समिता पौडेल न्यौपाने
गजल
तिमी जून भयौ कि तारा भयौ ।
मेरा लागि संसार सारा भयौ ।
चित्त बुझाउँछु गगन हेर्दै पनि,
नयनको चम्किलो नजारा भयौ ।
बेदनाले मान्दैनन् गाँठो फुकाउन,
मन भित्रकै कलकल धारा भयौ ।
जगतमै नरहे पनि केभो र ,
तिमि मेरो जितको नारा भयौ ।
कहिलै नमेटिने यादले बचायो ।
तिनै यादको खुराक, चारा भयौ ।
भरतपुर – ७ चितवन

