मकवानपुर । मकवानपुरको भीमफेदी गाउँपालिकामा बस दुर्घटना हुँदा ५ जना घाइते भएका छन् । भीमफेदी–कुलेखानी–काठमाडौं सडकखण्ड अन्तरगत भीमफेदी वडा नं.६ जुरीखेतमा चित्लाङबाट हेटौंडातर्फ आउदै गरेको ना.५ ख १५९० नम्बरको बस आइतबार आफै अनियन्त्रित भइ दुर्घटना भएकाे थियाे ।
उक्त दुर्घटनामा ५ जना घाइते भएको बागमती प्रदेश प्रहरी कार्यालय हेटौंडाले जनाएको छ । घाइते हुनेमा भीमफेदी गाउँपालिका–६ जुरीखेत बस्ने ९१ वर्षीय मान बहादुर डिङडुङ, सोही स्थानका २० वर्यीय रोजी राना मगर, बारा कलैया उपमहानगरपालिका–२ बस्ने ५८ वर्यीष ओमरावती देवी कुर्मी, रौतहट देवाई गोनाही नगरपालिका–४ बस्ने ३६ वर्षीय मातृका प्रसाद कुर्मी र हेटौंडा उमहानगरपालिका–१८ हर्नामाडी बस्ने ५० वर्षीय सावित्री बिश्वकर्मा रहेकाे प्रहरीले जनाएकाे छ । कुमी प्रहरी सहायक हवाल्दार समेत रहेकाे बताइएकाे छ ।
प्रदेश प्रहरीका अनुसार डिङडुङको स्वास्थ चौकी भिमफेदी, मगर र कुर्मीको हेटौंडा अस्पतालमा उपचार भइरहेको छ भने बिश्वकर्माको मकवानपुर सहकारी अस्पतालमा उपचार भइरहेको छ । बस चालकलाई प्रहरीले नियन्त्रणमा लिएको बताइएकाे छ ।
- संप्रस पाैडेल
मुर्दा अर्थात् मरेको लास । ‘लास’ भनिसकेपछि मरेको भनेर किन थप्नुपर्यो ? कुनै लास जिउँदो पनि हुन्छ त ! खै, तर लासहरूको अनुहार हेर्ने हो भने यिनीहरू एकापसमा गन्थन गर्लान् झैँ लाग्छ ।
०००
दृश्य: मुर्दाघाट । केही कोठाहरू । कोठैपिच्छे केही लासहरू । कोठा नम्बर १०२ मा चार लास ।
पात्रहरू: लास नम्बर १ र २ युवा । लास नम्बर ३ बालिका । एक वृद्ध छन् । जसको कागजात बनिसकेको छ ।
०००
(पल्लो कोठाबाट)
लास नम्बर ४: कस्तो मुर्दाघाट हो यो, मरेपछि पनि नाम राखिँदो रहेछ ! म छोराको हत्याको न्याय माग्न आएको थिएँ । अनशनमा आफैँ मरेँ । यतै ल्याएर कालकोठरीमा थुनिदिए ।
लास नम्बर ५: म ऋणको बोझले बाँच्नै नसकेर स्वमरण बेहोरेको हुँ । मलाई जाँच्ने नाममा मेरा अंगमा छुरा चलाएर यतै ल्याएर थन्काइदिए । साह्रै दुखिरहेछ ।
लास नम्बर ६: म झगडाको बीचमा परेर मरेको हुँ । तिमीहरू धेरै हल्ला नगर । म फेरि मारिन सक्छु ।
०००
(वल्लो कोठाबाट)
लास नम्बर १: (२ नम्बरतर्फ इंगित गर्दै) भाइ, तँसँग अलिकति पैसा छ त ?
लास नम्बर २: छैन दाइ । तिमीलाई मरेपछि पनि पैसाले छोडेन है ! चुरोटका अम्मली हौ र ?
