मकवानपुर । मकवानपुरकाे हेटौंडामा आठौं प्रदेश स्तरीय महिला उद्यमी प्रदर्शनी हुने भएको छ । मकवानपुर उद्योग वाणिज्य संघ महिला उद्यमी विकास समितिले आगामी चैत्र २ गतेदेखि बागमती प्रदेशको राजधानी हेटौडामा महिला उद्यमी प्रदर्शनी आयोजना गर्न लागेकाे बुधबार हेटौंडामा पत्रकार भेटघाट गर्दै जानकारी दिइएकाे हाे ।
“पर्यटन, कृषि, लघु उद्यमशीलता,महिला सहभागिता आजको आवश्यकता” नाराका साथ समितिले ११ वर्षपछि प्रदर्शनी गर्न लागेकाे महिला उद्यमी विकास समिति सभापति अंकिता सुमार्गीले जानकारी दिइन् । प्रदर्शनीले महिलाहरुको उद्यमशीलताको प्रवर्द्धनमा टेवा पुग्ने अपेक्षा राखिएकाे बताउँदै उनले प्रदर्शनीमा महिला उद्यमीहरुको हस्तकलाका उत्पादनहरु, अन्य वस्तु तथा सेवाहरुको प्रदर्शनी साथै कृषि सम्बन्धी स्टलहरु रहने बताइन् ।
चैत्र ६ गतेसम्म हेटौंडाको पल्पसा सदनमा आयोजना हुने प्रदर्शनीमा ३७ वटा स्टलहरु रहने बताइएकाे छ । मकवानपुर, सिन्धुली, चितवन, काठमाडौं, नुवाकोट, सुनसरीलगायतका जिल्लाका उद्यमीहरुबाट स्टल बुक भएको समेत उनले जानकारी दिइन् । विशेष गरी मकवानपुर जिल्लाकाे उत्पादनलाई प्रवर्द्धन गर्ने उद्देश्यले आयोजना गर्न लागिएको प्रदर्शनी निः शुल्क अवलोकनको व्यवस्था गरिएको उनले बताइन् ।
प्रदर्शनी अवधीभर महिला उद्यमीहरुको बस्तु तथा सेवाहरुको प्रदर्शनी तथा बिक्री, कृषि उपजहरुको प्रदर्शनी तथा बिक्री, स्थानीय कलाकारहरुको दैनिक मनोरञ्जनात्मक प्रस्तुति, महिला उद्यमीहरुको सफलताको कथा प्रस्तुति, महिला उद्यमशीलता लगायतका विषयमा प्यानल छलफल, कृषि सम्बन्धी खुल्ला अन्तक्रिया कार्यक्रम हुनेछ ।
मकवानपुर । मकवानपुरकाे अग्रणी साहित्य संस्था साहित्य सङ्गम मकवानपुरले ७ जना सर्जकलाई सम्मान गर्ने भएको छ । सङ्गमद्वारा स्थापित विभिन्न सम्मान तथा पुरस्कारहरू मध्येबाट वि.सं. २०८० मा प्रदान गरिने सम्मानहरूका लागि सम्मान छनौट समितिले गरेको सिफारिसलाई कार्यसमितिले अनुमोदन गरेको हो ।
तत्कालीन जिल्ला विकास समिति मकवानपुर र साहित्य सङ्गम मकवानपुरद्वारा ‘मकवानपुर साहित्यश्री सम्मान २०८०’ बाट ईन्द्रजित शर्मा चौलागाईं सम्मानित हुने छन् । शर्मा हास्य तथा टेलिश्रृङ्खलामा अभिनयमा सक्रिय छन् । सम्मानकाे राशी १५ हजार ५ सय ५५ रहेकाे छ ।
यसै गरी १५ हजार ५ सय ५५ रुपैया राशिको ‘भेषनाथ अधिकारी स्मृति छन्द सम्मान २०८०’ बाट धनकुटाकी स्रष्टा कल्पना काफ्ले सम्मानित हुनु हुने भएकाे छ । सो सम्मान साहित्य सर्जक विशाल अधिकारी आशुतोषले स्थापना गरेका हुन् । यस्तै १० हजार राशिको ‘विनोद-सुनिता सुवेदी साहित्य सम्मान २०८०’ बाट ललितपुरका स्रष्टा श्रीराम पाण्डे सम्मानित हुने भएका छन् । उक्त सम्मान बालजागृति इङ्लिस सेकेण्डरी बोर्डिङ स्कुल हेटाैडा २ का प्रिन्सिपल विनोद सुवेदी तथा शिक्षक सुनिता सुवेदीले स्थापना गरेका हुन् ।
