मकवानपुर । झरना साहित्यिक परिवार मकवानपुरको अध्यक्षमा विश्वनाथ सञ्जेल निर्वाचित भएका छन् । सोमबार बकैयाको महेन्द्र माविमा भएको झरनाको चौथो अधिवेशनबाट सञ्जेलको अध्यक्षतामा १३ सदस्यीय कार्यसमिति चयन गरिएको हो ।
यस्तै, झरनाको उपाध्यक्षमा चिरञ्जीवी लामिछाने र गायत्री रुपाखेती, सचिवमा मसान उपासक, कोषाध्यक्षमा कृष्ण घतानी, सहसचिवमा सन्तराम राई चयन भएका छन् । यसैगरी, सदस्यहरुमा क्रमशः विश्व राई, शुभलक्ष्मी प्रभा, देवराज लामिछाने, निलहरि ढुंगेल, अमृता लामिछाने, प्रेमबहादुर भोम्जन, विजय दोङ चयन भएका छन् ।
कार्यक्रम झरना साहित्यिक परिवारका निवर्तमान अध्यक्ष दीपक गौतमको अध्यक्षता तथा बकैया गाउँपालिकाका अध्यक्ष धर्मराज लामिछानेको प्रमुख आतिथ्यमा भएको हो ।
अधिवेशनको अवसरमा झरनाले पालिकाका पूर्वअध्यक्ष दामोदर खनाल, उपाध्यक्ष सरला बोलखे, प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत लक्ष्मण पुडासैनी, समृद्ध समाज दैनिक पत्रिका, संस्थापक अध्यक्ष रमेशमोहन अधिकारी, सल्लाह उद्धव सापकोटा, सल्लाहकार नूरप्रसाद गौतम, जर्नादन खनाललाई सम्मान गरिएको थियो ।
अधिबेशनमा दीपक गौतमले पेश गरेको अध्यक्षको प्रतिवेदन, मसान उपासकले पेश गरेको सचिवको प्रतिवेदन र कृष्ण घतानीले पेश गरेको कोषाध्यक्षको प्रतिवेदन साधारण सभाले पास गरेको थियो ।
बकैयामा बाङ्गमय प्रतिष्ठान गठन
मकवानपुरको बकैया गाउँपालिकामा बाङ्गमय प्रतिष्ठान गठन गरिएकाे छ । सोमबार बकैयाको महेन्द्र माविमा भएको झरना साहित्यिक परिवारको चौथो अधिवेशनमा दिपक गौतमको संयोजकत्वमा ९ सदस्यीय प्रतिष्ठान गठन भएको हो ।
मकवानपुरका १० वटा पालिकामध्ये स्थानीय बाङ्गमय प्रतिष्ठान गठन गर्ने बकैया पहिलो पालिका हाे । बकैया गाउँपालिकाको २०७८ चैत्र १० गते बसेको कार्यपालिका बैठकबाट स्वीकृत कार्यविधिअनुसार प्रतिष्ठान गठन गरिएकाे अध्यक्ष गौतमले जानकारी दिए । गौतम संयाेजक रहेकाे प्रतिष्ठानकाे सदस्यहरुमा विश्वनाथ सञ्जेल, चिरञ्जीवी लामिछाने, गायत्री रुपाखेती, कृष्ण घतानी, सन्तराम राई, कुमार स्याङ्वो, शुभलक्ष्मी प्रभा चयन भएका छन् ।
प्रतिष्ठानले सदस्य सचिवमा मसान उपासकलाई चयन गरेको छ । कानुनी प्रक्रिया पूरा गरी प्रतिष्ठानलाई ६ महिनाभित्र पूर्णता दिइने संयोजक गौतमले प्रतिबद्धता जनाए । कार्यक्रममा बकैया गाउँपालिकाका अध्यक्ष धर्मराज लामिछानेले पालिकाले कला, भाषा, साहित्य र संस्कृतिको क्षेत्रमा सकेकाे सहयोग रहने प्रतिबद्धता ब्यक्त गरे ।