लास नम्बर १: होइन भाइ । तिमीहरूका पो ‘हत्यारा पक्राउ गर्’ भन्दै अनशन बस्ने मान्छे छन्, हत्यारा पक्राउ भयो भने तिमीहरूको अन्त्येष्टि पनि हुन्छ । उतापट्टि कोठामा एउटी बुढी छ, लासघरमैँ कुहिने भएँ भनेर रोएको रोयै गर्छे ।
लास नम्बर २: मरेपछि पनि दशथरीको चिन्ता किन लिन्छौ दाइ ? बरु, तिमी कसरी यहाँ आइपुग्यौ ? कथा सुनाऊ न ।
लास नम्बर १: बाइक दुर्घटनामा मारिएको हुँ । गाउँबाट सहर आएर पढ्न बसेको, अति स्पीड, हेलमेट थिएन । लहैलहैमा गर्न नहुने काम गरियो भाइ ।
(भावुक हुँदै) एकदुई दिनमा बाआमा आऊलान् । कसरी अनुहार देखाउनु खै ! (३ तर्फ इंगित गर्दै) हाम्रा कुरा बुझ्छ्यौ ? तिमी निदायौ कि क्या हो नानी ? निदाएको निदायै होऊला नि !
लास नम्बर ३: होइन अंकल, बल्ल अलिअलि आँट गर्न सकेँ । दुखाइले विक्षिप्त छु ।
लास नम्बर २: नानी, कलकलाउँदो उमेरमा तिमीचाहिँ किन मरेकी हौ नि ?
लास नम्बर ३: म मरेको होइन, मारिएको हुँ अंकल । सामूहिक बलात्कारमा परेकी हुँ । बलात्कार मात्रै गरेनन्, सबैजसोलाई चिनेको हुनाले घाँटी थिचीथिची मारे । उसो त मेरा थिचिन बाँकी कुनै अंग थिएनन्, अंकल । (सुँक्कसुँक्क गर्दागर्दै बोली बन्द हुन्छ ।)
(संवाद सुनेर अलि पर रहेको बुढो लास मूच्र्छित छ । बाँच्ने आसमा उपचार गर्दागर्दै मरेको हो ऊ ।)
(एउटा लासको अन्त्येष्टिका लागि आफन्तहरू आउँछन् ।)
सुरक्षा कर्मचारी: तपाईंहरूको लास कुन अरे ? ऊ त्यो सबैभन्दा बुढोचाहिँ होइन ?
अलि परको नातेदार: हो भाइ, हो । भाइ, एउटा कुरा नि, तिमीलाई राति डर लाग्दैन ?
कर्मचारी: किन डराउनु त ! तर, कहिलेकाहीँ यो बुढोले ख्वाक्क खोकेजस्तो चैँ लाग्छ । चिसोले रुघा लागेजस्तो ऊ त्यो सानी नानीले स्याँक्क सिँगान तानेजस्तो पनि लाग्छ । यतापिट्टका चाहिँ बलियाबलिया छन्, उठेर गोद्लान् झैँ !
नियालेर हेर्नुभयो भने नि, म यहाँ आउँदा यिनीहरू सबैका आँखा रसिला हुन्छन् । खै, कसैलाई पश्चात्ताप हुँदो हो त कोही दर्दले रुँदा हुन् कि !
कहिलेकाहीँ त सुर्ती खानलाई हात पड्काएजस्तो पनि लाग्छ । आऽऽऽ छाड्नोस् यी कुरा, सबै तर्कना मात्रै हुन् । मलाई डरचाहिँ लाग्दैन । जति डराउनु जिउँदासँगै डराउनु के ! मरेकासँग केको डर ?