‘सुभद्रादेवी-मदन मुडवरी स्मृति सम्मान २०८०’ बाट मकवानपुरका स्रष्टा विश्वनाथ सञ्जेल सम्मानित हुने भएका छन् । १० हजार रुपैया राशिको उक्त सम्मान हेटौँडाका (हाल अमेरिका निवासी) दीपक मुडवरीले स्थापना गरेका हुन् । यसैगरी हेटौंडाका देवप्रसाद श्रेष्ठले स्थापना गरेकाे १० हजार रुपैया राशिको ‘मङ्गलादेवी श्रेष्ठ नारी स्मृति सम्मान २०८०’ बाट मकवानपुरकी स्रष्टा भावना सापकोटा सम्मानित हुने भएकी छिन् । सापकाेटा आँचल साहित्य कला पुञ्ज मकवानपुरकी अध्यक्ष हुन् ।
यस्तै १० हजार राशिको ‘मुक्ति-तारा सम्मान २०८०’ बाट मकवानपुरका स्रष्टा सानुभाइ विश्वकर्मा सम्मानित हुने भएका छन् । उक्त सम्मान हेटौंडाका साहित्यसेवी मुक्तिगोविन्द वैद्य र तारादेवी वैद्यले स्थापना गरेका हुन् । हेटौंडाका साहित्यिक स्रष्टा, अधिवक्ता ऋषि केबी र शिक्षक पूण्यशिला श्रेष्ठले स्थापना गरेकाे १० हजार राशिको ‘रामहरि-देवु सम्मान २०८०’ बाट मकवानपुरका स्रष्टा किशन पौडेल सम्मानित हुने भएका छन् । पौडेल लघुकथा चौतारी मकवानपुरका अध्यक्ष हुन्।
आगामी चैत्र १० गते हेटौडामा एक कार्यक्रमबीच उक्त सम्मान समर्पण गरिने सङ्गमका सचिव मनोज पोखरेलले जानकारी दिए ।
२५ हजार राशिको निबन्ध पुरस्कार घोषणा
साहित्य सङ्गम मकवानपुरका संस्थापक केशव श्रेष्ठ ‘ज्योति’ द्वारा स्थापित साहित्य सङ्गम मकवानपुर कृति सम्मान २०७९ संस्थाको कार्यविधिअनुरुप प्रदान गरिने भएकाे छ । २५ हजार १ रुपैयाँ राशिको सो सम्मानकाेलागि सर्वोत्कृष्ट कृति छनौटकाे दर्ता आह्वान गरिएको संगम अध्यक्ष डीबी बर्तौलाले बताए ।
उक्त सम्मानकाे लागि २०७९ बैशाखदेखि चैत्र मसान्तसम्म प्रकाशन भएको निबन्ध विधाका मौलिक सङ्ग्रह पुरस्कार छनौट समितिलाई उपलब्ध गराउनु पर्ने तथा कृति अन्य कुनै पनि राष्ट्रिय पुरस्कारका लागि छनोट नभएको हुनुपर्ने बर्तौलाले जानकारी दिए । आगमी चैत्र २० गतेभित्र पुस्तक, श्रष्टाको नाम, ठेगाना, सम्पर्क नम्बर, प्रकाशित मिति समेत उल्लेख गरी छनोट समितिसमक्ष उपलब्ध गराउनु पर्ने उनले बताए ।

मकवानपुर । मकवानपुरकाे हटियामा रहेका जनप्रिय माध्यामिक विद्यालय बालमैत्री विद्यालय घोषणा भएको छ । मंगलबार हेटौँडा उपमहानगरपालिकाकी प्रमुख मीना कुमारी लामाले विद्यालयलाई बालमैत्री विद्यालय घोषणा गरिन् ।
