धेरै फरक छ
तिमी
र म
अनि उनीहरुमा
घडि पनि त
कहिले रोकिन्छ
कहिले चल्छ नि
अनि त्यस्तै त हो
तिम्रो र मेरो समय पनि
कहिले भोकभोकै हिंड्नुपर्ने हुन्छ
कहिले दौडादौडमा कुद्नुपर्ने
कहिले तिम्रै सिर्जनामा पनि त
त्यहीँ जुध्नुपर्ने हुन सक्छ नि !
हो त्यही समय थियो
हिजो तिम्रो र मेरो भेटमा
त्यो पहिलो
पुस्तकालयकै ढोकाको गेटमा
थाहा थिएन मलाई
म सँग भेट्न
बोल्न
देख्न
अनि म सँगसँगै हास्न
तिमी आतुर भएको भन्ने !
आज त राम्री मान्छेको
आगमन भएको छ नि
यहाँ
कति धेरै समयमा
अति मायालु पनि
बन्दै गएकि
यति धेरै किन दुब्लो
भएको नि ?
सधै एकनास हुँदैन
कहिलेकाही तिम्रो मौनतामा
गहनता थप्नुपर्ने पनि
हुन सक्छ नि हेर
मलाई देख्दा बित्तिकै
कति उज्यालो है
तिम्रो त्यो अनुहार
साच्चिकै
किन धेरै खुशी थियौ
तिमी भनन
धेरै समयमा
भेट भएर होकि ?
तिमीले मलाई गेटमा
कुरेर बस्दा त झनै
अचम्म परे नि म
कस्तो खालको माया हो तिम्रो
म त कहाँ बिर्सन सक्छु र
सहजै तिमिलाई सक्दैन नि !
सुनन म दुब्लो भएनि
तिम्रो र मेरो माया
नदुब्लाउदै गएत
भयो नि
चाहेकै त्यहीँ हो
कस्तो तिम्रो र मेरो शब्दचयन
एकैपटक हुन गएको हो
है यही त हो स्नेह
हैन
मायाको
उडान
भर्न त लागेको हैन नि कतै
सायद हुन पनि सक्छ
त्यो शब्दकोषमा नभेटिने ।