(अर्को लास थपिन्छ ।)
कर्मचारी: (भटभटाउँदै) हेर हेर, ओठ निचोर्दा दूध आउलाजस्तो । लभ परेर छुटेको अरे ! हाँस्नेखेल्ने उमेरमा के गरेको यस्तो ? कठै, तिमीहरूले जानेका छौ कसैले नजानेका ! तिमीहरूलाई त नर्कमा पनि बास मिल्दैन होला ।
(यतिखेर पहिलेका दुइटै लास मूच्र्छित हुन्छन् । ३ नम्बर लासले सुँक्कसुँक्क गरेझैँ लाग्छ ।)
०००
(ऊ अझै भटभटाउँदै छ ।)
सक्ने भए तिमीहरू पनि बोल्थ्यौ होला, यस्ता उरन्ठेउलाहरूलाई दुई झापड लाउँथ्यौ होला । तिमीहरू त अर्काका कारणले मारियौ । हेर, यो जानाजान मरेको । आफ्नै ज्यान कसरी मार्न सकेको होला यसले !
(‘सही हो सही हो’ । यस्तै आवाज गाइँगुइँ कानमा गुन्जिन्छ ।)
तिमीहरू हल्ला नगर । बरु, सम्झाओ यसलाई । (आँखामा आँसु टिलपिल गर्दै) मेरा पनि यही उमेरका छोराछोरी छन्, यो रात निदाउन सक्दिनँ म । ल हिँडे, तिमीहरूका आफन्त चाँडै आऊन् । तिमीहरूका अनुहार हेर्दाहेर्दा थाकिसकेँ म ।
(चुइँक्कककक खर्त्याक्खुत्रुक्क….। चाबी लगाउँछ । साइकलको प्याडल ठेल्दै अघि बढ्छ ।)
मकवानपुर । राष्ट्रीय युवा संघ नेपाल भीमफेदी गाउँपालिका कमिटीको प्रथम बैठक शनिबार भएको छ ।
राष्ट्रिय युवा संघ भिमफ़ेदीका अध्यक्ष बादल सिलवालको अध्यक्षता र राष्ट्रीय युवा संघका केन्द्रिय सदस्य प्रकाश लामाको प्रमुख आतिथ्यता र राष्ट्रिय युवा संघ मकवानपुरका संयोजक राजेश नगरकोटीको उपस्थितिमा बैठक भएकाे थियो ।
बैठकले ४ वटा विभाग गठन गरी विभागीय जिम्मेवारी तोकेको छ । बैठकले बादल सिलवाललाई आर्थिक विभाग, प्रचारप्रसार विभाग प्रमुखमा सन्तोष घागामगर, खेलकूद विभाग प्रमुखमा रामहरी ठकुरी र संगठन विभाग प्रमुखमा सुदिप चिमरियालाई जिम्मेवारी दिएको हो ।
यस्तै बैठकले कमिटीलाई चुस्त र चलायमान बनाउन १५ सदस्यीय सचिवालय गठन गरेको छ । यसैगरी भीमफेदीको ९ वटै वडाहरुमा आगामी जेठ मसान्तभित्र कमिटीहरू गठन गर्ने, स्थापना दिवसको अवसरमा रक्तदान तथा अन्य सामाजिक काम गर्ने र आगामी जेठ २६ गते प्रशिक्षण कार्यक्रम गर्ने बैठकले निर्णय गरेको संगठन विभाग प्रमुख सुदिप चिमोरियाले बताए ।
युवा संघ मकवानपुरका संयोजक नगरकोटीले अहिलेका युवाहरूमा राजनीतिक विचलन देखीयकोले मकवानपुरका प्रत्यक वड़ाहरुमा राजनीतिक रूपमा प्रशिक्षित युवाहरू उत्पादन गर्ने युवा संघले लक्ष्य लिएको बताए ।