हेटौंडा–१६, हटियास्थित जनप्रिय मावि हेटौंडा उपमहानगरको पहिलो बालमैत्री विद्यालय घोषणा भएको हो । विद्यालयलाई बालमैत्री घाेषणा गर्दै नगरप्रमुख लामाले मानव विकासको जग नै बालविकास भएकाले बालबालिकाको विकास नभए समाज र देशको विकास नहुने बताइन् ।
विद्यालय प्रधानाध्यापक भुपेन्द्र चौलागाईंले जनप्रिय बाल समुहले सञ्चालन गरेका शैक्षिक गतिविधिहरुको प्रतिवेदन प्रस्तुत गरेका थिए । बाल समूहकी अध्यक्ष सृष्टि अधिकारीको सभाध्यक्षतामा भएको कार्यक्रममा हेटौँडा उपमहानगरपालिकाका उपप्रमुख राजेश बानियाँ, हेटौँडा–१६ का वडाध्यक्ष रामकृष्ण कोइराला र राष्ट्रिय परीक्षा बोर्ड हेटौंडाका प्रमुख कृष्ण प्रसाद घिमिरेलगायतको आतिथ्य रहेको थियो ।
सामुदायिक विद्यालय तर्फ जनप्रिय मावि बालमैत्री घाेषणा भएसँगै संस्थागत तर्फ हेटौडा २ स्थित बालजागृति स्कुल बालमैत्री घाेषणा मंगलबार नै हुनेछ । यसैगरी हेटौडा ८ काे चन्द्राेदय मावि पनि सामुदायिक तर्फ आजै बालमैत्री घाेषणा गरिने बताइएकाे छ । हेटौडा उपमहानगरपालिका बालमैत्री स्थानीय शासन युक्त पालिका घाेषणाकाे तयारी रहेकाे छ ।
विद्यालयकाे लागि निर्धारण गरिएका २६ वटा सूचक पुरा भएकाेले २ सामुदायिक र १ संस्थागत विद्यालय बालमैत्री घाेषणा गरिएकाे हाे । उपमहानगरपालिकामा ७३ वटा सामुदायिक र ४७ वटा संस्थागत विद्यालय छन् ।
मकवानपुर । अखिल नेपाल महिला संघ (अनेमसंघ) मकवानपुरकाे आयोजनामा भएकाे रक्तदान कार्यक्रममा २१ जना महिलाले रक्तदान गरेका छन् । १ सय १४औं अन्तर्राष्ट्रिय श्रमिक महिला दिवसको अवसरमा सोमबार अनेमसंघ मकवानपुरले रक्तदान कार्यक्रम गरेकाे हाे ।
अन्तर्राष्ट्रिय श्रमिक महिला दिवस अनेमसंघले सप्ताहाव्यापी कार्यक्रम आयोजना गरि मनाउँदैछ । साताव्यापी कार्यक्रम अन्तर्गत साेमबार रक्तदान आयोजना गरिएको अनेमसंघ मकवानपुरकी अध्यक्ष सुमित्रा काफ्लेले बताइन् । अन्तर्राष्ट्रिय श्रमिक महिला दिवसको अवसरमा अनेमसंघले मंगलबार दिउँसाे स्लो स्कुटी रेस कार्यक्रम गर्ने काफ्लेले जानकारी दिइन् ।
यसैगरी क्याम्पसस्तरीय वक्तृत्वकला, महिला अधिकारको विषयमा अन्तरक्रियालगायतका कार्यक्रम आयोजना गर्ने उनले बताइन् । “समान सहभागिता र सशक्तीकरणका लागि महिलामा लगानी” भन्ने मूल नाराका साथ यस वर्ष अन्तर्राष्ट्रिय श्रमिक महिला दिवस मनाइँदैछ ।
अनेमसंघ मकवानपुरकी अध्यक्ष काफ्लेको अध्यक्षता तथा अनेमसंघ स्थायी कमिटी सदस्य एवम् मकवानपुर जिल्ला इन्चार्ज पद्मा पौडेलको प्रमुख आतिथ्यमा भएको उद्घाटन कार्यक्रममा केन्द्रिय कमिटि सदस्य जुनेली श्रेष्ठ, नेकपा एमाले मकवानपुरका अध्यक्ष एकालाल श्रेष्ठ, केन्द्रिय कमिटि सदस्य पार्वती राना, जिल्ला कमिटि सदस्य आरती पाठक लगायतकाे आतिथ्यता रहेको थियो ।
