मकवानपुर । जनरल इन्स्योरेन्स कम्पनी नेपालको ३० लाख कित्ता आईपीओ आजबाट विक्री खुला भएको छ ।
कम्पनीले ३० लाख कित्ता साधारण शेयर मध्य १ लाख २० हजार कित्ता कर्मचारीको लागि, १ लाख ५० हजार कित्ता सामुहिक लगानी कोषको लागि र बाँकी रहेको २७ लाख ३० हजार कित्ता सर्वसाधारणको लागि निष्कासन गर्न लागेको हो ।
कम्पनीको आईपीओमा न्यूनतम १० कित्ता र अधिकतम १० हजार कित्तासम्मको लागि आवेदन दिन सकिनेछ । धितोपत्र निष्कासन तथा विक्री प्रबन्धकमा एनआइबिएल एस क्यापिटल लिमिटेड रहेकोछ । साथै आवेदकले नेपाल धितोपत्र बोर्डबाट स्वीकृती पाएका सि–आस्वा सेवामा सहभागि बैंक तथा वित्तीय संस्थाका शाखा कार्यालयहरुबाट आवेदन गर्न सक्नेछन् ।
कम्पनीले निष्कासन गरेको आईपीओलाई केयर रेटिङ नेपालले ग्रेड ४ रेटिङ प्रदान गरेको छ । ग्रेड ४ रेटिङले कम्पनीको आधारभुत पक्ष औषत भन्दा तल रहेको देखाउँछ । हाल कम्पनीको चुक्तापूँजि रू. ७० करोड रहेको छ । आईपीओ निष्कासन बाँडफाँट पश्चात पूँजि रू. १ अर्ब पुग्नेछ ।
नियामक निकाय नेपाल धितोपत्र बोर्डबाट आईपीओ निष्कासन गर्नको लागि कम्पनीले भदौ २४ गते अनुमति पाएको थियो । हालसम्ममा कम्पनीले ३९ ओटा शाखा कार्यालयहरुबाट बीमा सेवा दिंदै आएको छ ।
- शम्भु प्रसाद भट्टराई
१
बुढिनु अभिशाप होइन वरदान हो
छन्द: मालिनी
“दिनकर पनि लागे वैलिदै पश्च-भाग
जबर-मन हरायो घट्न थाल्दैछ राग
नरम‚ मधु कुराको चाहना लाग्न थाल्यो
विचलित मन सोच्ला “कालले पाल हाल्यो” ।१।
धरमर हुन लागे काममा हातपाउ
अलिकति पनि मेरो छैन वास्ता न भाउ
कदम दम बिनाको हिड्न मान्दैन धेर
प्रतिदिन नमजाले काल जाँदैछ खेर ।२।
अलिक मन हिजोको जग्जगी संझिराख्छ
तुजुक पनि थियो त्यो संझदा स्वाद लाग्छ
अब त छ दुनियाँ यो कष्टको रुग्ण घाउ
हरि भजन छ राम्रो ईशकै भक्ति गाउँ ।३।
स्वर पनि मधुरो भो लाग्न छाड्यो बतास
तनमन गलिराख्ने बढ्न थाल्यो हतास
वदन दनदनाई दन्दनी बल्न थाल्छ
सयन चयन लुट्ने देह यो व्यर्थ गाल्छ।४।
नयन धुमिल हुन्छन् घाममा हेर्न हुन्न
रसमय दुनियाँको दृष्य देख्दा नि छुन्न
अलिकति पनि सानो कानले सुन्न छाड्यो
बुढिनु पनि नराम्रो मान्दछन् व्यर्थ घाँडो” ।५।
जब मन यति सोच्दै व्यर्थमा दिक्क मान्छ
दुखित मन गरेमा देह त्यो खेर जान्छ
नगर न अति शंका बाँच्न जाने मजा छ
जनमभर रचेको साथमा सिर्जना छ ।६।
नभन न बुढिएमा दु:खमा बाँच्नुपर्छ
सुदृढ मन गराई जिन्दगी साँच्नुपर्छ