यसैगरी पार्टी नेकपा एमालेको मिसन ८४ अभियानलाई सफल बनाउन जनताको दुखसुखमा युवा संघ जोडिएर पार्टी अभियानलाई अघि बढाउन समेत निर्देशन दिए । बैठकमा नेकपा एमाले भिमफेदी गाउपालिका अध्यक्ष सानु थापा युवा संघ जिल्ला कमिटी सदस्य अनिल अधिकारीलगायतको उपस्थिति थियो ।
मकवानपुर । भीम विराग सङगीत साहित्य कला प्रतिष्ठान नेपाल मकवानपुरले शनिबार ९ जना स्रष्ट्रालाई सम्मानित गरेको छ । प्रतिष्ठानले कला साधक भीम विराग सक्रिय रहेका क्षेत्रहरु साहित्य, सङ्गित, कला र पत्रकारिता चारवटा क्षेत्रमा हेटौंडा उपमहानगरपालिकाको सहयोगमा ४ वटा पुरस्कार तथा सम्मान प्रदान गरेको हो ।
भीम विराग राष्ट्रिय साहित्य पुरस्कार, २०८० कुन्ता शर्मा (सुनसरी), भीम विराग राष्ट्रिय सङ्गित पुरस्कार, २०८० लाल श्रेष्ठ (मकवानपुर), भीम विराग राष्ट्रिय कला पुरस्कार, २०८० बी.एस. राना (मकवानपुर) र भीम विराग राष्ट्रिय पत्रकारिता पुरस्कार, २०८० जयदेव भट्टराई (ललितपुर) लाई प्रदान गरिएको हो । उक्त ४ वटै पुरस्कारको राशी जनही २५ हजार रुपैयाँ रहेको महासचिव छवि अनित्यले बताए ।
प्रतिष्ठानले विगत वर्षहरूदेखि नै भाषा, कला, सङ्गित तथा विभिन्न सामाजिक क्षेत्रमा क्रियाशील व्यक्तित्वहरूलाई निरन्तर समर्पण गर्दै आइरहेका अन्य पुरस्कार ५ पुरस्कार समेत शनिबार नै प्रदान गरिएको छ । प्रतिष्ठानले तुलसीमाया शिवकुमारी सृजनशील नारी पुरस्कार, २०८० मञ्जु खराल, (मकवानपुर) लाई प्रदान गरेको छ । मुक्तिगोविन्द वैद्यले स्थापना गरेको उक्त पुरस्कारको राशी १५ हजार रुपैया रहेको छ ।
यस्तै शिला नारी पुरस्कार, २०८० निरु मगर (मकवानपुर) लाई प्रदान गरिएको छ । पुरस्कारको राशी १५ हजार रहेको उक्त पुरस्कारका संस्थापक आशीष श्रेष्ठ हुन् । रामकृष्ण बानियाँ स्मृति लोक सङ्गित पुरस्कार, २०८० गितकार पम्फा थापा मगर (मकवानपुर) लाई प्रदान गरिएको छ । संस्थापक चुन बानियाँ रहेको उक्त पुरस्कार राशी २० हजार रहेको छ ।

यसैगरी १० हजार राशी रहेको मंगलादेवी स्मृति स्वास्थ्य सेवा पुरस्कार, २०८० सिमा मिश्र (मकवानपुर) लाई प्रदान गरिएको छ । उक्त पुरस्कारको संस्थापक देवप्रसाद श्रेष्ठ र दीपकप्रसाद श्रेष्ठ हुन् । यस्तै १० हजार राशी रहेको अजित सेन गुप्ता भिन्न क्षमता पुरस्कार, २०८० अन्जु धिताल (बारा) लाई प्रादन गरिएको छ । दृष्टि विहिन धिताले अध्यापन क्षेत्रमा सक्रिय छिन् । उक्त पुरस्कारका संस्थापक रोशन सेन गुप्ता हुन् ।