स्वरुपा गुरागाईं
कतिबेला सबै कुरा सबैसामु शेयर गरौं भन्ने भएको थियो, तर समय व्यवस्थापनमा नै अलमल भयो। नियमित कक्षा, कोचिङ कक्षा व्यत्तिगत व्यस्तताले गर्दा साता नै बित्न थालेछ । कुरा हो २०८० फागनु १५ गते स्कुलबाट गएको शैक्षिक भ्रमणको । म मेरो स्कुल सिद्धार्थ माविका हेटौंडा २ को कक्षा ७ मा साथीहरु र गुरुहरुसँग शैक्षिक भ्रमणको सिलसिलामा हेटौंडा–११ मा रहेको सहिद स्मारक गएका थियौ । २ जना गुरुहरु र हामी विद्यार्थी ७१ जना थियौं ।
एक महिनादेखि नै हामी कहीँ न कहीँ शैक्षिक भ्रमणमा जाने तयारीमा थियौ । पढाइको कोर्ष पुरा नभएको, परीक्षा मिति नजिकीदै गरेको र समय नमिल्दा कारण भ्रमणमा निस्कीहाल्न सकेको थिएनौ । अघिल्लो दिन जब गुरुले हामी सहिद स्मारक जाने निर्णय सुनाउनु भयो म धेरै खुसी भएँ । घर फर्केना साथ ममु, बाबालाई सूनाएँ, मुमुले भन्नुभयो ‘घुमेर फर्कदा मलाई कोसेली चाहिन्छ ।’ ममुको त्यो कोसेलीको अर्थ घुमेर फर्केपछि त्यहाँको बारेमा केही लेख्नुपर्छ भन्ने थियो । मैले सहमति जनाएँ ।
हुन त मेरा लागि सहिद स्मारक नौलो थिएन । यसअघि पनि पटक पटक म स्मारक गएको थिएँ, तर नौलो अनुभूति यसपटक के होला, नयाँ के थाहा पाएको कुरा लेखुँ म भन्ने चिन्ता पनि लाग्यो, तर मनले हरेश मानेन । मेरो ममु सधैं भन्नुहुन्छ, ‘जीवनमा जे भइरहेको छ, राम्रो भइरहेको, जे हुन्छ राम्रोका लागि हुन्छ, भोली जे हुन्छ त्यो पनि राम्रो नै हुनेछ, हर परिस्थितीलाई खुसीखुसी स्वीकार गरेर अघि बढ्नुपर्छ ।’
मैले राती सुत्नेबेलामा पनि सोचेः नयाँ के होला भोली, स्मारक पहिले पनि गएको भए पनि समकक्षी साथीहरुसँगको यो पहिलो भ्रमण थियो । साथमा गुरुहरु पनि हुँदाको पल झनै नयाँ त केही पक्कै हुनेछ, यही सोचेर कतिबेला निदाएछु । विहान नियमित समयमा उठेर कोचिङ कक्षमा सहभागी भएँ, सदा नै ९ बजे घर आइपुगेर खाना खाएर पुनः स्कुल निस्केँ ।
अनि सुरु भयो हाम्रो स्कुलको प्रार्थना समय । त्यसपछि हामी कक्षमा हाजिर भएर लामबद्ध भइ विद्यालयको बस चढ्यौ । विहानको ११ः३५ बजे विद्यालयको मुल गेटबाट स्मारकको लागि हाम्रो बस पश्चिमतर्फ अघि बढ्यो । विद्यार्थी धेरै भएकोले बस खचाखच थियो, जाडो मौसममा पनि हप्प तातेझै भएको थियो । बस्ने ठाउँ नपाएर कति जना उभिनु परेको थियो, तर कसैलाई आपत्ति थिएन, थियो त केवल रमाइलो मात्रै । गीत बजाउँदै चिच्याउँदै रमाइलो गर्दै हामी लगभग १५ मिनेटमा स्मारकको गेट अगाडी पुग्यौ ।
