्यक पनि छ ।
देशभर चुनावी माहोल चलिरहदा उम्मेदवारहरु आफ्नो योजना र एजेण्डा लिएर वडा–वडा, टोल–टोल र मतदाताको दैलोदैलो पुगिरहेका छन् । चुनावी घरदैलो अभियानमा केन्द्रित रहेका उम्मेदवारहरुको भिडमा नै छन् हेटौंडा–५ बाट एमालेका उम्मेदवार सुशील घिमिरे पनि ।
अधिकांश स्थानीयतहहरुमा पुरानै अनुहारहरुले नेतृत्वको उपस्थिती देखिए पनि उनी वडाका पुराना विकासप्रेमी तथा जनताको माझमा रमाएका व्यक्ति हुन् । “हेटौंडा ५ मा आशालाग्दा युवाहरु मध्येमा पर्दछन् सुशील, विकासप्रेमी मान्छे”एमाले सचिवालय सदस्य इश्वर ढुङ्गानाले भने “उनको नेतृत्वले हेटोंडा–५ लाई सुन्दर र नमुना बनाउँने छ ।”
सुशील पूर्व राष्ट्रिय बक्सिङ खेलाडी हुन् । सरल र ईमानदार व्यक्तिको रुपमा छवी बनाएको घिमिरलाई एमालेले वडाबाट सर्वसम्बत वडाको अध्यक्षको लागी सिफारिस गरेपछि वडाबासीमा आशा बढेको उनले बताए ।
वडाको जनप्रतिनिधिको रुपमा उम्मेदवार बनेका छन् ज्ञानु थापा, राम बहादुर राई, भगवती बिक र रञ्जीता सिलवाल पनि । वडाको काममा अनुभव हासिल गरेका ज्ञानु थापा र भगवती बिक अहिले अझै विकास र प्रगतिको लागि चुनावि मैदानमा होसिएका छन् । रामबहादुर राई र रञ्जीता सिलवाल नयाँ अनुहार हुन् । जनप्रतिनिधिमा नयाँ अनुहार भएपनि सामाजिक काममा भिजेका व्यक्तिहरु हुन रञ्जिता र रामबहादुर पनि ।
नेपाली राजनितीमा एउटै व्यक्ति पटक–पटक एउटै पदकमा देखिरहनु पर्ने बाध्यताकारी स्थिति बिच घिमिरेको राजनितीमा भएको ईन्ट्रीले उपमहानगरको १९ वडा मध्ये ५ नम्बर वडातर्फ सबैको चासो देखिन्छ ।
को हुन सुशील ?
महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाले एउटा रचनामा भनेका छन् ‘उद्देश्य के लिनु, उडी छुनु चन्द्र एक ।’ चन्द्र छुने उद्देश्य बोकेर हिडेका सुशिल आफ्ना वडावासीलाई उर्जा भर्ने काम गरेर देखाउने अभियानमा छन् । हेटौंडाको पिप्ले युवा क्लबका अध्यक्ष तथा नेपालका पूर्व राष्ट्रिय बक्सिङ खेलाडी सुशिल घिमिरेले लिएको महत्वकांक्षी उद्देश्य चन्द्र छोएजत्तिकै सावित हुने छन्, जब उनी निर्वाचन जितेर वडाको समग्र विकासमा बागडोर सम्हाल्न पुग्नेछन् ।
यसको परिक्षण देखाइसकेका छन् सुशीलले । उनले अगुवाइ गरेको केही कामले उनको लगाव र क्षमता परिक्षण भैसकेको बताउँछन् वडाका सुरेश लामिछाने ।
