चित्र कुमार सुबेदी
मुल बाटोमा देउराली
म त्यही वाटो नाप्छु हरेक हप्ता
मैले त्यो वाटो नापिन भने
मेरो परिवारको सास फेरिदैन ।
मुल वाटामा देउराली
विहानै ,
ढुङ्गो लाई म देउरालीमा अड्यााउछु
हरेक वाटो नपाइमा
एकदिन,
देउराली नेर म चिप्लिन्छु
उठ्न खोज्छु
टाउकाको रगत हातले छाम्दै
देउराली तिर हेर्छु
त्यही ढुङ्गो जसलाई मैले
बडो जतनले
देउरालीको टुप्पोमा अड्याएको थिए
उसैले ठोके छ .मेरो टाउको
सम्झे ढुङ्गो लाई त गुन लाग्दैन मने
के गुन लाग्थो निर्दयी मान्छेहरुलाई ।
नेर्पा, खाेटाङ

