मकवानपुर । कति वर्ष हुनुभयो ? आँखाको जाँच नियमित गराइरहनु भएको छ ? सचेत बन्नुहोस् सुटुक्कै दृष्टि चोरिएला है ?
जलविन्दु अर्थात ‘सुटुक्क दुष्टि चोर्ने रोग’को नामले चिनिने रोगले सदाको लागि आँखाको ज्योति चोर्न सक्छ । पूर्वानुमान वा अड्कलबाजी गरेर ढुक्क हुन नसकिने ज्योति घातक रोग हो जलबिन्दु । आज १६ मार्च अर्थात जलविबन्दु सप्ताहकाे अन्तिम दिन । हरेका वर्ष मार्चको दोस्रो सातालाई जलविन्दुको रुपमा मनाइन्छ । आखाँको ज्योती गुम्ने ५ कारणहरु मध्येमा चौथो नम्बरका पर्छ जलबिन्दु । मोति बिन्दु, सुगरको कारण ज्योति गुम्न खतरा पहिलो र दोस्रो नम्बरमा छ ।
“जलबन्दिुको चर्चा मोतिबिन्दुको तुलनामा कमै हुन्छ तर, भविष्यमा भयाभव अवस्था आउन सक्ने रोगको रुपमा जलबिन्दुलाई लिन्छन्” हेटौंडा सामुदायिक आँखा अस्पतालका प्रमुख डाक्टर सुनिल थकाली भन्छन् “बिरामीको भोगाई, अनुभुती शेयरीङले पनि सचेतनता बढाउन सकिन्छ, सचेतनाको पाटो अत्यवश्यक छ ।”
उनका अनुसार यो अस्पतालमा औषत दैनिक १० बिरामी जलबिन्दुको उपचारको लागि आउने गर्छन । आँखाको सामान्य नसा सुक्दै जाँदा यो समस्या हुन्छ । बिरामीले शंका नै गर्न नपाई ज्योति गुमिसक्ने खतरा अधिक हुन्छ । “अन्तिम अवस्थामा आउदा उपचार संभावना छैन” अस्पताल प्रमुख थकालीले भने “यही कारण विश्वमा वार्षिक ८० लाख जनसङ्ख्याको आँखाको ज्योती जान्छ ।”
थकालीका अनुसार आँखामा हुने पानीको उत्पादन र विषर्जनको सन्तुलन नमिल्दा यो समस्या हुन्छ । “सन्तुलत नहुँदा आँखाको प्रेसर बढ्छ अनि नसा सुक्छ, नसा सुकेपछि ज्योती गुम्दै जान्छ” थाकालीले भने । ‘दृष्टिको मौन चोर’ रोग पनि भन्ने गरिने जलबिन्दु हुुनुमा खानपानको भने कुनै कारण छैन ।
जलबिन्दुले गर्दा क्षति भइसकेको दृष्टि फर्काउन सकिँदैन तर समयमै नियमित उपचारले जलबिन्दुबाट हुनसक्ने अरु नोक्सानबाट बचाउन सकिने थकाली बताउँछन् । आँखाको प्रेसर कम राख्ने र अप्टिकल नर्वलाई अरु क्षतिग्रस्त हुन नदिनु जलबिन्दु उपचारको प्रमुख उद्देश्य हो।
विश्व स्वास्थ्य संगठनका अनुसार जलविन्दु, विश्वभर दृष्टिविहीन गराउने प्रमुख कारणहरु मध्ये दोस्रो समस्या हो । नेपालमा भने आँखाको उपचार सेवा प्रदायक विभिन्न अस्पतालमा हरेक बर्ष करिब २०० जनाको शल्यक्रिया हुने गरेको बताइएको छ।
डा. थकालीका अनुसार जलबिन्दु हुँदा आँखाको भित्री भागको आकार बढ्दै जान्छ र आँखाको नानीमा पानी जस्तो तरल पदार्थ देखा पर्न थाल्छ। कहिलेकाँही आँखाको भित्री भागमा रहेको तरल पदार्थ बढी मात्रामा उत्पादन पनि हुनसक्छ। यस्तो अवस्थामा आँखामा पे्रसर बढ्छ। यसले विस्तारै दृष्टिक्षमतालाई क्षति गर्दै जान्छ ।
नेपालमा ४० वर्ष माथिको उमेर समूहमा प्रत्येक २०० जनामध्ये एक जनालाई जलबिन्दुको समस्या देखिने गरेको छ । त्यस्तै ८० वर्षको उमेरभित्रमा प्रत्येक २०० जनामध्ये ८ जनालाई हुने गर्दछ ।
के हो जलबिन्दु, कसरी हुन्छ उपचार ?
