मकवानपुर । मकवानपुर प्रहरीले गांजा ओसारपसारमा सम्लग्न २ किशोर सहित ७ जनालाई नियन्त्रणमा लिएको छ । जिल्ला प्रहरी कार्यालय मकवानपुर र इलाका प्रहरी कार्यालय नेवारपानीको प्रहरीले उनीहरूको साथबाट १३० किलो गांजासहित नियन्त्रणमा लिएको हो ।
गाजासहित नियन्त्रणमा लिइएकामा मकवानपुर जिल्ला राक्सिराङ गाउँपालिका ३ बस्ने १५ र १९ बर्षिय किशोर रहेका छन् । यस्तै मकवानपुर कैलाश गाउंलालिका ४ बस्ने २८ बर्षिय बम बहादुर चेपाङ, २७ बर्षिय हरिकुमार प्रजा,२७ बर्षिय बिरमान प्रजा रहेका छन् ।
यसैगरी मनहरी गाउँपालिका ३ हाडीखोला बस्ने ४४ बर्षिय रामहरी लुईटेल र मनहरी ५ बस्ने ३६ बर्षिय दिपक थापा मगर रहेको प्रहरीले जनाएको छ ।
पदमपोखरी सेक्टर लामिटारबाट खटिएको नेपाली सेना र पर्सा राष्ट्रिय निकुञ्ज प्रशासनको सयुक्त गस्ती टोलिले गस्ती गर्दै जाने क्रममा पर्सा राष्ट्रिय निकुञ्जको मध्यवर्ति इलाकामा बोरामा लागू औषध गांजा बोकेर पैदलै पर्सा जिल्लातर्फ जादै गरेको अबस्थामा उनीहरूलाई नियन्त्रणमा लिएको जिल्ला प्रहरी कार्यालय मकवानपुरले जनाएको छ ।
छामेकै भरमा मोटरसाइकल मर्मत
Tags: No Comments
मकवानपुर । उमेर ५४ वर्ष । नाम सुदर्शन ढकाल । पुर्वपश्चिम राजमार्गको अन्तरगत मकवानपुर जिल्लाको हेटौंडा उपमहानगरपालिका ३ बसामाडीमा सडकको आडैमा उनको घर छ । घरैमा पाली हालेर सञ्चालन गरिरहेका छन् ढकाल मोटरसाइकल वर्कसप । दुबै आँखा नदेख्ने उनी छामेकै भरमा मोटरसाइकल मर्मत गर्छन् ।
३८ वर्षदेखि उनी यही ग्यारेजमा रमाइरहेका छन् । यही ग्यारेजबाट चलेको छ घर संसार । छामेकै भरमा सबै मोटरसाइकलको इन्जिन र पार्ट पुर्जा सही र बिग्रेको पत्त लागउँछन् । खोल्ने र फिट गर्ने काम गर्छन । ११ वर्षसम्म आँखैले हेरेर गरेको काम पछिल्लो २७ वर्षदेखि त्यै आदतले छामेकै भरमा गर्छन उनी । भन्छन् “केही स्टार्ड गरेपछि आवाजबाट समस्या पत्ता लाग्छ, केही छामेर पत्ता लाग्छ ।” २०४२ सालदेखि ग्यारेजमा काम गरेका उनलाई २०५३ सालमा आँखाको समस्या देखिएको हो । आँखाको ज्योति गुमाउँदा पनि उनी पछिल्लो २७ वर्षदेखि छामेर र आवाज सुनेरै मोटरसाइकल मर्मतको सबै काम गदै आएका छन् ।
जति सानो पार्टपुर्जा जोड्न पनि उनलाई कसैको सहयोग चाहिदैन । स्टार्ड भएपछि त्यो आवाजले नै कहाँ के बिग्रेको छ भन्ने सहजै बुझ्छ उनी । “कुनै साधन चाँही स्टार्ड नभएर ल्याएको हुन्छ, त्यसलाई स्टार्ड गराएर फलामसँग कुरा गर्छु, त्यसको भाषा बुझ्छु” उनी भन्छन् । पार्ट पूर्जा फिट गर्न पनि सजिलै लाग्छ उनलाई । उनी भन्छन् “एउटा पार्ट अन्त फिट हुदैन, छामेरै सही ठाउँमा पुगिन्छ ।”