नियमित खुस राख्ने योग वा ध्यान हुन्छन्
जिवित रहन चाहे ईशले साथ दिन्छन् ।७।
शुभ मन भइराखे मिल्छ सापेक्ष उर्जा
गतिविधि गरिराखे देहको चल्छ पुर्जा
जति जति गति दिन्छौं मिल्छ आरोग्य‚ शान
बुढिनु छ अझ राम्रो बोझ मान्दै नमान ।८।
२
लोभ र स्वार्थ
छन्द: उपजाति
जो स्वार्थ वा लोभ जपेर हिड्छ
रिट्ठो बिराउन्न असाध्य पिर्छ
जान्दैन कैल्यै सहयोग गर्न
बिर्सन्न आफ्नो अनि जेब भर्न ।१।
कर्तव्य बारे गफ मात्र झार्छ
गर्नुपरे काम‚ सरक्क सार्छ
नाफा हुने मार्ग सबै ऊ देख्छ
बाधा छ के? बुझ्छ‚ सरक्क छेक्छ ।२।
सारा कुरामा अघि स्वार्थ सर्छ
जे गर्छ त्यो लोभ बढेर गर्छ
सम्बन्धको ख्याल कतै गरिन्न
यो लोभको पात्र मरे भरिन्न ।३।
बिर्सन्छ आफ्नो जब स्वाभिमान
स्वार्थी बनी त्याग्छ इमान‚ मान
यो रोग हो अर्बुद बढ्छ-बढ्छ
समाजमा पस्छ‚ विनास गर्छ ।४।
गर्दैन वास्ता गरिमा र मान
मान्दैन अर्ती‚ विधि वा विधान
पैसा भए बेच्छ सबै इमान
स्वार्थीहरुकै भजिराख्छ नाम ।५।
स्वार्थीसँगै संगत गर्न थाल्छ
कर्तव्य‚ आफ्नोपन पूर्ण फाल्छ
हुँदैन केही पहिचान‚ जात
षड्यन्त्रले जे पनि पार्छ हात ।६।
स्वार्थी सधै खान्छ‚ खुवाइदिन्छ
भेटे इमान्दार रुवाइदिन्छ
ढुङ्गो भए तापनि ऊ पगाल्छ
लोभीहरुकै मन जित्न थाल्छ।७।
मीठा कुरा गर्दछ‚ सत्य लाग्छ
सोझा इमान्दार चिनेर ताक्छ
सुत्छन् सबै यो अनि मात्र जाग्छ
उल्ट्यो भने झट्ट बिहान डाक्छ ।८।
दुष्कर्म गर्ने गतिलो हिया छ
जस्तै ठुलाको पनि भित्रिया छ
भेट्यो भने जीवनसुद्ध खान्छ
भनिन्छ यो देशसमेत धान्छ ।९।
नेपाली छन्दमा दख्खल राख्ने विराटनगर निवासी भट्टराई नेपाल सरकारकाे सेवा निवृत्त कर्मचारी हुन् ।
- एलिजा पुडासैनी
२ दिनको लामो प्रसव पीडापछि बाबाकै जन्मदिन भेटाउन जन्मेको तिमी, आज १७ औं वर्ष पूरा भयौ । शुभकामना दिन तस्वीर कैद गरी रहँदा अनि आमाले छोरा र नातिलाई आशिर्वाद सहितको टीका लगाइरहँदा १७ वर्ष अगाडि गुमाएको ससुरा बुबाको अत्यन्तै याद आयो । हामी सबैलाई बुबाले फरक नामले सम्बोधन गर्नुहुन्थ्यो । मलाई बुबाले नौली भन्नुहुन्थ्यो । एउटा नयाँ मान्छे हेर्न पाए मेरो श्वास सजिलो गरि जान्थ्यो देखाइदेउ न है छिटै ! प्रायः उहाँले म एक्लै हुँदा भनिहाल्नुहुन्थ्यो । सानै छु अहिले आमा बन्ने बेला भाको छैन जस्तो लाग्थ्यो । तर बेलै नभए पनि मलाई आमा बनाउन तिमी आयौ ।
