- मन्दिरा चापागाईं
“उमेर पुगेका युवायुवती विवाहै नगरि सङ्गै बस्नु समाज र कानून बिपरित हो। सम्बन्धको बारेमा दुबै पक्षमा कुरा पुर्याउनुपर्छ र विवाह गर्नुपर्छ । ” प्रेम बहादुरले छोरा प्रकाशलाई सम्झाउदै भने ।
“प्रेममा चुर्लुम्म डुबेको बेला सङ्गै बस्न मन लाग्नु अस्वभाविक होइन । जीवन सङ्गै बिताउनु चाहिँ फरक कुरा हो । “
“जीवनमा एकैपटक बिबाह गर्नुछ । मन परेपनि नपरेपनि आत्मीयता निख्रीएको संवन्धमा आजीवन बस्नुभन्दा मन परेका मान्छेको साथमा जीवन बिताउँन सकिन्छ सकिन्न भनेर परिक्षण पछि निर्णयमा पुग्नु उचित हो ।
वैवाहिक जीवन सधैं आदर्श सुन्दर र रमाईलै हुन्छ भन्ने पनि छैन् ।”ओठे जवाफ लायो छोरा प्रकाशले ।
“तँलाई त होला । युवतीले अन्तरहृदय बाट मन पराएर यहिसङ्ग जीवन बिताउँछु भनेर प्रण गरेकी पनि त हुन सक्छे । अन्तरघात गर्नु महापाप हो ।” बुबाले सम्हालिएर सम्झाउदै गए ।
“आफ्नो जीन्दगीको मालिक आफूभन्दा बढी अरु हुन्न बा ! “छोराको यहि सवालदेखि बुबाको मन कुंडियो ।
यसरी बेलायतमा भएको छोरासित कुरा नभएको पनि पाँच बर्ष बित्यो । यो अवधिमा धेरै जनासङ्ग लिभिङ टुगेदरमा बस्दै छोड्दै गरेको खबर पाए बाबुआमाले । केहि युवती त मानसिक सन्तुलन गुमाएर औषधिको सहारामा बाँचिरहेका छन् रे ।
जानेसुने सम्मका तीर्थब्रत गरेर जन्मेको छोरो , एक वचन सार्हो नबोली एक लबटो नहिर्काई टाउकोमा चढाएर हुर्काईयो । अब पुर्पुरोमा हात लाएर बस्नु सिवाय के नै बाँकी रह्यो र !
“दुनियाँका छोरीचेलिको शरीर र भावना सङ्ग खेलबाड गरेको पाप लाग्छ तेरो छोरालाई । त्यसले आजीवन अविवाहित बस्नुपर्छ । ” प्रेमबहादुर स्वास्नीसङ्ग फतफताउँदै थिए ।
प्रकाशको फोन आयो ।
प्रेम बहादुरले भारीमनले सोधेको जवाफ फर्काउँदै अन्त्यमा “तेरि बहिनिको पनि बेहाल छ । आफूले त काठमाडौ पढ्न पठाएको, लिभिङ्ग टुगेदरमा बसेको केटाले छोडेर पागल झैँ भा”की छ रे ! समाजमा मुख देखाउन सकिएन । ” सुनाए ।
“छोरी मान्छे भएर लिभिङ्ग टुगेदरमा बस्ने भा”की …….। त्यो केटालाई त्यसै छोड्दिन…..” उसको आवाज कठोर बन्दैथियो ।
सभापोखरी -१,संखुवासभा
मकवानपुर । मकवानपुरको हेटौंडा-१९ का जेनिश उप्रेतीले बाल गायन रियालिटी शो द भ्वाइस किड्सको पहिलो उपाधि जितेका छन् । शनिबार राति उप्रेतीले ग्रान्ड फिनालेमा ७ प्रतिष्पर्धीलाई पछि पार्दै उपाधि जितेका हुन् । टीम प्रमोदका उप्रेतीले टाइटल जितेसँगै नगद १५ लाख रुपैयाँ हात पारे ।