सबैभन्दा गाह्रो चै के गर्न हुन्छ ? उनी भन्छन् “वायरिङको समस्या छ भने चाही तार चिन्न समस्या हुन्छ, छामेर त रातो कालो तार चिनिदैन । यस्तो बेलामा ग्राहक, श्रीमती वा छोरो को नजिक छ उसैलाई सोध्छनन् । तार जोड्नको लागि तारको रङ बताउन सक्ने बच्चा भए पनि आफूलाई सहयोग पुग्ने बताउँछन् उनी । पहिले र अहिले सवारीको पार्ट पुर्जा नयाँ मोडल नयाँ तर उनलाई केही फरक लाग्दैन मर्मत गर्नमा । नयाँ मोडल भए पनि पेट्रोल इञ्जिन नै भएकोले केही फरक फरक सिस्टम भए पनि समस्या नहुने उनी बताउँछन् । सिक्नेबेलामा जापानीज गाडी मर्मत सिकेका उनी अहिले सबै कम्पनीको मर्मतमा पोख्त छन् । १६ वर्षको उमेर सिप सिक्दा पनि उनले तालिम लिएका हैनन्, क्याटलक हेरर/पढेर सिकेको हुन् मर्मतको सिप ।

कसरी गुम्यो आँखाको ज्योति
उनी स्कुले पढाई धेरै उत्कृष्ट थिएनन् । कक्षा ९ मा असफल भएपछि उनी यो क्षेत्रमा आएका हुन् । होण्डा कम्पनीको भाजुरत्नमा कार्यरत थिए । सिपीजेड मोटरसाइकल लन्चिङ भयो, धरान शाखाबाट विक्रीका लागि हेटौंडाबाट १२ थान मोटरसाइकल धरान लैजाने काममा खटिए सुदर्शन र उनका अन्य साथीहरु ।
उनीहरुको टोलीले हेटौंडाबाट धरान शाखामा जाँदै थियो । कोशी पुलको नजिक पुगेका थिए, सडकको लच्कामा उनीभन्दा अगाडी गुडिरहेको कारले एक्कसी ब्रेक हान्यो । ब्रेकको रातो बत्ति बलेपछि उनले एक्कासी आँखै देखेनन् । सुदर्शन चढेको मोटरसाइकल अनियन्त्रित भयो । मोटरसाइकल चलाउन अनुभवी उनी दुर्घटनामा भने परेनन् । बाटोको किनारा लगाएर रोके । तर, आँखाले केही देखेनन् । साथीहरु बीच इटहरीको तरहरा भन्ने ठाउँमा खाजा खाने सल्लाह हेटौंडामा नै भएको थियो । उनलाई उछिनेर अघि बढेका साथीहरु त्यहाँ पुगेर उनलाई पर्खिए । तर उनी कोशीबाट अघि बढ्नै सकेका थिएनन् । त्यो बेला मोवाइल सञ्चार थिएन, साथीहरु फर्केर खोज्दै आए । उनलाई कोशीको नजिकै भेटें । सडकको सेतो लाइन र कुनै गाडी अघि बढ्दा त्यसले ब्रेक लगाएमा रातो बत्तिमात्रै देख्ने भएछन् उनी ।
“अहिले सुन्नेलाई कथा जस्तो लाग्ला” सुदर्शन भन्छन् “हामी साथीहरु मिलेरे तरहरासम्म पुग्यौ ।” त्यसपछि दिउँसो अलिअलि देख्ने राती नदेख्ने भए उनी । २०५६ सालमा काठमाडौंको तिलगांगामा आँखा जाँच गराए । नेत्र रोग विशेषज्ञले आखाँको नशा सुकेको र यसको उपचार नहुने बताए । उनले आशा मारेनन् । धामी झाँक्री पनि गरे । तर समस्या घटेन, बरु बढीरह्यो । फर्केर हेटौंडा आए । २५ वर्षको उमेरमा आँखाको ज्योति गुमाएका उनी आफ्नो सिपको सदुपयोग गर्नको लागि ग्यारेज खोले । अहिले पनि उनी राती बालिएको बत्ति