मेरो पेटमा ४ महिनाको तिमी खेल्दै गर्दा दादुराले मलाई सारै गाह्रो बनायो झन्नै तिमीलाई गुमाइन । शब्दहरू गहकिलो हुन्थ्यो बुबाको, बिबाहको पर्सी पल्ट जेठानी दिदीहरुले कान्छी बुहारी कस्ती छिन त बा भन्दा बुबाले विचार गर्दै छ मुढो भन्नु भाथ्यो ! त्यो शब्द बुझ्न अलिक समय लाग्यो मलाई, बुबा कमिज सुरुवाल लगाउनु हुन्थ्यो । केही नबुझेर मैले सोधेँ भने के सिकाउनु भएछ त पाइन्ट लागाउनेले, पढाउनु त भाकोरेछ, तिमीले त धोती पो पढिछौ । यो धोती पढिछौ सुन्दा म राम्रै सङ हासे अनि हो बा आज सम्म धोतीनै भको छ भने बाले त्यस्तो नगर्नु भन्नुभो, पाइन्ट लागाउने (उहाँको सम्धी ) लाई पिर पर्ला फेरि ।
“घरमा सबै सुतिरहेका थिए । उ उठेर बा खोजेछ । मलाई नदेखे पछि खोज्दै बारीमा आयो, दमको रोगले पटक पटक गार्हो हुने म मध्य घाममा यस्तो देखेर चादे माथिल्लो पाटामा मलाई तल्लो पाटामा फालेर घर गयो । त्यो दिन देखि पछि म बारीमा जान छाडे ।”
गाउँमा भए पनि जेठानी दिदीहरुले जति दु:ख गर्नुपरेन मैले, बस्तुहरु पालेकाले घरमा हुदा घाँस काट्नु पर्थ्यो । म घाँस काट्न जान लागेको थाहापाउने बितिकै आफ्नो सिरानी मुनि राखेको सानो हसिया तिमीलाई सजिलो हुन्छ यो लैजाउ भन्दै दिनु हुन्थ्यो । उहाँलाई भुजा धेरै मन पर्ने मलाई दिन भनेर हातमा लुकाइ रहनुहुन्थ्यो भेट्ने बित्तिकै खाउ भन्दै दिनु हुन्थ्यो हातका पसिनाले ओस्सिसकेको भुजा म केही नभनी मीठो मानेर खान्थे उहाँ पनि मख्ख पर्नु हुन्थ्यो ।
मैले कहिल्यै बिर्सनै नसक्ने अर्को एउटा कुरा, मलाई उहाँको छोराले जिस्काएर टिपेर झ्यालबाट फाल्नुपर्ने भन्नू भयो । त्यो सुन्ने बितिक्कै बाले मलाई बोलाउनु भयो । अनि भन्नु भयो, त्यो आधिलाई नजिस्क्याउ है नौली । फेरि साच्चै फाल्छनी त्यस्ले त । म हास्दै हो र बा ? भने हो नि मलाई त फालेको एक पटक । बाले भन्न नपाउदै, मैले किन नि बा सोधे । अनि बा ले भन्नु भयाे- मलाई सुत्न मन लागेन अनि म दिउसो १२-१ बजे तिर बारीमा गएर खनेको । घरमा सबै सुतिरहेका थिए । उ उठेर बा खोजेछ । मलाई नदेखे पछि खोज्दै बारीमा आयो, दमको रोगले पटक पटक गार्हो हुने म मध्य घाममा यस्तो देखेर चादे माथिल्लो पाटामा मलाई तल्लो पाटामा फालेर घर गयो । त्यो दिन देखि पछि म बारीमा जान छाडे ।
“कति यस्ता मानिसहरू छन समाजमा, जो आफुलाई जन्म दिने आफ्ना भगवान् बुबा आमाहरूलाई घर बाट निकाली वृद्धआश्रम पुर्याएका छन । औषधि उपचार त परको कुरा, सरकारले दिएको वृद्ध भत्ता समेत खोसेर खाइदिन्छन ।”