गुरुहरु स्मारक भित्र जानको लागि टिकट काट्न काउण्टर तिर अघि बढ्नुभयो । यसैको फाइदा उठाउँदै हामी कोही पसलतिर लाग्यौ भने कोही फोटो खिच्न र घुम्न तिर लाग्यौ । पार्किङको बीचमा गैडाको मुर्ती रहेछ र त्यसको माथि रहेको डिस्प्ले बोर्डमा केही नियमहरु थिए । हामीले त्यसमा ध्यान दियौं । गुरुहरुले टिकटको व्यवस्था भएको इसारा गर्नु भएकोले फेरी लामबद्ध भएर भित्र प्रवेश गर्यौ । लामबद्ध हुँदै अवलोकन गर्न तिर लाग्यौ । मानिसहरुको उत्तिकै भिड भित्र पनि थियो । हामी अवलोकन गरिरहेकै थियौ गुरुहरुले त्यहाँ रहेको चिडियाखाना हेर्न जाने भन्नुभयो र हामी त्यतै तिर लाग्यौ । केही साथीहरुले मोबाइल समेत ल्याउनु भएको थियोे । उनीहरु फोटो र भिडियोमा ब्यस्त देखिन्थे । म र साथी संसारिका गुरुहरुसँग कुरा गर्दै अवलोकन गर्दै अगाडि बढ्यौ ।
हामीले चिडियाखानामा हुचिल, गिद्ध, इमु, मृग, चितुवा, खरायो, मयुर, गोही, कछुवा, कालिज, कुखुरा, परेवा, बेलायती, मुसा, हरिण आदी देख्यौ । मलाई भने गोहीको मुख देखेर निकै अनौठो लाग्योः चुच्चो परेको मुखमा कति धेरै दाँत ? यसअघि गोही देखेथें तर दाँत याद गरेको थिइँन । केहीबेर विश्राम गर्न हामी प्रतिक्षालयमा बस्यौ । साथीहरु नाच्न खेल्न र फोटो खिच्न थाले । साथी संसारिका र म भने गुरुहरुसँग अनुमति लिएर वरपर घुम्ने र देखेका कुरा कपिमा नोट गर्न भनेर लाग्यौ ।
त्यहाँबाट हामी प्रजातान्त्रिक पार्क गयौं । जुन पूर्व राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीले उद्घाटन गर्नुभएको रहेछ । त्यहाँ हामीले विश्वेश्वरप्रसाद कोइरालाको शालिक देख्यौ । उहाँ वि.सं. १९७१ मा जन्मनु भएको र वि.स २०३९ मा बित्नु भएको पनि शालिकसँगै उल्लेख गरिएको रहेछ । यसैगरी मनमोहन अधिकारी (वि.सं. १९८६–२०५६) गणेशमान सिंह (वि.सं. १९७२–२०५४) र पुष्पलाल श्रेष्ठ (वि.सं. १९८१–२०३५) को शालिक देख्यौ । उहाँहरुको नाम सुनेको थिएँ, तर उहाँबारे धेरै जानकारी मलाई अझै छैन । यति मात्रै थाहा छ उहाँहरु हाम्रो देशका लागि महान योद्धा हुन् । तलैबाट देखिने गरी नेपालको नक्सा र सहिद स्तम्भ बनाइएको छ, सँगै विभिन्न खेल उद्यानहरु पनि छन् ।
त्यसछि हामीले शहीद स्तम्भको अवलोकन गर्यौ । जहाँ नेपालका मुख्य ४ सहिदहरु गंगालाल श्रेष्ठ, दशरथ चन्द, धर्मभक्त माथेमा र शुक्रराज शास्त्रीलगायतका अन्य शहीदहरुको एउटै ढुंगामा कुदिएका स्मारक देख्यौ । ४ सहिदको बारेमा हामीले किताबमा पनि पढेका थियौ । उहाँहरुको कामलाई सम्मान गरेर यहाँ स्मारक बनाइएको हो । हाम्रो देशका सहिदलाई देखेर मन गौरवले भरियो, नमस्कार गरेँ ।