देख्छन् तर अरु देख्दैनन् । कोही मान्छे नजिक आएमा त्यो आकार मान्छेको हो भन्ने सम्म मात्रै चिन्छन् । ९० वर्ष लाग्दै गरेका उनका बुबा बिना चस्मा पत्रपत्रिका पढ्छन् । तर उनलाई एक्कासी यस्तो समस्या आयो । “आँखामा कुहिरो लागेजस्तो हुन्छ, यो कुहिरो काट्ने औषधी पाए आँखा देख्थे होला जस्तो लाग्छ” उनी भन्छिन् “अहिले छामेरै सबै काम गर्छु, कहिले आफ्नै आँगन पीँढीमा ठक्कर खान्छु, तर सम्हालिदै छामेर सबै काम गर्छु ।”
मान्छेको आशा त कहाँ मर्छ र । आशा अझै बाँकी छ । उनी २ वर्ष पहिले उपचारको आशा बटुलेर भारतको बरेलीसम्म पुगे । तर त्यहाँबाट पनि उपचार भएन । अझै पनि जिल्लामा आँखा शिविर हुँदा न उपचार भैहाल्छ कि भनेर शिविरसम्म धाउँछन् । एक साता अघि पनि आफ्नै वडामा आयोजित आँखा शिविरमा पुगेका थिए उनी । मैले राम्रो पढेर अरु काम गरेको भए कसरी बाँच्थे होला । आँखाको ज्योतिसँगै जागिर जान्थ्यो, म डिप्रेसनमा पुग्थे होला” भन्छन् “सिपले बाँच्ने हौसला पाइरहेको छु आजसम्म ।”

श्रीमती पनि मिस्त्री
२०६४ सालमा श्रीमती कमला अर्याल ढकालले पनि घरेलु तथा साना उद्योगबाट मोटरसाइकल मर्मत तालिम सिकिन् । श्रीमान् आँखा नदेख्ने भएपछि सघाउन सहयोग होस भनेर उनले तालिम सिकेकी थिइन् । तर अहिले उनी पूर्ण मित्री भएकी छिन् । मैले सिकेपछि छोरो राजीवले पनि सिक्यो । अहिले हामी परिवार नै मित्रि भएका छौ ।
करेन्ट लाग्ने, काट्ने काम गर्नुपर्दा चाँही उहाँ (श्रीमान)लाई उक्लै छाड्दैनौ । अरु काम उहाँ आफैंले सबै गर्नुहुन्छ । “हामी ३ जना नै मोटरसाइकल मर्मतको सबै काममा पोख्त छौ” कमला भन्छिन् “मलाई चलाउन चाही म जान्दीन, यही वरपर चलाएर हेर्न परे श्रीमान्ले पनि हेर्नुहुन्छ, बाटो (राजमार्ग) मा ट्रायल गर्न परे छोरोले गर्छ ।” “मर्मत गर्न र चलाउन दुबै सिक्ने मनथ्यो त्यो बेला मर्मत मात्रै सिक्न पाएँ” मोटरसाइकल चलाउन नजाने पनि यसको कुन पार्ट पुर्जामा के खराबी आएको छ, सबै ज्ञान छ कमलालाई ।
छोरा राजिव घरमा कमै हुन्छन । सुदर्शन र कमला ग्यारेजमा हुँदा कमला प्रशासनिक काम हेर्छिन । सुदर्शन मर्मतको पाटो सम्हाल्छन् । मर्मतपछि शुल्क लिने । आवश्यक पार्ट पुर्जा किन्नको लागि लिस्ट तयार गर्ने, सामान किन्न बजार जाने काम बढी कमला सम्हाल्छिन् । कहिले काँही कामको चाप हुँदा दुबैजना मर्ममा भिड्छन् । आफू नहुँदा कतिपयले श्रीमानलाई मर्मत शुल्क नै नदिइ हिड्ने गरेको पीडा सुनाउँछिन् कमला । छोरोको यहाँ (ग्यारेज) र अर्को काममा बराबर जस्तो लाग्छ, हामी दुईको पुरै समय यही काम हो” कमलाले भनिन् ।

कर्मकाण्ड पढेका राजिव ग्यारेजमा व्यस्त