जलबिन्दु जन्मजात नै समेत हुन्छ । यसैगरी बंशाणुगत पनि हुन सक्छ । यसको पूर्ण निदान नभएको तर रोकथाम संभव भएकोले उपचारमा ढीलाइन गर्न नहुने थकालीले बताए । उनका अनुसार सामान्य आँखाको प्रेसर १० देखि २१ मिलिमिटर मर्करी हुनुपर्छ । जलबिन्दु जाँचको लागि आर्थिक रुपमा समेत महङ्गो नभएकोले समयमै आँखाको सुरक्षा गर्न उनको सुझाव छ । जलबिन्दु भएका तेस्रो स्टेजको बिरामीलाई सल्यक्रिया वा लेजर उपचार नै अन्तिम हो । ज्योती गुमिसकेपछि कुनैपनि हालतमा फिर्ता गराउन सकिदैन ।

जलबिन्दुले आँखाको दृष्टि सम्बन्धी स्नायुमा क्षति पु¥याएपछि विस्तारै ज्योती कम हुँदै जान्छ । जलबिन्दुको प्रारम्भिक चरणमा सामान्य लक्षण मात्र देखिने वा कहिलेकाँही कुनै पनि लक्षण नदेखिने पनि हुने डक्टर थकाली बताउँछन् । उनका अनुसार परिवारमा कसैलाई जलविन्दु लागेको भए बंशाणुगतरुपमा पछिल्लो पुस्तामा सर्दै जाने हुनाले परिवारका नयाँ सदस्यहरुमा पनि यसको जोखिम रहन्छ ।
आँखा रोग विशेषज्ञहरुका अनुसार शरीरको जसरी प्रेसर हुन्छ त्यसरी नै आँखाको पनि प्रेसर हुन्छ । आँखाको चाप सामान्यबाट बढेर विस्तारै आँखाको दृष्टि कम हुँदै जाँदा जलबिन्दु हुन्छ । यो समस्या जन्मजात, बाल्यवस्था, वयस्क वा वृद्धवृद्धा सबैमा देखापर्न सक्छ । त्यस्तै धेरै पावर भएको चस्मा लगाउने, उच्च रक्तचाप, मधुमेह, आँखामा चोटपटक लाग्ने जस्ता कारणले जलबिन्दु हुने सभावना हुने नेत्र रोग विशेषज्ञहरु बताउँछन् ।
मोतिबिन्दु जस्तो विभिन्न भुगोलमा शिविर आयोजना गरी समस्या पहिचान र उपचारको दायरामा ल्याउनको लागि उपकरणको अभाव भएको हेटौंडा सामुदायिक आँखा अस्पतालका प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत शुधिर श्रेष्ठले बताए । “समुदाय तहमा पुगेर आँखामा समस्या भए नभएको स्क्रिनिङ (जाँच पडताल) गर्ने उपकरणको अभाव छ” श्रेष्ठले भने । स्थानीय तहहरुसँग सहयोगको लागि अपिल गरिएको उनले बताए ।
जलबिन्दु कसरी थाहा पाउने, लक्षण कस्ता हुन्छ ?