वरिष्ठ कलासाधक भीम विरागको सम्मानमा २०५९ साल भाद्र ७ गते स्थापना भएको भीम विराग सङ्गित साहित्य कला प्रतिष्ठान नेपाल नेपाली सङ्गित, साहित्य र कला क्षेत्रमा क्रियाशील संस्था रहेको महासचिव अनित्य बताए । देश तथा विदेशमा रही नेपाली वाङ्मयको क्षेत्रमा उल्लेखनीय योगदान पुर्याउँदै आएका सर्जक, स्रष्टाहरूलाई सम्मानित एवम् पुरस्कृत गर्दै उनले बताए ।
संस्थाले मकवानपुरबाट वार्षिक रुपमा विभिन्न राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय पुरस्कार तथा सम्मान समर्पण गर्दै आइरहेको उनले जानकारी दिए ।
अन्य दुई पुरस्कारहरु भीम–मथुरा बाल प्रतिभा पुरस्कार २०८० र चिनुकुमारी लामा स्मृति साहित्य पुरस्कार, २०८० भने प्राविधिक कारणबस प्रदान हुन नसकेको प्रतिष्ठान अध्यक्ष केशवलाल श्रेष्ठले बताए ।
- गाेपिनी दाहाल
मकवानपुर जिल्लाको बागमती गाउँपालिका वडा नम्बर ४ झुरझुरेमा सहिद पार्क निर्माणका लागी तत्कालिन जनयुद्धका नेतृत्वकर्ता एवं नेकपा माओवादीका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालले २ माघ २०७५ मा शिलान्यास गरे । जनयुद्धको इतिहास बोकेको यो पार्कलाई स्थानीय सरकारले पर्यटकीय क्षेत्रको रुपमा विकास गर्ने सपना देखेको छ । तर आर्थिक लगानी नजुट्दा पार्क व्यवस्थित हुन सकेको छैन ।
तत्कालिन नेकपा माओवादी र तत्कालिन सरकारी सुरक्षकर्मीबिच भएको भिडन्त स्थलमा सहिद पार्क निर्माण गरी ऐतिहासिक पर्यटकीय क्षेत्रको रुपमा विकास गर्ने लक्ष्य भए पनि बजेटको अभावमा थोरै मात्रै काम भएको बागमती गाउँपालिकाका अध्यक्ष सर्केस घलान ‘मधु’ बताउँछन् । बागमती गाउँपालिकाको झुरझुरे बजारबाट ५ मिनेट सिँढी चढेपछि पुगिन्छ झुरझुरे सहिद पार्क ।
जनयुद्धमा भएको घटनाको अध्ययन क्षेत्रको रुपमा विकास गर्न सकेमा पर्यटकीय स्थलको दरिलो संभावना समेत बोकेको यो क्षेत्रलाई ऐतिहासिक पर्यटकीय पार्क बनाउन गाउँपालिकाले २०७५ सालमा २० लाख रुपैया विनियोजन गरी सिढी निर्माण पार्कको प्रारम्भिक खाका निर्माण ग-यो । त्यसपछिको धेरै काम बाँकी रहेको अध्यक्ष घलान् बताउँछन् ।

सशस्त्र द्वन्द्वको समयमा २०६२ साल माघ ८ गते राती भएको भिडन्तका क्रममा स्थानीय मानबहादुर बज्यु र प्रताप बज्यु, २८ माओवादी नेता कार्यकर्ता र सुरक्षाकर्मी गरी ठूलो संख्यामा ज्यानमा गएको थियो । यही स्थानलाई पर्यटकीय क्षेत्रको रुपम विकास गर्न सहिद स्तम्भ, भ्युटावर, पिकनिक स्थल, पैदल मार्गसहितको पार्क निर्माणका कम गर्ने योजना तय भएका छन् । पार्कबाट देखिने मनरम झुरझुरे बजार पर्यटकको लागि आकर्षक छ । तर पार्क भित्र बनेका संरचना भने दीगो हुन सकेको छैन ।