कार्यक्रममा निमेष निखिल, आरसी रिजाल, राजकुमार लामिछाने, श्रीराम अधिकारी, सम्प्रस पौडेल, कुवेर पराजुली, बकैया गाँउपालिकाका उपाध्यक्ष भक्तबहादुर खत्री, बकैया गाँउपालिकाका प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत महेश श्रेष्ठलगायतको उपस्थिति रहेको थियो ।
मकवानपुर । नेपाली चलचित्र ‘ऐना झ्यालकाे पुतली’ ओस्कार अवार्डकाे लागि सिफारिस भएकाे छ । मकवानपुरे निर्देशक सुजित बिडारी निर्देशित ‘ऐना झ्यालको पुतली’ अमेरिकामा अर्को वर्ष हुने ओस्कार अवार्डको ९५ औं संस्करणका लागि नेपालको अन्तर्राष्ट्रिय फिचर फिल्म छनोट समितिले सिफारिस गर्ने निर्णय गरेको हाे ।
विमल पौडेलको अध्यक्षतामा रहेकाे आठ सदस्यीय इन्टरनेसनल फिचर फिल्म छनोट समितिको सोमबार बसेको बैठकले समितिलाई प्राप्त फिल्ममध्येबाट ‘ऐना झ्यालको पुतली’लाई सिफारिस गरेको हो । अन्तर्राष्ट्रिय फिचर फिल्म छनोट समितिले ओस्करको प्रतिस्पर्धामा सामेल हुन इच्छुक फिल्मकर्मीलाई २०७९ भदौ ३० गतेभित्र फिल्म बुझाउन सूचना प्रकाशित गरेकाे थियाे । नेपालबाट दिनेश राउत निर्देशित प्रकाश, सुवर्ण थापा निर्देशित राधा र बिडारी निर्देशित ‘ऐना झ्यालको पुतली’ले सहभागिताका लागि आवेदन दिएका थिए ।
समितिले प्राप्त तीन फिल्ममध्ये सिनेमाको प्राविधिक पक्ष, कथ्यको प्रस्तुति, चरित्रहरूको भावनात्मक विश्लेषण तथा प्रस्तुतिको कलात्मकता आदि पक्षलाई ख्याल गरी ‘ऐना झ्यालको पुतली’लाई सिफारिस गर्ने निर्णय गरेको अन्तर्राष्ट्रिय फिचर फिल्म छनोट समितिले विज्ञप्तिमा जनाइएको छ ।
ओस्कर अवार्ड आगामी १२ मार्चमा लस एञ्जल्सको डल्बी थिएटरमा हुनेछ । नेपालमा पौडेलको अध्यक्षतामा इन्टरनेसनल फिचर फिल्म छनोट समिति समितिमा लक्ष्मीनाथ शर्मा, प्रदीपकुमार उपाध्याय, राजेन्द्र शलभ, राजुविक्रम थापा, सामीप्यराज तिमल्सेना, लोकेन्द्र पराजुली ‘कपील’, चिरञ्जीवी गुरागाईं सदस्य रहेका छन् । ऐेना झ्यालकाे पुतली गत भदाै २४ गतेबाट सिनेमा हलहरुमा प्रदर्शनमा आएकाे हाे ।
रन्जना पराजुली लम्साल
१.
बिश्वासले नाता जोडिए पनि
हिड्दा हिड्दै बाटो मोडिए पनि
नठान्नु धोका कहिले कसैले
गन्तव्य नपुगी छोडिए पनि ।
२.
गर्जदै मेघले ल्यायो यौटा बेमौसमी हुरी
बन्यो दुस्वप्नको रात जलायो प्रीतको धुरी
बुझ्नै नसकिने पार्यो चित्ररेखाहरु पुछी
निभायो दीप बालेर यो कस्तो हाय मज्बुरी ।
३.
बिदा गरिसकेपछि सम्झी सम्झी रुँदा
मनभित्र धैर्य राखी तस्बिरमा छुँदा
अझै माया लाग्ने प्रीय सम्झनाको ताल
पर्खाइका महिना झैँ दिन लामा हुँदा ।
४.