प्राय मानिसमा यसका कुनै लक्षणहरु नै देखिँदैन । जब यसले आँखाको पुरै नसालाई छोप्छ तबमात्र जलबिन्दु भएको थाहा हुन्छ। त्यस्तो अवस्थामा यसको कुनै उपचार नै हुँदैन ।
यसबाहेक जुन आँखामा जलबिन्दु भएको छ त्यो पाटोको टाउँको दुख्ने, वा पुरै टाउको अत्यधिक दुख्ने, वान्ता आउने, ज्वरो आउने जस्ता लक्षण देखिन्छन् । जलबिन्दु मुख्यतया दुई प्रकारका हुन्छन् । एउटा साँघुरो आँखामा हुने जलबिन्दु र अर्को खुला आँखामा हुने जलबिन्दु हुन्छ । साँघुरो आँखामा हुने जलबिन्दु थोरै व्यक्तिलाई मात्र लाग्छ भने खुला आँखामा लाग्ने जलबिन्दु धेरै व्यक्तिमा देखापर्छ ।
विशेष गरी रोग पत्ता लगाउने भनेको ४० वर्ष कटेपछी हरेक ६÷६ महिनामा आफ्नो आँखाको जाँच गराएर नै हो । जलबिन्दुको समयमै पहिचान गरी उपचार सुरु गरेमा पूर्ण निको नहुँदा पनि थप असरबाट जोगाउँन सकिन्छ ।
जलबिन्दुको समस्याबाट बच्नका लागि मुख्य कुरा जनचेतना आवश्यक छ। मानिसमा जनचेतना भयो भने उपचारमा आउँछन्। जलबिन्दु लागेको भए त्यसलाई पूर्णरुपमा निको पार्न नसके पनि रोकथाम गर्न सकिन्छ।
इतिहास यस्तो छ
नेपालमा सन् १९८१ मा पहिलो पटक जलबिन्दुबारे सर्भेक्षण भएको थियो । डक्टर थकालीका अनुसार त्यो बेला दृष्टिविहीन हुने कारणमध्ये ७१ प्रतिशत मोतिबिन्दु र ३ दशमलब २ प्रतिशमात्रै जलबिन्दुको कारण थियो । त्यो बेला नेपालमा नेत्र विशेषज्ञ ७ जना र आँखा अस्पताल एउटा मात्रै थियो ।
सन् २०१० मा गरिएको सर्भेक्षणले मोतिबिन्दुको कारण हुने दृष्टि विहीनको प्रतिशत ६२ दशमलब २ मा आयो भने जलबिन्दुको प्रतिशत बढेर ४ दशमलत ३ मा पुग्यो । जबकी यो बेला नेपालमा १४७ जान नेत्र रोग विशेषज्ञ र २० वटा आँखा अस्पताल थिए ।
अहिले देशभर ४५ वटाभन्दाबढी आँखा अस्पताल र ४५० जनाभन्दाबढी नेत्र राेग विशेषज्ञ छन् । र, अहिले दृष्टि विहीन हुने ५ प्रतिशत कारण जलबिन्दु हुन परगेकाे छ । यो तथ्याङ्कले देखाउँछ, मोतिबिन्दु नियन्त्रणमा आउँदै गर्दा जलबिन्दुको समस्या बढ्दो छ । मान्छेको आयुले पनि जलबिन्दुको संक्रमण बढ्ने डाक्टर थकाली बताउँछन् । “जति बुढौली उमेर भयो, उति यसको संभावना बढी हुन्छ” थकालीले भने “४० वर्ष उमेर कटेपछि अनिवार्य रुपमा आँखामा जलबिन्दुको परिक्षण गराउनु पछ ।” यहि अवस्थालाई मध्येजनर गरी हेटौंडा सामुदायिक आँखा अस्पतालले आधाभूत जाँचमा आँखाको प्रेसर जाँच्ने गरेको उनले बताए ।
विश्वमा सन् २०४० सम्म ११ करोड १८ लाखलाई जलबिन्दु हुने अनुमान गरिएको छ । हाल ९० प्रतिशत पत्ता नलागेको अवस्थामा रहेको छ । एक अर्ब जनसङ्ख्याको आँखा स्वास्थ्य सेवाको पहुँच बाहिर रहेको बताइएको छ । अन्तर्राष्ट्रिय रुपमा १२ मार्चलाई विश्व जलबिन्दु दिवसको रुपमा मनाइन्छ भने मार्चको दोस्रो सातालाई जलबिन्दु सप्ताहको रुपमा मनाइन्छ ।
