- प्रभा पोख्रेल
१.
दबायाै मेरा आवाजहरू, अनि धुन हुने माैका पाएँ
यात्रा अलिनाे तिमीसँग, अहिले नुन हुने माैका पाएँ
सलाम छ तिम्राे चाहानालाइ ,म खरानी भएकाे हेर्ने
तिमीले आगाे लायाै,मैले नम्बरी सुन हुने माैका पाएँ ।
२.
दुख्छ छाती गरिबीले,देखाउँनलाई घाउ छैन
श्रम बेचेर खान पाउँ म ,अरू कुनै दाउ छैन
याेग्यताकाे छैन कदर ,ठाउँमा मान्छे नहुनेकाे
मृगौला बिक्छ देशमा,प्रमाणपत्रको भाउ छैन ।
३.
छाडि यादका ठेलीहरू, आफू नेटाे काटि गयाै
मलाई त्यान्द्राे नछाेडेर, तिमी डाेरी बाटि गयाै
शान्त मनकाे तलाउमा, बेइमानीकाे पत्थर हानी
देखाइ चिता डाेली भनि ,गज्जबले ढाँटी गयाै ।
४.
जानेलाई बिदाइकाे हात ,स्वागत आउनेलाई
छाेड्नेलाइ पछुताे झैं ,घमन्ड हाेस् पाउनेलाई
सिउँदाेभरी फुलिदिने सर्त ,स्वीकार गर्छाै भने
जीवन धितो राखि दिन्छु,चाेखाे प्रीत लाउनेलाई ।
५.
फूलै फूलकाे बहार हुन्छ,बगैँचा र माली हुदैन
हुन्छ अबिर सल्किन्छ धूप,तर पूजा थाली हुदैन
तिम्रै सामु लान्छ मलाई ,खरानी र धुवाँ बनाइ
मृत्यु शाश्वत सत्य हुन्छ ,तिमी जस्ताे जाली हुदैन ।
६.
नेताहरू भाेट्काे भिख,माग्दै आउँछन् नाेट गनेर
भ्रष्टाचारी माथि नजाउन् ,अब हाम्राे भाेट गनेर
विवेकले गराैं न काम,बिकाउ के लाई हुनुपर्याे
एउटा गलत निर्णयले ,बस्नु पर्ला चाेट गनेर ।
७.
हृदय भरी ममता सजाई,प्रीत बनी आयाै तिमी
प्यारकाे मिठाे सरगम घाेली,गीत बनी आयाै तिमी
साेचेकी थिएँ मृत्यु राेजेर,जिन्दगीसँग माफी मागाैं
जीवन ओइलाई झर्नै लाग्दा,शीत बनी आयाै तिमी ।
८.
जिन्दगीकाे सागर तर्न प्रेमकाे ,डुङ्गा भए पुग्छ
मनकाे बागमा तिम्रै नामकाे,एकै थुङ्गा भए पुग्छ
गरे पनि दर्शन धामकाे ,तिमी मेरो मनकाे देउता
तिमी भित्रै पाउँछु ईश्वर,पूज्न ढुङ्गा भए पुग्छ ।
९.
छैन मुस्कान यी ओठमा,पीरमा छु अचेल
मुटु काम्ने छाँगाे भएको ,भीरमा छु अचेल
तिमी गयाै खाेलासँगै,एकतर्फी बाटाे लागि
पर्खाइमा त्यही खाेलाकाे,तिरमा छु अचेल ।
१०.
चढ्याे नसा तनैभरी,प्यारकाे मिठाे मात हाम्राे
कहिले अन्त्य नहुने झन् ,कस्ताे बात हाम्राे
तिम्राे साथ पाए देखि,चाेखाे माया लाए देखि
जान्छ पलमै दिन अनि,छाेटाे भाछ रात हाम्राे ।
११.
धन दौलत हातको मैला ,तिम्रो साथ लाखै प्यारो
देखावटी छैन पनमा, तिमी मलाई साखै प्यारो
मूल्य हुन्छ हिरा मोतीको,तिमी अनमोल छौ प्रिय
चाहा छैन खासै स्वर्गको,मलाई तिम्रो काखै प्यारो ।
१२.
राती राती सपनीमा,किन आउँछाै भेट्नलाई
किन खाेज्छाै थाहा भएन,फेरी घाउ रेट्नलाई
संझनाकाे ज्वारभाटा ,छचल्किन्छ आँखैभरी
औषधीकाे खाेजीमा छु, तिम्राे याद मेट्नलाई ।
१३.
हामी दुइले सजाएकाे ,प्रेमको सानाे शहर थियाे
त्यहि शहरमा सँगै बस्ने ,कस्ताे मिठाे रहर थियाे
तिम्राे न्यानाे स्पर्शले,तिमी भित्रै समाहित हुँदा पनि
लाजले नजर तल पारी ,लजाएकाे प्रहर थियाे ।
१४.
सुनकाे पनि छैन चाहा ,मलाइ नुन भए पुग्छ
चाहिंदैन झिलिमिली,दियालाे र जून भए पुग्छ!!
देखासिकी मन पर्दैन,म त आफ्नै तालकाे मान्छे
महङ्गाे नि चाहिंदैन ,लाज ढाक्ने ऊन भए पुग्छ ।
१५.
संघर्षकाे तिम्राे कथा लेख्न सक्ने,कलम खाेज्छु आमा
एउटा कलम किन्न सकुँ त्यस्ताे, इलम खाेज्छु आमा
धर्ती बनी सहिरहन्छाै कहिले सम्म ,बचनकाे घाउ
चट्टै बिसेक हुने तिम्राे घाउकाे ,मलम खाेज्छु आमा
भक्तपुर