घिमिरेको अगुवाइमा देशकै नमूना क्याम्पा रंगशाला निर्माण भएर उदाहरणीय काम भएको छ । घिमिरे १२ वर्षको उमेरदेखि ‘मार्सल आर्ट’ क्षेत्रमा प्रवेश गरेका थिए । पछि मार्सल आर्टमा राम्रो भविष्य नदेखेपछि २०५४ सालमा बक्सिङ खेल्न शुरू गरेका उनले ६४ किलोग्राम तौल समूहको राष्ट्रिय प्रतिस्पर्धामा लगातार १० वर्ष जीत हासिल गरे । बक्सिङमा मिलेको ठूलो उपाधि श्रीलंकामा भएको दशौं दक्षिण एसियाली खेलकुद (साग) को रजत पदक रहेको उनले बताए । २०५८ सालमा भएको नेसनल बक्सिङ च्याम्पियनसिपमा उनी २० वर्षको हुँदा पहिलोपटक नेपाल च्याम्पियन भएका थिए । १२ अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा उनले ३ वटा उपाधि जितेको बताए । सन् २००४ मा विभागीय टोली सशस्त्र प्रहरीमा बक्सिङ खेलाडीका रूपमा आवद्ध भएका उनी सशस्त्रको टीमबाट खेल्न शुरू गरेपछि ६४ किलोग्राम तौल समूहमा निरन्तर १० वर्ष बक्सिङ च्याम्पियन बने ।
‘मकाउ पुगेर पनि उनले पुरानै कामलाई निन्तरता दिएर अतिरीक्त आम्दानी गर्ने र खेल क्षेत्रमा केही गर्ने योजना बनाएँ, समय मिलाएर साथीभाईहरुको कपाल काटें,त्यो पैसाको अक्षयकोष बनाए, रेस्टुरेन्टमा काम गर्ने उनी ड्युटीबाट छुटेपछि साथीको घर, कोठा पुगेर भ-याङमुनि कपाल काट्थे र शुल्क लिन्थे नेपाली ३०० रुपैयाँ । जसले खेलक्षेत्रको आधार तय गर्न अक्षयकोष स्थापना गर्ने धोको पालेर राखेका थिए मनमा । कपाल काटेर कमाएको पैसा कभर्ड हल र रंगशाला निर्माणमा खर्च गरे अनि हेटौंडावासीलाई उपहार दिए रंगशाला ।
२०६० सालदेखि निरन्तर राष्ट्रिय च्याम्पियन भए । घिमिरे भन्छन्, ‘सानोमा काठमाडौंमा बक्सिङ प्रतियोगिता भएको थियो । त्यहाँ खेल्न जाँदा पहिलोपटक दशरथ रंगशाला घुम्न पुगे, रंगशाला देखेपछि आफ्नो ठाउँमा पनि यस्तै रंगशाला भइदिए हुन्थ्यो भन्ने सधैं मनमा लागिरहन्थ्यो । त्यो सयममा रंगशाला बनाउन सक्ने आँट नभए पनि सरकारले बनाउँछ कि भन्ने पनि आश थियो । यदि सरकारले बनाएन भने आफैंले बनाउँछु भन्ने सपना पनि बोकेर हिँड्थे सधैं ।’
खेल जीवन निरन्तर चलिरहँदा केही बाध्यता र केही रहर बोकेर खेल जीवन छाडेर मकाउ पुगे उनी । ‘मकाउको बसाइमा पनि निरन्तर रंगशाला बनाउने कुरा खेलिरहन्थ्यो,’ उनले भने, ‘७ वर्ष मकाउ बसें, त्यहाँ बस्दा साथीभाइको कपाल काटेर आएको पैसा जम्मा गरेर रंगशाला निर्माणका लागि अक्षयकोष बनाएँ’ उनले भने ।
हेटौंडा फर्केपछि रंगशाला बनाउने सपनाले उनलाई निदाउँन दिएन । २०७७ फागुनमा हेटौंडामा गोल्ड कप भयो । गोल्क कप हेर्न बाँसको प्याराफिट बनाइएको थियो, यो देखेर उनलाई अझै औडाहा भयो, दर्शको व्यापक भीड, प्याराफिट भने बाँसको । खेल हेर्दा हेर्दै हौसिएर उफ्रन खोज्दा लडेर दुर्घटना हुने जोखिम उत्तिकै ।