६ न्यायाधीश रहने विशेषमा इजलास पूरा छ । तर, पर्याप्त कर्मचारी जनशक्ति नहुँदा फैसला लेखनमा भने ढिलाइ छ । दरबन्दीअनुसार कर्मचारी भए पनि फैसलाको र लेखनको गतिको तालमेल मिलेको छैन । तीन महिनाअघि सरुवा भई आएको न्यायाधीशको नयाँ टिमले धमाधम फैसला गरिरहँदा अपर्याप्त कर्मचारीका कारण फैसला लेखन भने सन्तोषजनक छैन । लेख्न बाँकी फैसला कति छन् भन्नेबारे विशेषसँग यकिन तथ्यांक नभएर ढिलाइ भएको अदालत स्विकार्छ ।
‘हामी पुराना मुद्दा फस्र्योट गर्दै छौँ । यही ढंगले काम गर्दै गयौँ भने असारसम्म लक्ष्य पूरा गर्छौँ,’ विशेषका अध्यक्ष टेकनारायण कुँवर भन्छन्, ‘तर, फैसला लेखनमा डेलिभरी दिन सकिरहेका छैनौँ, जनशक्ति अपुग नै छ ।’विशेष अदालतमा ६ न्यायाधीश रहन्छन् । तीन–तीनजना सम्मिलित दुईवटा इजलास छन् । कर्मचारी ४९ जना छन् । फैसला लेखनमा सम्बन्धित न्यायाधीशका साथै मुख्यतः अधिकृत र नायब सुब्बास्तरका कर्मचारीको संलग्नता रहन्छ ।
अधिकृतका साथै कम्प्युुटर अप्रेटरले पनि इजलासमा बसी टिपोटमा सहयोग गर्छन् र फैसला टाइप गर्छन् । कम्प्युटर अप्रेटरमा दुईजनाको स्थायी दरबन्दी छ । दुईजना करारमा छन् । एकजना स्थायी दरबन्दी कर्मचारीको सरुवापछि हाल तीनजना उक्त पदमा छन् । ‘टिपोटका काम कहिलेकाहीँ फाँटकाले पनि गर्छन् । जुन स्पिडमा फैसला भइरहेको छ, त्यो ऐनअनुसार पनि राम्रो हो ।
विशेष अदालत ऐनको दफा १६ ले मुद्दा दायर भएको मितिले सामान्यतया ६ महिनाभित्र मुद्दा किनारा गर्नुपर्ने व्यवस्था गरेको छ । यही व्यवस्था कार्यान्वयनका लागि आफूहरूले हाल मुद्दा फस्र्योट र त्यसमा पनि पुराना मुद्दामा प्राथमिकतासाथ फैसला गरिरहेको अध्यक्ष कुँवरको भनाइ छ ।
तर, धमाधम फैसला भइरहँदा फैसलाको पूर्णपाठ तयार गर्न भने समय लागिरहेको र यसलाई पनि समाधान गर्ने गरी आफूसहित न्यायाधीशको टिम र प्रशासनले योजना बनाइरहेको उनले बताए । पुराना मुद्दा घटेपछि साताको दुई दिन बिहीबार र शुक्रबार फैसला लेखनलाई समय दिने योजनामा आफूहरू रहेको विशेषले जनाएको छ ।
विशेषका अध्यक्षमा टेकनारायण कुँवर छन् भने सदस्यहरूमा खुसीप्रसाद थारू, तेजनारायणसिंह राई, रामबहादुर थापा, मुरारीबाबु श्रेष्ठ र रितेन्द्र थापा छन् । यसअघिका न्यायाधीशहरूको सरुवा गर्दै न्यायपरिषद्ले ५ मंसिरमा उनीहरूलाई विशेषमा पठाएको थियो । १८ मंसिरदेखि उनीहरूले मुद्दा हेर्न थालेका हुन् ।
पाँच वर्षको सबैभन्दा बढी मुद्दा फर्स्याैट
पछिल्लो पाँच वर्षको तथ्यांक हेर्दा विशेषले यस वर्ष सबैभन्दा बढी मुद्दा फस्र्योट गरेको छ । लक्ष्यभन्दा बढी मुद्दामा फैसला भएका छन् । आर्थिक वर्ष ०७५/७६ मा विशेषमा ६ सय २३ मुद्दा रहेकामा दुई सय ३० मात्र फस्र्योट भएका थिए । उक्त वर्ष विशेषले दुई सय ७० मुद्दा किनारा लगाउने लक्ष्य लिएकोमा ८५ प्रतिशतमा फैसला भएको थियो । त्यसपछिको वर्ष आठ सय ४३ मध्ये एक सय ७८ मात्र फैसला भएको तथ्यांक छ । त्यसपछिका वर्षमा क्रमशः सात सय ९२ मध्ये एक सय ३५, सात सय ९२ मध्ये तीन सय ३९ र ६ सय २९ मध्ये दुई सय ७० मुद्दा विशेषबाट किनारा लागेका थिए ।
