दिपक पनेरु
आँधीवेरी हुरी जस्तै चल्न सिकें मैले ।
चिताको राख सरी नै जल्न सिकें मैले ।
रम्छु अचेल बाढी पहिरो झरी वर्षासँग,
सागरको छालसित बहल्न सिकें मैले ।
प्रेममा निराश भयो मन जहिलेदेखि,
तब खुशीहरु सित छल्न सिकें मैले ।
समयले दुर्भाग्यको रंग देखाए पछि,
मनको रहरहरु बदल्न सिकें मैले ।
यात्रा थियोे अनिश्चित सफर गर्नैपर्ने,
ठोकर खाँदै आज संभल्न सिकें मैले ।
सागरनाथ, सर्लाही