हिमालय टीभी एचडीबाट प्रशारण भएको गायन रियालिटी शो ‘द भ्वाइस किड्स’ शुक्रबार र शनिबार बेलुकी ८ बजेबाट प्रशारण हुँदै आएको थियो । द भ्वाइस किड्स नेपालको पहिलो सिजनको डिजिटल अडिशनमा सहभागी २० हजारले आवेदन दिएका थिए । उनीहरुमध्येबाट १ सय जनालाई ब्लाइन्ड अडिसनमा सहभागी गराइएको हो ।ब्लाइन्ड राउण्डबाट प्रत्येक टिममा १२ जनाका दरले ४८ जना छानिएका थिए । त्यसबाट लाइभका लागि २४ जना छानिए । अनि अन्तिम १६ हुँदै ८ जना फाइनलमा पुगेका थिए ।
उप्रेतीसँगै फिनालेमा टीम प्रमोदकै रुक्सना लिम्बु, टीम राजुबाट सुप्रिम मल्ल ठकुरी र पासाङ डिक्की शेर्पा, टीम प्रविशाबाट अनुजा कडरियार सुसमी गुरुङ, टिम मिलनबाट मिन्छामा राई र नुमा राईले प्रतिष्पर्धा गरेका थिए ।
उप्रेतीले द भ्वाइस किड्सको पहिलो उपाधि जितेसँगै देशव्यापी रुपमा शुभकामनाहरु सामाजिक सञ्जालमा आइरहेका छन् । मकवानपुरेहरु प्रायले शुभकामना दिएका छन् ।
द भ्वाइस अफ किड्सको छोटो सयममा नै कोच फर्काउन सफल भएका जेनिस पहिलो सिजनको प्रमुख उपाधि दाबेदारका रुपमा समेत लिइएको थियाे । उनले ब्ल्याण्ड राउण्डमा उदित नारायण झा र दीप नारायण झाको स्वरमा रहेको “ए मरो हजुर” बोलको गीत गाउँदै चारैजना कोचलाई आफूतिर फर्काएका थिए । त्यस्तै ब्यटल राउण्डमा जेनिसले दिप्सन खत्री र निमेश शर्मालाई पछि पार्दै लाइभ राउण्मा प्रवेश गरेका थिए ।
जेनिशले ब्याटल राउण्डमा उदित नारायणकै स्वरमा रहेको “यो गाउँको ठिटो म” बोलको गीत गाएका थिए । पछिल्लो लाईभ राउण्डमा प्रमोद खरेलले गाउनु भएको …..यो कुरा गोप्य नैं राखौंला …. बोलको गित गाएका थिए ।
को हुन् जेनिस
जेनिसको जन्म विस २०६७ सालमा हेटौंडा उपमहानगरपालिका वडा नं. १९ बस्तिपुरमा भएको हो । उनको आमा केही महिना अघि मात्रै क्यान्सरसंगै कोरोनाको कारण मृत्यु भएको थियो । उनका बाबु रोजगारीको शिलशिलामा कुवेतमा बिगत १० बर्षदेखि सवारी चालकको रुपमा कार्यरत छन् । ४ बषकै उमेरमा गीत गाउन शुरु गरेको जेनिस अहिले ११ बर्षको भए ।
सानै उमेरमा आमाको साथ गुमाएका जेनिस अहिले काका रेमश उप्रेतीसंगै चितवनमा बस्दै आएका छन् । उनी चितवनको मोडन र्बोडिङ स्कुलमा कक्षा ६ मा अध्ययनरत छन् । जेनिशका अभिभावक रमेश उप्रेतीका अनुसार जेनिशले ४ बर्षको उमेर विद्यालयमा अविभावक भेलामा गीत गाउन शुरु गरेका थिए ।
हेटौडामा जन्मेको २ बर्षमा जेनिशलाई आमाले झापा मामाघर लिएर गएका थिए । त्यसपछि उनको करिब ८ बर्ष मामाघरमै बित्यो । सोही क्रममा उनले संगीतको कक्षा पनि लिएका थिए । जेनिसका अभिभावक रमेश उप्रेतीका अनुसार जेनिशले संगीत सिक्न थालेको ४ बर्ष भइसकेको छ । उनको संगीतमा लगाब भने ४ बर्षको उमेरदेखि नै थियो ।

