पारस भट्ट प्यासी
१.
बाबा सित हाँसिखेल्याका दिनकी खुबै याद आइरन्छे
न जाणनथियु काम काज,नत कुरा कानी।
तुलबुलाउलो भौती थियुँ, उताउली बानी।
जाँ गयालै मेरा बाबा, मु पाछा लागनथ्या ।
रोइ रोइ बाबा थाई, रुप्या लै मागनथ्या।
टन्न सागपात बनाराख्या,तसैलाइ गोडिरख्या ।
समय मिल्याका बेला, रोडि बल्वा फोणिरख्या ।
टुसा मुसा बणि खन्थ्या, क्रकलाका गाबा।
साग पात लाइ राखनथ्या, टन्न मेरा बाबा।
गणाम्म गुणुम्म कनाइ, डकार गणनथ्या।
बाबा कि हुन्याहो भणी, मु डर मणनथ्या।
निका निका कुराकानी, बाबामुइ सिकाउथ्या
कि गद्द हो कि न गद्द, खुबै समझाउथ्या।
नाउ मेरो पारस खास, प्रचन्ड भणनथ्या।
जि गर्यालै निकोइ मन्ण्या, कभैन हणनथ्या।
कामकाज खुप गरि राख्या, एक रुप्या नाइ रिनथ्या।
मेरा बाबा मुखिलेखाइ, निको निको लेइदिनथ्या।
चार थिया भाइबैना, तीन मेरा दि थ्या।
बाबालाइ हम सताउँथ्या, इसोल्या उसोल्या।
हँसाइ रख्ख्याई बानी, उनृ कभै नाइ रौयौँथ्या।
काँई काँइहैलै लेइबट, निक निको कोयौथ्या।
दुत्या गोरा जात मेला दोकान हालनथ्या।
जिल्फी मिठाई पकाउँथ्या ,हम भाइलु बेचनथ्या।
बाबा मेरा इसा थिया, काम रे काजका।
लण्याला पन भौती थिया मेरा समाजका।
जब सम्म बा मेरा साथ, खुबै सुक्क पया।
हँस्सा हँस्साइ बोल्ला बोल्लाइ, बाबा त गैगया।
छै सातमा पणनथ्या म बाबा सोर्गलोकमा।
दिन गया उतिपछा, मेरा उनैराइ सोकमा।
ओ बाबा लण्याला बाबा, सम्राइ लाइरन्छे।
बाबासित हाँसिखेल्या दिन्की, याद भौती आइरन्छे।
२.
केइ कुरा भणन्या मन्छ आस्या बाबा सैना
सक्या सम्मँ आइदिया, अल्लेइकी रात।
सुणाउलो नया ताजा ,कुरा कानी बात।
तम्री रुप नधेक्याका , भैग्या सयौँ मैना।
केइ कुरा भणन्या मन्छ,आस्या बाबा सैना।
जि भण्यालै बाबा तम्ले काम गथ्थिउ खुरखुर।
हकर्याले डरै डर, कामन्थिउ थुरथुर।
मन्मा चणी उणि रन्छे,ओ बाबा भुरभुर।
जै बेला याद आउछे तम्री मन रुन्छ, धुरधुर।
झिक्क बेर कुरा सुणदिय, छ तम्री सलामँ।
सपहै पल्ली सुणाउनौ, मेरा गट्टा कामँ।
काम गद्दौ रात्तै उठि गोर बकरा फुनौ।
किताब छाणी मोबाइल, लझाइ फेसबुक चलुनौ।
कमुनत रुप्या पन, भौतै कमौनौ।
खानी पिनि तसि खाइलै, मोबाइल्मै उणौनौ।
हुन्त मन्मा लाग्या कुरा पेट नराखी खोल्लौ।
तै मालै बानी छ गट्टि, जोरसित बौल्लौ।
कंजाई कंजाई जाँ झानिहो, मेरि होश फामँ।
गट्टि बानी गेद मेदानशीत त, खेल्या मेरो कामँ।
रिस डनि काइ लगै ठउर, नाइ पाउछे।
तोइ डनि जाँहैलै ताँहै, मैयै बटि आउछे।
जण्या जत्ती गट्टा कुरा, इत्ति हन मेरा।
निका कुरा निकि बानि लौ सुण एक फेरा।
घरै बसि भया पन, ध्यानँले पड्डोछु।
बदमासुन्को जणो काट्टाइ ,अगाणी बड्डोछु।
काम पन गर्याकै छु, पढाइ पन लगातार ।
पड्ड काम सरसेकै गद्दौ मेराइ मुन्डा भार।
आर सार गद्या मन भौतैइ लागन्छ।
कसै किलै गट्टोजन सोच मेरो मन भन्छ।
कसैको लै दु:ख पीडा, सक्यासम्म तक्दो।
सक्को सहयोग गरि हाल्लो, हेरन नाई सक्दो।
सेवा चाकरी गद्द पन, भौतैइ जान्णौ।
बुणा बुणा सयानान, खुपै निको मान्णौ।
गोर बकरा गाई बल्ल ,तन पन पाल्लौइछु।
जाँत मेला गोरा दुत्या, दोकान हाल्लौइछु।
बोट पटेला बनाइबर, फल फुल फुलुउनौइछु।
कभै कभै बेन्णा बैना ,तन पन बेच्चौइछु।
जै गणा साग लौथ्या तम, मै पन लुनौइछु।
गणा खुन्ला बनाइबरे, खेती पाती बुनौइछु।
मेला पात गित गजल, मैपन गौँनौइछु।
तम्री जनि घुच्चा घुच्चाइ,पुरुस्कार पौँनौइछु।
आँखिर बाबा तम्रै खुन हो,कम्तिको क्याइ हुँलो।
निकौइ गर्लो नाम राखी, इज्जत कमुँलो।
तम्रो चेलो इत्ति भणी लौत, बिदा भैछ।
जस्यारी लै आस्या सैना, सोराइ लागिरैछ।
बाबाको मुख हेर्न्या दिन , भदौ पण्यो मैना ।
केई कुरा भणन्या मन्छ, आस्या बाबा सैना ।
मेलौली २ “सुन्दर भूमि” सेली बैतडी