घिमिरेले २०५५ सालताका ६ वर्ष पिप्ले चोकमा आफू र क्लबका साथीभाइ मिलेर सैलुन चलाएका थिए । कपाल काटेबापत सैलुनबाट प्रतिव्यक्ति आउने ५ रुपैयाँ जम्मा गरेर क्लबको जर्सी किन्ने र खेल हुँदा खेलाडीलाई ग्लुकोज पानी खुवाउन र खाजा खान खर्चिन्थें उनी । यसरी जम्मा गरिएको पैसाबाट अन्य ठाउँमा हुने प्रतियोगितामा क्लबका खेलाडीहरूलाई खेल्न लैजाने गरेको उनका पछि लागेर खेल जीवनमा रमाइरहेका खेलाडीहरुको स्मरणमा ताजै छ आज पनि ।

‘मकाउ पुगेर पनि मैले त्यही पुरानै कामलाई निन्तरता दिएर अतिरीक्त आम्दानी गर्ने र खेल क्षेत्रमा केही गर्ने योजना बनाएँ” उनी भन्छन् “समय मिलाएर साथीभाईहरुको कपाल काटें,त्यो पैसाको अक्षयकोष बनाए । मकाउ हुँदा उनी रेस्टुरेन्टमा काम गर्थे । त्यहाँको ड्युटीबाट छुटेपछि साथीको घर, कोठा पुगेर घरको भ-याङमुनि कपाल काट्थे र शुल्क लिन्थे नेपाली ३०० रुपैयाँ । “नेपाल आएपछि अक्षयकोष स्थापना गरेर १० लाख जम्मा गर्छु भन्ने सोचेको थिएँ” उनले भने । कपाल काटेर कमाएको पैसा कभर्ड हल र रंगशाला निर्माणमा खर्च भएको उनले बताए ।
र, हेटौंडा फर्केपछि रंगशाला बनाउने सपनाले उनलाई निदाउँन दिएन । २०७७ फागुनमा हेटौंडामा गोल्ड कप भयो । गोल्क कप हेर्न बाँसको प्याराफिट बनाइएको थियो, यो देखेर उनलाई अझै औडाहा भयो, दर्शको व्यापक भीड, प्याराफिट भने बाँसको । खेल हेर्दा हेर्दै हौसिएर उफ्रन खोज्दा लडेर दुर्घटना हुने जोखिम उत्तिकै ।
होस्टे गर्नेको खाँचो थियो सुशिलले होस्टे गरे, हैंसेमा थपिए अरु रुचिकर व्यक्तिहरु र बन्यो आकर्षक रंगशाला हेटौंडा–५ क्याम्पाडाँडामा ।करीब ५ बिगाह क्षेत्रफलमा निर्माण भएको रंगशालामा करीब १० हजार दर्शक अटाउने क्षमताको छ ।
गोल्ड कपको उद्घाटन गर्न पुगे हेटौंडा उपमहानगरका मेयर हरिबहादुर महत । सुशिलले आफ्नो कुरा राखिहालेः ‘मेयर साप कतिञ्जेलसम्म यस्तो बाँसको प्याराफिटमा बसेर खेल हेर्ने रु आफ्नै ठाउँमा राम्रो रंगशाला बनाउन पाए हुन्थ्यो नि १’ मेयर महतले सकारात्मक जवाफ दिएपछि घिमिरेलाई थप हौसला मिल्यो ।
त्यसलगतै २०७८ वैशाखदेखि रंगशाला निर्माणका लागि मैदानको नापजाँच लगायत निर्माण लागत अनुमान गरियो । रंगशाला निमार्णका लागि ४ करोड अनुमानित लागत मूल्यांकन गरियो । सुशिल आफैं लागि परे रंडशाला बनाउन । अन्नतः लागत अनुमानभन्दा आधा कम अर्थात् झण्डै २ करोड रुपैयाँमा रंगशाल निर्माण सम्पन भयो ।