ओहो कस्तो बदमास है बा के भनेको थिए, केको बदमाश नि मेरै लागि भनेथ्यो मलाई औषधिले टिकाको छ । त्यसलाई नजिस्काउनु, सारै दायालु छ माया गर्नु भन्नू भयो । बा हजुरले दिनु भएको माया जति त म के दिन सकुला ? तर पनि मेरो कोसिस सधै हजुरले जतिनै माया दिने हुन्छ । आज हजुरहरुले दिनु भएको यो अनुपम उपहारको जति बयान गरे नि कमी नै हुन्छ । हजुरको नयाँ मान्छे हेर्ने उत्कट इच्छामा म २ महिनाले चुके । र उ जन्मेपछि खुसी संगै अलिक ढिलो भएकोमा हजुर सम्झेर रोए । तिम्रा दादा दिदीलाई जस्तै तिमीलाई पनि के नामले बोलाउनु हुन्थ्यो होला खै आज तिमीलाई आशिर्वाद दिइरहँदा मलाई मेरो कर्म दिने बुबाको औधी याद आयो ।
बा हजुरसँगको बसाई किन १३ महिना नपुग्दै टुंगियो ! अझ धेरै ज्ञान हामीलाई पस्कन नपाउदै अनन्त पासमा जानू भयो । जहाँ हुनुहुन्छ पक्कै खुसी हुनुहुन्छ भन्ने आशमा छु म। हजुरको सत्कर्मले यो खुसी ,यो सफलता पाएका छौ । आज एकाएक मेरो स्मृतिमा आइदिनु भयो बा श्रद्धा सुमन अर्पण गर्छु । हजुरको छोराबुहारी ,छोरीज्वाई, नातीनातिनाहरु सधै सत्कर्म ,आत्मनिर्भर अनि सबैका अगाडी शीर उच्छ गरेर रहन सकौ यहि कामना छ, यो तपाईंको अन्तिम ईच्छा पनि त हो नि बा ।
“बुबा हजुरले सधै आशिर्वाद दिनुहोस् हामीलाई यस्तो कुबुद्धि आज सम्म लागेन अब पनि कहिल्यै नलागोस । आजको यतिको हामी सबैको ब्यबस्था देख्न पाउनु भएको हजुर कति खुसी हुनुहुन्थ्यो होला ।”
कति यस्ता मानिसहरू छन समाजमा, जो आफुलाई जन्म दिने आफ्ना भगवान् बुबा आमाहरूलाई घर बाट निकाली वृद्धआश्रम पुर्याएका छन । औषधि उपचार त परको कुरा, सरकारले दिएको वृद्ध भत्ता समेत खोसेर खाइदिन्छन । मेलापात जाँदा दिएका खाजा कसैले दिएका मिठो कुरा आफू नखाइ आफ्ना सन्तानलाई ल्याएर पेट भरेको अनि आफुलाई गरेको योगदान भुसुकै बिर्सेर खान लगाउन दिन पनि गाह्रो मान्नेहरुका कमि छैन समाजमा । जाय जेथा अनि सम्पत्ति पाए बुबा आमा हेर्ने नपाए वास्तै नगर्ने ।
मानिस स्वार्थी हो हर कुरामा अरु सबै भन्दा आफू सम्पन्न भएको हेर्न चाहन्छ । तर बाबु आमा आफू भन्दा पनि सम्पन्न, शिक्षित,सबल आफ्ना सन्तान भएको हेर्न चाहन्छन् । घरबाट निकाल्ने त छदैछन घरमै राखेर नि पीडा यातना दिने धेरै छन् । बुबा हजुरले सधै आशिर्वाद दिनुहोस् हामीलाई यस्तो कुबुद्धि आज सम्म लागेन अब पनि कहिल्यै नलागोस । आजको यतिको हामी सबैको ब्यबस्था देख्न पाउनु भएको हजुर कति खुसी हुनुहुन्थ्यो होला ।