टाढाबाट झझल्कोले यतै आई घेरेजस्तो
प्राण मेरो तर सास उनले नै फेरेजस्तो
आभाषले हृदयमा दिन्छ मीठो अनुभुती
मन चोर्ने अाँखा भित्र लुकाएर हेरेजस्तो ।
इटहरी
चितवन । चितवनमा रहेर साहित्य कला र संस्कृतिकाे क्षेत्रमा याेगदान गर्दै आएकाे संस्था हाम्रो मझेरी साहित्य प्रतिष्ठानले विभिन्न विधाका १३ जना स्रष्टालाई सम्मान गर्ने भएकाे छ । प्रतिष्ठानकाे २३ औँ वार्षिकोत्सवका अवसरमा आगामी असोज १० गते घटस्थापनाका दिन भरतपुरमा विभिन्न स्रस्टाहरूलाई सम्मान गर्ने भएको हाे ।
प्रतिष्ठानले नेपाली भाषा, साहित्य, कला-संस्कृति, पत्रकारिता गीतसंगीतलगायतका विभिन्न बिधामा साधनारत स्रस्टालाई सम्मान गर्न लागेको प्रतिष्ठानका अध्यक्ष पुष्प अधिकारी अन्जलीले विज्ञप्ति प्रकाशित गरी जानकारी दिए ।
प्रतिष्ठानले हरेक वर्ष प्रदान गरिँदै आएको हाम्रो मझेरी साहित्य सम्मान २०७९ बाट वरिष्ठ साहित्यकार तथा मदन पुरस्कार विजेता रामलाल जोशी (धनगढी, कैलाली), लेखक/समालोचक उदय अधिकारी (भरतपुर, चितवन), कवि/गजलकार केशव आचार्य (बिर्तामोड, झापा), गजलकार विनोद अनुज (चितवन), गजलकार सीता शर्मा (गान्तोक, सिक्किम) लाई सम्मानित गर्ने भएकाे छ ।
यसैगरी सङ्गीतकार विशाल ढकाल (गैंडाकोट, नवलपुर), कवि/कथाकार सरस्वती शर्मा क्षेत्री (दार्जिलिङ), कवि सुमन घिमिरे (सर्लाही), कवि/गजलकार/आख्यानकार सुशीला पौडेल (काठमाडौं), क़कवि विश्वप्रेम अधिकारी (स्याङ्जा), गजलकार साबित्री गिरी (पोखरा), पत्रकार/लेखक विनोदबाबु रिजाल (चितवन), नाटककार/कवि/मुक्तककार माधव पोखरेल (हेटौँडा) लाई सम्मान गर्ने भएकाे हाे ।
कवि प्राध्यापक डाक्टर भीम खतिवडाको प्रमुख आतिथ्यतामा प्रतिष्ठानकाे २३ औं वार्षिकोत्स्वका अवसरमा सम्मानित गरिने अध्यक्ष अधिकारीले जानकारी दिए । यसैगरी २३ औं वार्षिकोत्स्वका समारोहमा नेपाली गजलको इतिहासमा एउटा अर्को नवीनतम दस्तावेज गजल ए महफिल र हाम्रो मझेरी साहित्यिक पत्रिका ५९ अङ्क लोकार्पण गरिने उनले बताए ।
- उत्सब चौलागाईं
सखारै मझेरीमा
चिरबिराउँछन् चराहरू
र तोरीका दाना
झुत्तिखेल्छन् आँगन छेउ थाक्राहरूमा
गर्छन् होड्बाजी को भन्दा को कम ।
चराहरूसँगै
लडीबुडी गर्छन् केटाकेटीहरू
खेल्छन् टालाटुली बाटुली
यति यति पानी गङ्गे रानी
बनाउँछन् माटोको घर
बन्छन् बेहुला र बेहुली
गर्छन जिजीविषाको अभ्यास
पोखेर आर्गानिक शैशव चञ्चलता ।
धुलो मैलो हुन्छन्
ताप्छन् लालीमाको न्यानो
उन्मुक्त आमोद-प्रमोद मनोभावमा ।
घाम छिपिदै जाँदा
फेरिदै जान्छ चराहरूका लय
हराउँदै जान्छ उनीहरूका चकचक
पङ्ख फिजाएर उडी जान्छन् कतै टाढा
केटाकेटीहरू भत्काउँछन् माटोको घर
लाग्छन् आ-आफ्नो बाटो
अलप हुन्छन् आँखाहरूबाट ।
मध्यदिन
शून्य शून्य छ आँगन
चराहरु छैनन्
चिरबिर छैन
छैनन् केटाकेटीहरू
खस्नै लागेको धुरी मात्र टोलारहन्छ अजस्र ।
सन्ध्याकाल
बिर्सेर मनोरम आँगन
सखारैको आपसी प्रेम र सद्भाव
प….र…. बाँसको झ्याङ्तिर झगडिन्छन्
अगि नै एकैसाथ झुत्ति खेल्ने चराहरू ।
मच्चेको छ स्वर
हिर्काइरहन्छन्
सङ्घार, झ्याल, ढोका र पालीमा
बेमेल कर्कश आवाजहरूले ।
केटाकेटीहरू
ङ्यारङ्यारङुरङुर गर्छन्
मन अमिलो पार्छन्
खिन्न मान्छन्
रुन्छन्
र भन्छन्
अँध्यारो मन पर्दैन ।
यी सबै गतिविधि हेरिरहेछु म ।
अन्न टिपिरहेका चराहरूसँगै
बिहान हेरिरहन्छु
र सम्झन्छु
मरुभूमिमा पसिना बगाइरहेको भाइ ।
लालाबालाको माटोको घरसँगै
मध्यदिन हेरिरहन्छु
र सम्झन्छु
आगोले खाएको सुकुम्बासी बस्ती ।
चराहरूको कर्कश आवाज
र केटाकेटीहरूको छटपटीसँगै
सन्ध्या हेरिरहन्छु
र सम्झन्छु
मेरो देशको पार्लियामेन्ट ।