त्यसपछि हामी सभाहलहरु भएको ठाँउ तर्फ लाग्यौ । जहाँ दिनहुँ जसो २–३ वटा कार्यक्रम हुने रहेछ । साथै त्यस दिन मगर दिवस परेकाले सबै जसो हल भरिएका थिए । त्यसपछि हामी सानो फलामे भ्युटावर तर्फ लाग्यौ । जहाँबाट हामीले शहीदहरुको स्तम्भ, झोलुङ्गे पुल, फूलका बगैचाहरु देख्यौ । भ्युटावरको पछाडी साना साना चौतारो थिए । त्यसपछि हामी अलि पर रहेको शौचालय तर्फ गयौ । शौचालय गएको कुरा पनि के लेख्या भन्नेठान्नु भयो होला है, सार्वजनिक स्थल भएता पनि शौचालयको राम्रो व्यवस्था रहेछ, मलाई मन प-यो, शौचालय सफा थियो, सरसफाइमा हामीले हर हमेसा ध्यान दिनुपर्छ, स्वास्थ्य र सरसफाइ नै हाम्रो पहिलचान हो ।
त्यसपछि हामी विभिन्न फूलहरू भएको बगैचा तर्फ गयौ । त्यहाँका फूल र रङ्गीविङ्गी फूलहरू देखेर मनै खुसी थियो । यति मात्रै नभई त्यहा वनभोज क्षेत्र, मदन स्मारक (मदन भण्डारीको शालिक), मनोरञ्जन पार्क, सहिद स्मारक स्तम्भ, पोखरी, आदि थिए। त्यही स्व.शिलादेवी सिंघल श्री राजेन्द्र सिंघलद्वारा निर्मित पुण्य स्मृति देवी मन्दिर पनि थियो ।
पर्यटकलाई सहजताका लागि स्मारक भित्रै एटीएम पनि रहेछ यो व्यवस्था पनि राम्रो लाग्यो । यही स्व. रूपचन्द्र विष्ट को स्मृतीमा निर्मित थाहा स्तम्भ पनि रहेछ । यो वि.स २०६१ मा निर्मित रहेछ । रुपचन्द्र विष्टको बारेमा मैले मुमुबाटै सुनेको उहाँ मकवानपुर जिल्ला पालुङ भन्ने ठाउँको पुराना कम्युनिष्ट नेता हुन । उहाँले सबै मान्छेले सबै कुरा थाहा पाउनु पर्छ भनेर एउटा अभियान नै चलाउनु भएको थियो रे । उनको अभियानको नाम नै पछिपछि ‘थाहा अभियान’ भन्ने रहन गयो । अहिले त्यही पालुङ समेत समावेश गरी थाहा नगरपालिका बनाइएको छ ।
अं, म स्मारकको कुरा गर्दै थिएँ, यहाँ बिरुवाको नर्सरी पनि रहेछ । पर्यटक सुचना केन्द्र पनि रहेछ, तर हामीले त्यो सूचना केन्द्रको सदुपयोग गर्ने अवसर पाएनौ । फेरी जाँदा अवसर मिल्यो भने त्यहाँ के के छ फेरी लेखौला । अर्को अनौठो कुरा हेटौडा–१७ निवासी जीतबहादुर विश्वकर्माले आफूले हातैले बनाएको पित्तलको घरहरा यहाँ रहेछ । वि.सं २०७४ चैत १५ मा निर्मित यो हेरेर अचम्म लाग्यो । “हातैले पनि कस्तो राम्रोसँग बनाउन सकिँदो रहेछ आहा !” त्यसपछि हामी फेरी चिडिया खाना हेर्दै यतिको ठुलो मुर्ती भएको ठाँउमा पुग्यौ । त्यसको अर्को तर्फमा नेपालको पूर्व राष्ट्रपति विद्या देवी भण्डारीज्यु द्वारा उद्घाटन गरिएको रजत स्तम्भ थियो । जुन २०७६ माघ १४ उद्घाटन गरिएको थियो ।