“हिउँदा बाटो बनायो वर्षाको झरीले बगाएर उस्तै पार्क, बजेटको राम्रो सदुपयोग भएको देखिदैन” स्थानीय दीपक वाइबाले भने “स्थानीय, प्रदेश र संघीय सरकारले चासो दिने हो भने यो ऐतिहासिक पर्यटकीय गन्तव्य बन्न सक्छ, चासो नै पुगेन ।”
हर घटनाको आ आफ्नै महत्व हुन्छ, आफ्नै इतिहास । सशस्त्र द्वन्द्वको समयमा ३५ जनाको हत्या भएको फारपबारी युद्ध स्थल भनेर समेत चिनिने यो पार्कलाई आकर्षक पर्यटकीय स्थालको रुपमा विकास गर्न आगामी बजेटमा व्यवस्था गर्न संघीय सरकारसँग माग गरिएको गाउँपालिका अध्यक्ष घनाले बताए ।
“संघीय सरकारको पर्यटन मन्त्रालयसँग १० करोड मागेका छौ, जति बजेट आउँछ, हरेक वर्ष केही न केही थप्दै जाने तयारी छ” उनले भने । हालसम्म यो पार्कमा ८३ लाख रुपैया लगानी भइसकेको गाउँपालिकाको रेकर्डमा देखिन्छ ।

यस्तो छ इतिहास
मकवानपुरको तत्कालिन फापरबारी गाउँ विकास समिति वडा न १ मा शसस्त्र माओवादी र नेपाली सेनाबीचको भिडन्तमा परेर ३५ जनाले ज्यान गुमाएका थिए । उक्त दिनको स्मरण गर्दै अहिले पनि माघ ८ गते यहाँ ‘उत्सव’को रुपमा लिने गरिएको छ ।
वि.स २०६२ पौष १८ गते युद्ध विराम भंग भएपछि राज्यपक्ष र माओवादीपक्षबीचमा युद्ध झर्नै चर्किदै आएको थियो । एकअर्कालाई विरोधि शक्तिको रुपमा ब्याख्या गर्दै अघि बढेको कारण शान्तिपूर्ण बहस र छलछफलको वातावरण बन्न नसकेकै कारण ३५ जनाले ज्यान गुमाउनु परेको थियो । जुन घटना २०६२ माघ ८ गते भएको थियो ।
घटनापछि मानवअधिकार सन्धि अनुगमन समन्वय समिति (सचिवालयः अनौपचारिक क्षेत्र सेवा केन्द्र (इन्सेक) ले स्थलगत अनुगमन र अनुसन्धान गरेको थियो । उक्त अनुगमनपछि प्रकाशित रिपोर्ट अनुसार उक्त भिडन्तमा परेर ५ सैनिक र १ प्रहरी गरी ६ जना सुरक्षाकर्मी, २६ जना माओवादी र ३ जना सर्वसाधारणको ज्यान गएको थियो । माओवादीका २४ पुरुष र २ महिला तथा सर्वसाधारणमध्ये १ जना बृद्ध र ४ वर्षको एकबालक को ज्यान गएको थियो ।
मानवअधिकार सन्धि अनुगमन समन्वय समितिको संयोजकत्वमा सात सदस्यीय अनुगमन टोली २०६२ माघ १२ गते घटनास्थलतर्फ प्रस्थान गरेको थियो । टोलीले चार दिनसम्मको अनुगमन अवधिमा घटनास्थलको अध्ययन, विवरण संकलन गरेको थियो । साथै अध्ययनको क्रममा टोलीले प्रत्यक्षदर्शी, स्थानीय वासिन्दा, पीडितको परिवार, आफन्त, युद्धका दुबै पक्षका आधिकारिक व्याक्तिहरू, सुरक्षानिकाय तथा स्थानीय प्रशासन स“ग समेत घटनाको सम्बन्धमा छलफल गरी जानकारी संकलन गरेको प्रतिवेदनमा उल्लेछ छ ।