सहीखबर लेखक पुडासैनी मकवानपुर जिल्लाको भैंसे स्वास्थ्य चाैकीमा कार्यरत छिन् ।
मकवानपुर । चितवन मेडिकल कलेजमा उपचाररत हेटौंडाका ७४ बर्षीय पुरुषको मृत्यु भएको छ । उनमा उपचारकाे क्रममा काेराेना पाेजेटिभ देखिएकाे थियाे । उनी श्वासप्रश्वास तथा निमोनियाको समस्या भई असोज ३ गते अस्पताल भर्ना भएका थिए ।
अस्पतालका निर्देशक डा.दायाराम लम्सालद्वारा शनिबार बिहान जारी विज्ञप्तिमा उल्लेख भएअनुसार मकवानपुरको हेटौंडा उपमहानगरपालिका–९ निवासी ७४ वर्षीय पुरुषको शुक्रबार राति १२ बजेर १८ मिनेटमा निधन भएको हो । परीक्षणपछि उनलाई कोरोना संक्रमण भएको शुक्रबार मात्रै पुष्टि भएको थियो। कोरोना पुष्टि भएपछि उनलाई सघन कक्षमा राखेर उपचार भइरहेको थियो ।
मकवानपुर । काेभिड १९ काे कारण लगाइएकाे लकडाउनले रोकिएका परीक्षा लोक सेवा आयोगले संचालन गर्ने भएकाे छ । आयाेगले शुक्रबार नयाँ तालिका सार्वजनिक गरेर परीक्षा संचालनकाे जानकारी दिएकाे हाे ।
आयोगले शाखा अधिकृत, नायब सुब्बा र स्थानीय तहतर्फ सहायक महिला विकास निरीक्षक पदको परीक्षा तालिका सार्वजनिक गरेको हो । त्यसै गरी न्याय सेवातर्फका अधिकृत पदकाे सवै पत्र,व्यवस्थापिका संसदतर्फ (आन्तरिक प्रतिस्पर्धा)को पहिलो पत्रको परीक्षापरराष्ट्र, प्रशासन, लेखा परीक्षण र संसद सेवातर्फ खुला तथा समावेशी परीक्षा संचालन हुने गरी सूचना प्रकाशित भएकाे आयोगका सूचना अधिकारी देवीप्रसाद सुवेदीले जनाकारी दिए । उक्त पदहरूकाे परीक्षा कार्तिक महिनामा संचालन हुने सूचनामा उल्लेख गरिएकाे छ ।
यस्तै नायब सुब्बा पदको द्वितीय तृतीय पत्रको परीक्षा मंसिरमा हुने गरी परीक्षाा तालिका सार्वजनिक भएकाे छ । परराष्ट्रतर्फ अंग्रेजी र कूटनीति विषयको परीक्षा भने मंसिर १२ गते हुने आयोगले शुक्रबार जारी गरेको सूचनामा उल्लेख छ । स्थानीय तहतर्फ सहायक महिला विकास निरीक्षक पदको स्थगित अन्तर्वार्ता तथा कम्प्युटर सीप परीक्षण भने असोज अन्तिम साता हुने छ ।
‘कोरोना संक्रमणको विशेष अवस्थामा परीक्षा सन्चालन तथा व्यवस्थापनसम्बन्धी मापदण्ड आयोगबाट स्वीकृत भएपछि सोही बमोजिम परीक्षा सञ्चालनको प्रबन्ध मिलाइएकाे छ’ आयोगका सूचना अधिकारी सुवेदीले भने ‘तो0किएको स्वास्थ्य सुरक्षाका मापदण्ड अपनाएर परीक्षा लिइने छ ।’ यसअघि अन्तिम समयमा ‘विशेष कारण’ देखाउँदै आयोगले परीक्षा रद्द गरेको थियो ।
हेर्नुहाेस परीक्षा तालिका