सुदर्शन–कमलाका दुई सन्तान । एक छोरा एक छोरी । विवाहित छोरी हेटौंडा बजारमा फेन्सी पसल चलाउँछिन् । छोरा राजिवको सानैदेखि रुचिको क्षेत्र थियो कर्मकाण्ड । उनीहरुले छोरालाई संस्कृत पढाए । किशोरावस्थामा नै उनी गाउँ छिमेकमा कर्मकाण्ड काममा लागे ।
अहिले पनि उनलाई पूजापाठ, तिथी श्राद्ध, सप्ताह ज्ञान महायज्ञको कामले प्राय व्यस्त नै हुन्छन् । जब यि कामबाट फुर्सद मिल्छ उनी पनि आमा बुबालाई सघाउँन ग्यारेमा आइपुग्छन् । आफू हुर्कदै गर्दा आमा बुबाले यही काम गरेको देखे राजिवले । “बा–आमालाई सानो तितो काममा सघाउँदा सघाउँदै सबै सिप जाने” उनी भन्छन् “अहिले यो काम पनि धेरै रुचि लाग्छ ।”
महेश गुरुकुल देबघाटमा सँस्कृत अध्ययन गरेका राजिवले हेटौंडा फर्केर पुनः मकवानपुर बहुमुखी क्याम्पसबाट वाणिज्य संकाय अध्ययन गरे । सँस्कृतमा शिक्षा हासिल गर्ने क्रममा चितवन देवघाट बसेका राजिवले घर, फर्के पछि ग्यारेजमा काम नगर्ला भन्ने लागेको थियो । तर त्यसो भएन । “सेतो पोषक लगाएर सफा आशनमा बसेर, धुपको वास्ना चलाउँदै काम गर्ने पण्डित हाे छोरो, तर मेरो यो कालो मोबिल र गन्हाउने मट्टितेलमा लतपत्तिएर ग्यारेजको काममा के गर्ला र भन्ने लागेको थियो” सुदर्शन भन्छन “सुरुसुरुमा त फोहोर माने जस्तो पनि गर्यो, तर सजिलै यसमा पनि रत्तियो ।”
“सिप कहिल्यै पनि ठुलो र सानो भन्ने हुन्न” सुदर्शन भन्छन् “मैले यो सिप नजानेको भए अहिले आँखा नदेख्दा तनाव कै कारण मर्थें होला ।” उनीहरु अहिले मासिक कम्तिमा ५० हजार बचत गर्छन् ।

मकवानपुर । मकवानपुरको थाहा नगरपालिकामा खोलामा डुबेर १ जनाको मृत्यु भएको छ । मृत्यु हुनेमा थाहानगरपालिका वडा नं.४ वडा नारायणझ्याउ बस्ने ७२ की लाक्पा शेर्पा रहेकी छन् ।
जिल्ला प्रहरी कार्यालय मकवानपुरका अनुसार आइतबार बिहान थाहा ४ धारापानीस्थित खोलामा जम्मा भएको पानीमा शेर्पा मृत भेटिएकी थिइन् । मृतकको श्रीमान श्याम बहादुर थिङले घटनास्थलमा आएर सनाखत गरेको प्रहरीले जनाएको छ । घटनास्थलको मुचुल्कापछि शव पोष्टमाटमका लागि हेटौंडा अस्पताल ल्याईएको प्रहरीले जानकारी दिएको छ ।
मकवानपुर । बागमती प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्ष २०८१/८२ को बजेट तयारीका लागि पूर्व छलफल कार्यक्रम गरेको छ।
आइतबार भएकाे बजेट पूर्व छलफललाई सम्बोधन गर्दै मुख्यमन्त्री शालिकराम जम्कट्टेलले व्यक्तिलाई अनुदान दिने प्रणालीलाई अवलम्बन नगरी अब समुदायलाई नै अनुदान तथा ऋण दिने नीति ल्याइने बताए । मन्त्री जम्कट्टेलले महिलाको उद्यमशीलतालाई जोड दिने, दलित र चेपाङ समुदायलाई विशेष ध्यान दिने र हरेक वर्ष कार्यक्रम नफेरी निरन्तरता दिने बताए।
