
पृथिवी एकता तिम्राे हरायाे आज के भयाे
दु:ख बिर्से कि लाै तिम्राे रमिता आज के भयाे ।
निर्माण देशकाे निम्ति साेचेकाे सब अस्त भाे
भाइबन्धु भए टाढा आफ्नै गाउँ पराई भाे ।।१।।
विदेशी घुस्रिए सारा तिम्राे सन्मार्ग छाेडियाे
दिव्याेपदेशका नारा थाहै पाएर ताेडियाे ।
चार वर्ण थिए जात छत्तीस भाग-दाैड भाे
भाइबन्धु भए टाढा आफ्नै गाउँ पराई भाे ।।२।।
ढुङ्गाकाे बीचकाे तिम्राे तरुल आज के भयाे
च्यापियाे च्यापियाे अझ्झै नजान्दा कि त याे भयाे ।
आफूआफूबीचै लड्ने फुट्नैमा सरगर्मी भाे
भाइबन्धु भए टाढा आफ्नै गाउँ पराई भाे ।।३।।
जन्मे वाद विदेशीकाे स्वदेशी बिर्सँदै गयाे
आयातित बनेँ धर्म पन आफ्नै बिछाेडियाे ।
सदाचार भयाे छाडा विदेशीपन भित्रीगाे
भाइबन्धु भए टाढा आफ्नै गाउँ पराई भाे ।।४।।
धराे उत्पादन छैन विलासिता विदेशकाे
मुद्राकाे मूल्य नै छैन पाएसम्म विदेसियाे ।
“जाई कटक पाे गर्छन्” नचिनेसरि आज भाे
भाइबन्धु भए टाढा आफ्नै गाउँ पराई भाे ।।५।।
चाडबाड मिली मान्थ्याैँ आएकाे सब एक भै
गाउँ सबै जुटी हिँड्थ्याैँ समाजै गाेलबद्ध भै ।
आफ्नै गाउँ पनि पस्न- साेध्ने ! आज उदेक भाे
भाइबन्धु भए टाढा आफ्नै गाउँ पराई भाे ।।६।।
गुरागाईको कविता संग्रह बास उठेका चराहरू, २०६४ बाट

