- शान्ति अर्याल अधिकारी
१.
कति निर्दयी छ दैंव पनि ,साथ छुटाएर लान्छ
असह्य पिडा दिन्छ, सबैको मुटु फुटाएर लान्छ
अपत्यारिलो चोट दिई ,उठाई लान्छ धर्तीबाट
किन डाह लाग्छ उसलाई, खुशी टुटाएर लान्छ ।
२.
फुल ठान्थे जिन्दगीलाई काँढा बनायो
रहर त होईन विवशताले टाढा बनायो
भुल्नै पर्ने बाध्यता छ जिन्दगी को सामु
बिर्सु भन्छु झन् झन् माया गाढा बनायो ।
३.
छिपाउँन खोज्छु मान्दैंन आँखा आँशु नै चुहाउँछ
किन दुखाउँछ मुटु जसले पनि चोट नै खुवाउँछ
सोँच्दै छु फेरी एकान्त बसी के लेख्यो भाबीले
सायद मेरो आँखामा हजुर आँशु नै सुहाउँछ ।
४.
दिन पक्कै फिर्छ होला चुनौतीलाई मोल्न सकेँ
पिठो पनि बिक्छ भन्छन् कुरा मिलाई बोल्न सकेँ
बजेट छर्छन कनिका झै बिकास कहिले हुने होला?
बेरोजगारलाई रोजगार मिल्थ्यो उधोग धन्दा खोल्न सकेँ ।
५.
हाम्रो हातमा छैन् जिवन साँचो अर्कै चलाईदिन्छ
मै हु ठान्ने जो कोहीलाई पनि छिनभरमै गलाईदिन्छ
आखिर किन गर्नु तछाड मछाड मानवता नै बिर्सिएर
एक अञ्जुली पानी चढाई निर्वस्त्र जलाईदिन्छ ।
पाल्पा हाल पाेर्चुगल