यसैगरी आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्री जगन्नाथ थपलियाले बजेट सन्तुलित र समानुपातिक ढङ्गमा विनियोजन गरिने बताए। बजेट खर्चलाई बढी न्यायोचित र दीर्घकालीन प्रभाव पार्ने गरि अगाडि बढ्ने मन्त्री थपलियाकाे भनाइ थियाे । उनले स्थानीय र संघीय सरकारबीच समन्वय गरेर विकास निर्माण कार्यलाई संस्थागत गर्ने बताए । ‘उपलब्ध स्रोत र साधनको अधिकतम उपयोग गरि बजेटलाई कार्यान्वयनमा लैजाने छौ’ उनले भने ।
आगामी आर्थिक वर्षको बजेटका सिद्धान्त र प्राथमिकता, प्रदेश सरकारका तुलनात्मक लाभका क्षेत्र, राजस्व दायरा विस्तार, पन्ध्रौं योजनाका लक्ष्य र प्रदेश सरकारको बजेटको तादम्यता, दिगो विकासका स्थानीयकरणका पक्षहरू, अति कम विकसित क्षेत्रहरूलाई प्राथमिकता , आयोजना व्यवस्थापन र परियोजना चक्रका सुधारका क्षेत्रहरू र नवीन तथा रणनीतिक महत्वका संभावित आयोजना र कार्यक्रमहरूमाथि छलफल भएको थियो। मन्त्रालयले छलफलबाट प्राप्त सुझावहरूलाई आत्मसात गर्दै प्रदेश सरकारले आगामी आर्थिक वर्षको बजेट तयार पार्ने बताएकाे छ ।
कार्यक्रममा नेपाली काङ्ग्रेस बागमती प्रदेश संसदीय दलका प्रमुख सचेतक गोबिन्द लम्साल, नेकपा एमालेका मुख्य सचेतक मदुसुधन पौडेल, नेकपा माओवादी केन्द्रका मुख्य सचेतक रत्नप्रसाद ढकाल, राप्रपाका प्रदेश सभा सदस्य गिरबहादुर तामाङ, राष्ट्रिय योजना आयोगका पुर्व उपाध्यक्ष डा. पुष्प कडेल, आर्थिक मामिला तथा योजाना मन्त्रालयका सचीव प्रकाश दाहाल, डा. चन्द्रमणी अधिकारी, डा. तिलचन्द्र भट्टराई, डा. रामचन्द्र ढकाल, डा कपिलदेब सुवेदी, डा ध्रुबराज पोख्रेल, प्रदेश कोष तथा लेखा नियन्त्रक हरिप्रसाद उपाध्यायलगायतका सहभागीता थियो ।
मकवानपुर । अन्तर प्रदेश राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियाेगितामा बागमती प्रदेश प्रथम भएकाे छ । बागमतीले कुल पदक मध्ये ६१ स्वर्ण, ४२ रजत र ३६ कास्य गरी कुल १३९ पदकका साथ प्रथम स्थान हासिल गरेकाे हाे । प्रतियाेगितामा समावेश पुरुष फुटबलकाे नतिजा अघिनै बागमतीले प्रथम स्थान हासिल गरेकाे हाे ।
बागमती प्रदेश सामाजिक विकास मन्त्रालय र प्रदेश खेलकुद विकास परिषद्, बागमतीको संयुक्त आयोजनामा चैत २५ गतेबाट सुरु प्रतियाेगिता अन्तरगत पुरुष फुटबलकाे फाइनल खेल आइतबार हेटौडा ६ स्थित गौरीटार रंगशालामा हुने छ । पुरुष फुटबलकाे फाइनलमा बागमती र काेशी प्रदेशबीत प्रतिस्पर्धा हुने आयाेजकले जनाएकाे छ ।