चालू आर्थिक वर्षको सुरुमा विशेषमा चार सय ८६ मुद्दा थिए । यस वर्ष दुई सय ५३ वटा मुद्दामा फैसला गर्ने लक्ष्य विशेषले लिएकोमा एक सय २९ प्रतिशत मुद्दामा फस्र्योट भएका छन् । विशेषका अनुसार कुल तीन सय २८ मुद्दा फैसला भएपछि अब एक सय ५८ मुद्दा बाँकी छन् ।
यसै दरमा फर्स्याैट भए आफूहरूले यस आर्थिक वर्षको अन्तिमसम्ममा दुई वर्षअघिका मुद्दा शून्यमा झार्ने विशेषले जनाएको छ । फागुन मसान्तसम्म एक सय ५९ मुद्दा बाँकी रहेकामा दुई वर्ष नाघेका आठवटा मुद्दा छन् । यसैगरी, १८ महिना नाघेका ११, एक वर्ष नाघेका १३ वटा र ६ महिना नाघेका ५२ थान मुद्दा छन् । ६ महिनाभित्रका भने ७५ वटा मुद्दा फर्स्याैट हुन बाँकी रहेको विशेषले जनाएको छ ।
जनचासोका मुद्दा ‘लाइभ स्ट्रिमिङ’ गर्ने योजना
विशेष अदालतले जनचासोका मुद्दामा लाइभ स्ट्रिमिङ गर्ने योजना बनाएको छ । अदालतलाई प्रविधिसँग जोड्ने आफूहरूको नीति रहेकामा त्यसैको एउटा हिस्सा बहसको लाइभ स्ट्रिमिङ पनि रहेको विशेषका अध्यक्ष कुँवरले बताए ।
‘सर्वोच्च अदालतले पनि केही मुद्दाहरूको संवैधानिक इजलासबाट सुनुवाइ गर्दा लाइभ स्ट्रिमिङ गरेको छ । हामीले पनि केही जनचासोका मुद्दाहरूको सुनुवाइमा यो प्रयोग गर्ने कि भनेर सर्वोच्च र प्रधानन्यायाधीशसँग अनुमति माग्छौँ,’ कुँवरले भने । यद्यपि, हालसम्म अनुमति भने आइसकेको छैन ।
हाइप्रोफाइल सम्मिलित मुद्दाका साथै थुप्रै प्रतिवादी रहेका मुद्दाहरूको सुनुवाइमा इजलास भरिभराउ हुने, कानुन व्यवसायी र पक्षहरूको चासो सम्बोधन गर्न भनी आफूहरूले यस्तो योजना बनाएको उनको भनाइ छ । पक्षहरूको इच्छा, मुद्दाका केही कुराको गोपनीयताजस्ता विविध कुरा ख्याल गर्दै लाइभमा बहस सुनाउने र यसले सर्वसाधारणमा अदालती प्रक्रियाबारे जानकारी हुने कुँवरको भनाइ छ । भारत, अमेरिकाजस्ता देशमा पनि यस्तो अभ्यास रहेको भन्दै उनले आवश्यक प्राविधिक तयारी पनि बिस्तारै हुँदै गरेको जानकारी दिए ।
विशेषले दुई साताभित्र मोनिटर जडान गर्ने जनाएको छ । पहिले पनि बकपत्र भर्चुअल्ली हुने गरेकोमा त्यसलाई अझ व्यवस्थित र व्यापक बनाउँदै नेपाल वा विदेशबाटै बकपत्र गर्न सक्ने, कानुन व्यवसायीले बसेकै ठाउँबाट बहस गर्न सक्नेजस्ता सुविधा थप्दै छ । शब्द तस्बिर https://www.nayapatrikadaily.com/ बाट
मकवानपुर । मकवानपुरबाट विभिन्न देशमा राेजगारीकाे क्रममा पुगेका १९३ जनाकाे मृत्यु भएकाे छ । याे तथ्याङ्क आव २०६५-६६ देखि २०८०-०८१ सम्मकाे हाे । यसैगरी आ व २०७०-७१ देखि २०८०-०८१ सम्म ६२ जना बिरामी र अंगभंग भएका छन् ।
सुरक्षित आप्रवासन (सामी) कार्यक्रम सुरक्षित वैदेशीक राेजगारी सम्बन्धि पत्रकारहरुसँग अन्तरक्रियामा याे जानकारी गराएकाे हाे । हेटाैडा उपमहानगरपालिकाकाे आयाेजनामा शुक्रबार कार्यक्रम गरिएकाे थियाे ।