झुरझुरेमा २०६२ माघ ८ गते बेलुकी करीव ६ बजे देखि बिहान २ बजेसम्म भिडन्त भएको थियो । जसमा शाही नेपाली सेनाबाट हवाई आक्रमण समेत भएको थियो । मूख्य भिडन्तस्थलभन्दा ४ किलोमिटर टाढा फापरबारी– १ लम्कनामा सुरक्षाकर्मीले हेलिकप्टरबाट प्रहार गरेको वमको छर्राले ४ वर्षीय बालकको मृत्यु भएको थियो भने युद्धको मुख्य स्थल झुरझुरेमा दुई सर्वसाधारणको मृत्यु हुनुको साथै दुई घर र एक गोठ जलेर नष्ट भएको थियो ।
घटनास्थल मकवानपुर जिल्ला फापरबारी गाविस वडा नं. १ लम्कना भन्ने ठाउँमा पर्दछ । यो जिल्ला सदरमुकामबाट करिब ५६ कि.मी., फापरबारी गाविस वडा नं. ५ फापरबारी बजारबाट करिब ९ किलोमिटर र राज्य पक्ष र तत्कालिन विद्रोही पक्षबीच भिडन्त भएको मुख्यस्थल फापरबारी झुरझुरेबाट करिब ४ कि.मी. उत्तर पूर्वमा पर्दछ ।

समय बितिरह्यो बनेन् पार्क
माओवादी जनयुद्धका क्रममा मकवानपुरको तत्कालिन फापरबारी गाविस (हाल बागमती गाउँपालिका) को झुरझुरे घटनाको १९ वर्ष लागेको छ । यसै दिनको अवसरमा नेकपा माओवादी केन्द्र माघ ८ गते उत्सव मनाउनु बाहेक अन्य समयमा खासै चहलचहल यहाँ छैन ।
शान्ति सम्झौतापछि सो क्षेत्रमा माओवादी केन्द्रका उम्मेदवारले निर्वाचन जितेका थिए । वि.स २०७४ र २०७९ को स्थानीय तह निर्वाचनले पनि बागमती गाउँपालिकाको नेतृत्व पूर्व लडाकुको हातमा सुम्पेको छ । २ पटक बागमती गाउँपालिकाको अध्यक्ष पदमा निर्वाचित माओवादी केन्द्रका नेता सर्केश घलानका अनुसार उक्त घटना भएको स्थान झुरझुरेलाई युद्ध पार्कको रूपमा विकास गर्ने कार्ययोजना बनाइएको छ । पार्कलाई पर्यटकीय गन्तव्यको रुपमा विकास गर्न स्थानीयहरुबीच सहकार्य भएको अध्यक्ष घलान बताउँछन् ।
गतवर्ष पनि ६३ लाख बजेटको संरचना निर्माण गरिएको गाउँपालिकाका प्रशासकीय अधिकृत झम्क घलान बताउँछन् । “केही संरचना बनेका छन्, केही डिपीआर बनाउनको खर्च भयो, अब प्रदेश र संघीय सरकारले सहयोग गरेमा यहाँ ऐतिहासिक पर्यटकीय गन्तव्य एकदमै राम्रो बन्ने छ” घलानले भने ।
मकवानपुरको हेटौंडाको सहिद स्मारक, तपोवन, त्रिवेणी धाम, सुरुङमार्ग, मुर्ति पार्कलगायतको क्षेत्र घुमेर बागमती गाउँपालिकाको यो पार्क अवलोकन गरी सिन्धुली पुग्न सकिन्छ । सिन्धुली जिल्लाको सिमाना नजिकै रहेको झुरझुरे पार्क घुमेर वासस्थानको लागि झुरझुरे बजार पनि व्यवस्थित छ । यहाँबाट केही घण्टाको दुरीमा सिन्धुलीको सिन्धुली गढी दरबार अवलोकनमा जान सकिन्छ । राजधानी दैनिकबाट