धर्तिमा उज्यालो छरीएदेखि साँझामा उज्यालो रहेसम्म रंगशालामा साबेल र पिक बोकेर भिडिरहेका भेटिन्थे सुशिल । उनको जोशलाई सघाए स्थानीय युवा र व्यवसायीहरुले र सघायो स्थानीय सरकारले पनि ।
होस्टे गर्नेको खाँचो थियो सुशिलले होस्टे गरे हैंसेमा थपिए अरु रुचिकर व्यक्तिहरु र बन्यो आकर्षक रंगशाला हेटौंडा–५ क्याम्पाडाँडामा । करीब ५ बिगाह क्षेत्रफलमा निर्माण भएको रंगशालामा करीब १० हजार दर्शक अटाउने क्षमताको छ । रंगशाला निर्माणमा हेटौंडा उपमहानगरपालिकाको १ करोड ९ लाख रुपैयाँ, ५ नम्बर वडा कार्यालयको ३० लाख रुपैयाँ बजेट परेको सुशिलले बताए ।
हाल वडा अध्यक्षकको लागी चुनावी मैदानमा होमिएका उनै सुशिल आफ्नो लागि नयाँ क्षेत्र भएपनि यस्तै प्रकारको विकास निर्माणमा स्थानीयसँगै साबेल, कुटो कोदालो बोकेर हिड्ने योजनामा छन् । म वडामा शासन गर्न हैन, वडाको विकासमा सहजिकरण गर्न जाने हो,मलाई विगतमा जस्तै वडावासीको साथ, माया र हौसला चाहिन्छ, उहाँहरुको मतदान मेरालागि त्यहाँसम्म पुग्ने बाटो हो ।’
जनसमुदायबाट ३० लाख रुपैयाँ संकलन भएयो थियो । निर्माण कार्यमा लाग्ने श्रम स्थानीयले जनश्रमदानमा सहयोग गरेका हुन् । रंगशाला निर्माणका लागि प्रदेश सरकारबाट कुनै पनि आर्थिक सहयोग भएन । यसअघि पनि उनले हेटौंडा–५ पिप्लेमा बक्सिङ रिङ सहितको बहुद्देश्यीय खेलकुद कर्भड हल बनाइसकेका थिए, भौतिक निर्माणमा उनको यो अनुभव रंगशला निर्माणमा समेत फलदायि बन्यो ।
‘कभर्ड हल निर्माण लागत मूल्यांकन १ करोड २५ लाख गरिएकोमा हेटौंडा उपमहानगरपालिकाको २५ लाख रुपैयाँ र स्थानीय जनश्रमदानबाट सम्पन गरिएको थियो,’ उनी भन्छन्, “खेलाडी भएकोले यहाँ खेल मैदान बनाउँदा आफ्नै घर बनाइरहेको जस्तो आभाष भयो, घरभन्दा बढी यहाँ खटिरहेँ ।”
बागमती प्रदेशको राजधानीको रूपमा रहेको हेटौंडामा खेलकुदका लागि एउटा रंगशाला आवश्यक थियो । रंगशाला निर्माण हुनु भनेको खेल क्षेत्रको विकास हुनु हो । आगामी दिनमा रंगशालाले थुप्रै खेलाडी उत्पादन गर्ने विश्वास लिएको उनले बताए ।
हाल वडा अध्यक्षकको लागी चुनावी मैदानमा होमिएका उनै सुशिल आफ्नो लागि नयाँ क्षेत्र भएपनि यस्तै प्रकारको विकास निर्माणमा स्थानीयसँगै साबेल, कुटो कोदालो बोकेर हिड्ने बताउँछन् । म वडामा शासन गर्न जाने हैन, वडाको विकासमा सहजिकरण गर्न जाने हो,मलाई विगतमा जस्तै वडावासीको साथ, माया र हौसला चाहिन्छ, उहाँहरुको मतदान मेरालागि त्यहाँसम्म पुग्ने बाटो हो ।’ पत्रकार सरोज पौडेलकाे सहयाेगमा तयार पारीएको ।