सुदुरपश्चिम प्रदेशले कुल ७१ पदक सहित द्वितीय स्थान हासिल गरेकाे छ । सुदुरपश्चिम २१ स्वर्ण, २१ रजत र २९ कास्य पदक प्राप्त गरी द्वितीय भएकाे हाे । यस्तै प्रतियाेगितामा काेशी प्रदेश तृतीय स्थानमा रहेकाे छ । काेशी १५ स्वर्ण, २३ रजत र ३६ कास्य पदकका साथ तृतीय स्थानमा रहेकाे छ ।
यसैगरी गण्डकी ११ स्वर्ण, १८ रजत र २० कास्यसहित ४९ पदकका साथ चौथो स्थानमा रहँदा लुम्बिनी ११ स्वर्ण, १६ रजत र २८ कास्य गरी कुल ५५ पदकका साथ पाचाैं स्थानमा रहेकाे छ भने कर्णाली ११ स्वर्ण, १० रजत र २४ कास्य पदकका साथ छैटौं स्थानमा रह्याे । यस्तै मधेस प्रदेश प्रतियाेगिताकाे पदक तालिकामा अन्तिममा रहेकाे छ । उसले ३ स्वर्ण, ३ रजत र १५ कास्य पदक प्राप्त गरेकाे छ ।
प्रतियोगितामा एथलेटिक्स, भलिबल, फुटबल, कराँते, तेक्वान्दो, बक्सिङ, पौडी, ब्याडमिन्टन र क्रिकेट गरी ९ खेल समावेश गरिएकाे थियाे । बागमतीले महिला भलिबलमा १ स्वर्ण, बक्सिङ्गमा ९ स्वर्ण ६ रजत र ६ कास्य, करातेमा ९ स्वर्ण, ३ रजत र ४ कास्य, तेक्वान्दाेमा ७ स्वर्ण, ४ रजत र ९ कास्य एथलेटिक्समा ७ स्वर्ण, ७ रजत र ८ कास्य, पौडीमा २७ स्वर्ण, १९ रजत र ७ कास्य र बाडमिन्टनमा १ स्वर्ण, ३ रजत र २ कास्य पदक प्राप्त गर्दै प्रथम भएकाे हाे ।
यस्तै सुदुरपश्चिमले महिला क्रिकेटमा १ स्वर्ण, बक्सिङमा ३ स्वर्ण, १ रजत र ६ कास्य, करातेमा ३ स्वर्ण, २ रजत र ५ कास्य, तेक्वान्दाेमा ५ स्वर्ण, ३ रजत र २ कास्य, एथलेटिक्समा ६ स्वर्ण, ६ रजत र ६ कास्य, पौडीमा ३ स्वर्ण, ८ रजत र ७ कास्य, बाडमिन्टनमा २ कास्य, महिला फुटबलमा १ रजत, पुरुष भलिवलमा १ कास्यसहित प्रतियाेगिताकाे द्वितीय स्थानमा रहेकाे हाे ।
प्रतियाेगितामा काेशीले महिला फुटबलमा १ स्वर्ण, महिला क्रिकेटमा १ रजत, पुरुष भलिबलमा १ रजत, बक्सिङमा २ स्वर्ण, ५ रजत र ६ कास्य, करातेमा १ स्वर्ण, ६ रजत र ६ कास्य तेक्वान्दाेमा ५ स्वर्ण, २ रजत र ६ कास्य, एथलेटिक्समा २ स्वर्ण, ४ रजत र २ कास्य, पौडीमा ३ रजत र १३ कास्य ब्याडमिन्टनमा ४ स्वर्ण, १ रजत र ३ कास्यपदक सहित तृतीय स्थानमा रहेकाे छ ।
भरतपुरस्थित गौतम बुद्ध अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट रङ्गशालामा चैत्र २५ गते प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ ले उद्घाटन गरी सुरु प्रथम अन्तर प्रदेश राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियाेगिता अन्तरगत पुरुष फुटबलकाे खेल मात्रै गौरीटार रंगशालामा भएकाे हाे । अन्य खेल चितवनमा भएका थिए ।
अन्तर प्रदेश खेलकुद प्रतियाेगिताकाे पदक तालिका यहाँ क्लिक गरी हेर्न सक्नुहुनेछ