वैदेशिक राेजगारीकाे माेहसँगै असुरक्षा पनि बढेकाे छ । त्यसैले आफू जान लागेकाे देशकाे बारेमा राम्राेसँग बुझेर, पुरा कागजपत्र बनाएर मात्रै अघी बढ्ने नगरेकाे कारण समस्या हुने गरेकाे कार्यक्रममा छलफल गरिएकाे थियाे ।
यस्ताे छ बागमती प्रदेशबाट विदेश जानेहरुकाे तथ्याङ्क

राेजगारीकाे सिलसिलामा विभिन्न समस्यामा परेकाहरुलाई सहयाेग र समन्वयकारी भूमिका निर्वाह गर्दै आएकाे यस परियाेजना अन्तरगत भएका प्रगतिबारे जानकारी गराइएकाे थियाे ।
विभिन्न समस्यामा पर्दा मनाेसामाजिक समस्यामा समेत पर्दै आएकाहरु पनि सामीबाट परामर्श दिने गरिएकाे छ । यसैगरी परियाेजना अन्तरग सञ्चालित वित्तिय साक्षरता कार्यक्रमबारे समेत जानकारी गराइएकाे थियाे ।
कार्यक्रममा हेल्भिटास नेपालकाे कार्यक्रम अधिकृत उमा पाैडेल, सामी परियाेजना संयाेजक अञ्जिता थापामगर, सामाजिक परिचालक अधिकृत प्रतिक्षा खड्का, मनाेविमर्शकर्ता प्रतिक्षा भट्टराई, सूचना तथा परामर्शकर्ता पार्वती बिककाे उपस्थिति रहेकाे थियाे ।
मकवानपुर । जिल्ला प्रहरी कार्यालय मकवानपुरले नगदसहित ४ जनालाई नियन्त्रणमा लिएको छ ।
हेटौंडा १५ रातोमाटे चेक प्वाईन्ट स्थित पुर्व पश्चिम सडक खण्डमा प्रहरी चौकी रातोमाटेबाट खटिएको चेकिङ टोलीले नगदसहित ४ युवाहरूलाई नियन्त्रणमा लिएको हो ।
बिरगंजबाट चितवन नारायणघाटतर्फ जादै गरेको बीआर ०१ एआर २९९१ नं.को ईन्डियन कारलाई शंकालागी जाँच गर्ने क्रममा कारको सिटमुनि लुकाई राखेको भारतीय रुपैया ५०० को नोट १ हजार ४२ थानमा नियन्त्रणमा लिएको हो । यसैगरी २ सयको नोट ९३ थान, १ सयको नोट ९३ थान, ५० को नोट ४ थान गरी जम्मा भारतीय रुपैयाँ ५ लाख ४९ हजार एकसय र नेपाली रुपैयाँ २ लाख ५० हजार फेला परेको प्रहरी प्रवक्ता डिएसपी लक्ष्मी भण्डारीले बताए ।
भण्डारीका अनुसार कार चालक भारत बिहार राज्य सितामणी थाना ९ भुभैरवो बस्ने अन्दाजी ३० को राकेश कुमार र सोही कारमा सवार सोही ठेगानाका अर्का अन्दाजी ३० बर्षीय चन्द्र बाबु, ३७ बर्षीय अशोक राय, सुनसरी कोशी गाउँपालिका ४ बस्ने ३२ बर्षीय निजाम मियालाई कार सहित नियन्त्रणमा लिएको हो।
मकवानपुर । मकवानपुरको बागमती गाउँपालिकाबाट प्रहरीले लागुऔषध नाईट्राभेट सहित एक जनालाई नियन्त्रणमा लिएको छ । बागमती ८ बस्ने वर्ष २९ को रमेश राईलाई नाईट्राभेट १ सय ८५ ट्याब्लेट सहित नियन्त्रणमा लिइएको जिल्ला प्रहरी कार्यालय मकवानपुरले जनाएको छ ।
ईलाका प्रहरी कार्यालय फापरवारी मकवानपुरबाट खटिएको प्रहरी टोलीले बुधबार उक्त परिमाणको लागुऔषध नाईट्राभेटसहित राईलाई नियन्त्रणमा लिएको हो । सडकमा शंकास्पद रुपमा हिडिरहेको अवस्थामा राईलाई खानतलासी गर्दा उनको साथबाट उक्त लागूऔषध नाईट्राभेट फेला परेको प्रहरीले जनाएको छ ।
मकवानपुर जिल्ला अदालतबाट ९ दिनको म्याद अनुमति लिएर राईलाई थप अनुसन्धान कार्य भईरहेको प्रहरीले जनाएको छ ।