आहा ! कस्तो राम्रो फाउण्डेशन पनि त्यही नजिकै रहेछ, हामी त्यसको नजिक पुगेर पानीमा एकछिन खेल्यौं । फूलबारीहुँदै घुमेर हामी गैरीशङ्कर हिमाल तर्फ गयौ । केही समयअघि म, ममुको साथीहरु र उहाँहरुको छोराछोरीसँग यहाँ पारिवारीक ड्राइ पिकनिक गएका थियौ, त्यै बेला ममुले भन्नुभएको गौरीशंकर हिमाललाई नै आधार मानेर नेपालको समय निर्माण गरिएको रे, मैले यो कुरा मेरो साथी सांसारिकालाई सुनाएँ, यो कुरा सुनेर उनी दङ्ग परिन् । यहाँ हिमालको फेदीमा गाउँबस्ति, कान्लै कान्ला भएको बारी, घरहरु, कुलो, गोरेटो बाटो कति राम्रो आर्ट गरिएको छ । हेरिरहन मन लाग्छ ।
अहो, हामी गुरुहरुबाट छुट्टएको निकै बेर भएछ, हामी फर्क्याै, गुरुहरुले के के टिप्यौ, निकै बेर हरायौ त भनेर हाँस्नुभयो, गाली गर्नु भएन, कत्ति मायालु हाम्रा गुरुहरु ।
देखेसम्मका सबै कुरा टिपोट गरेर प्रतिक्षालयमा आएर आएपछि एकछिन विश्राम गर्यौ । त्यहाँ हाम्रो हेटौडा उपमहानगरपालिकाको मेयर मिनाकुमारी लामाको टोलीपनि भ्रमण गर्न आउनु भएको मैले देखेँ र सबैलाई भने, हामी सबैले उहाँसँग सामूहिक फोटो खिच्यौं ।
त्यसपछि हामी खाजा खान तिर लाग्यौं । खाजापछि नाचगान गर्यौ, गुरुहरुलाई पनि नाच्न कर गरीगरी हामी पनि सँगै नाच्यौं, करिब १ घण्टा जति नाचगान गरेर हामी थकित भयौं, औधि रमाइलो भयो । फेरी केही बेर विश्राम गर्यौं । समय बितेको पत्तै भएन, हामी त फर्कने बेला पो भएछ, त्यसपछि गुरुहरुले हामी सबैलाई १/१ ओटा फ्रुटी दिनुभयो खाँदै हामी बसमा चढ्यौ । फेरी पनि बसमा चिच्याउँदै रमाउँदै हामी करिब १५ मिनेटपछि स्कुल आएपुग्यौ, र आ–आफ्नो घरको बाटो लाग्यौ ।
मैले भ्रमणमा जे जे देखे यहाँहरुसँग पनि शेयर गरेको छु । आशा छ सुझाव पाउनेछु । अझै धेरै छुटाएँ होला, सिक्दै छु सिक्ने अवसर दिनुहुनेछ । मेरो स्कुलका गुरुहरुलाई यो अवसरको लागि धन्यवाद । ममुले भन्नुभएको यो स्मारकको परिकल्पनाकार हाम्रो हेटौंडाका डोरमणी पौडेल हुनुहुन्छ, जो बागमती प्रदेशको पहिलो मुख्यमन्त्री समेत हुनुभयो । उहाँले कति मज्जाले कुन कुन ठाउँमा के के बनाउने भनेर प्लानिङ गर्नु भएको वाह, मलाई त धरै मन पर्यो ।
हजुरहरु पनि आउनुभयो भने राम्राेसँग अवलोकन गर्नुहोला । यहाँ के छैन र ? सबै थोक छ । पिकनिक खानको लागि सबै व्यवस्था छ, विभिन्न जातीय पोषाकमा फोटो खिचाउन पाइन्छ, पुर्खाहरुको योगदान पढ्न र अवलोन गर्न पाइन्छ, सयाैं हजाराै फूलहरुले मन नै हराभरा बनाउँछ, पानीको फोहोरामा फोटो खिचुखिचुँ लाग्छ, भ्यू टावर चढेर वरपरको संसार पनि हेर्न पाइन्छ, मैले त सबै कुरा भन्न पछि छुटाएँ होला, आफू आउँदा नछुटाई हेर्नुहोला ल, धन्यवाद ।