हुन त म त्यस्तो बडेमानकाे कुनै साहित्यकार अर्थात समिक्षाकार हाेइन । ” बाउ आमाले खेती गरेछन् यति ” भन्दै आफ्नै सृष्टितिर मात्र दृष्टि दिने मानव जातिको एउटा सजिव आकार हुँ । जब हास्यव्यङ्गयकार गाेविन्द पाैडेल एसिडद्वारा लिखित हास्यव्यङ्गय निवन्ध सङ्ग्रह “गिलासवाद ” सरसर्ति पढेँ। तब मेरो मथिङ्गलमा धेरै कुराहरू गढेका हुँदा उक्त कृतिका सम्बन्धमा केही काेर्न जमर्को गरेको हुँ ।
पिता भाेला प्रसाद पाैडेल र माता रमा पाैडेलकाे संयुक्त लगानीबाट मिति २०३८।५ ।२७ गते कैलाश- ४ मकवानपुरमा पैदा हुनु भएका पाैडेल हाल मनहरी- ७ मा बसाेबास गर्दै आउनु भएको छ। पेशाले श्री राष्ट्रिय राेटरी माध्यमिक विद्यालयमा प्रधानाध्यापककाे जिम्मेवारी सम्हाल्दै आउनु भएका पाैडेल गाउँबेसी सञ्चार मञ्च मनहरी सामुदायिक रेडियोका अध्यक्ष, सिस्नुपानी नेपाल, मकवानपुरकाे सचिव एवं मृगतृष्णा साहित्य डबली, थाहादर्शन साप्ताहिक,साहित्य संगम मकवानपुर लगायत बिभिन्न साहित्यिक संघ सस्थाहरूमा आवद्ध रहनु भएको छ ।
“एसिड” उपनामबाट चर्चित पाैडेलका प्रस्तुत हास्यव्यङ्ग्य निबन्ध सङ्ग्रहमा- “गिलासवाद, पत्रकार मितज्यूकाे प्रत्यक्ष प्रसारण, एल्बम निकाल्ने धुनमा, सक्कलीदेखि सावधान, वनदेवी माईकी जय, यमलाेकमा सहिद सम्मेलन, सन्चै छ बाँच्या छ, राजनीतिकाे रन्काे,याे अध्यक्षहरूकाे देश, चर्पी: आनन्दालय,गाेर्खालीकाे कपाली तमसुक,कवि चिन्तामणिका कविता,फेसबुक फेहरिस्त, बिमाको झमेला,सेटिङ,भुइँमान्छे र पाैड्याल बाजे कान्तिपुरमा समेत गरी सत्र वटा निबन्धहरू समावेश गरिएका छन् ।
प्रत्येक निबन्धका पाेकालाई फुकाउन रहर लागेको थियोे तर अलि लामो हुने भएको हुँदा थाेरै पाेका मात्र फुकाउने ठहर गरेको हुँ ।हास्यब्यङ्गय लेखनी एक चुनाैतीपूर्ण शैली हाे। सिधा नभै घुमाएर विकृतिमाथि भैली खेल्नु पर्ने हुन्छ । अर्थात समाजमा सदियाैदेखि दराेसंग जराे गाडेकाे विसङ्गति वा कुरूपतालाई खराे पाराले आरा लगाएर रेट्न ब्यङ्गय लेखनीकाे मूल औजारकाे रूपमा रहेको हास्यरसकाे पाइन लगाउन र पाठकहरूकाे मनभित्रैदेखि जगाउन सक्नुपर्ने हुन्छ। यस मामिलामा पाैडलजी अत्यन्त सफल रूपमा देखापर्नु भएको छ ।
समग्र पुस्तककाे प्रतिनिधित्व गरेको “गिलासवाद” निबन्ध मार्फत गिलासवाद संविधान भन्दा माथि छ । राज्यभन्दा महत्त्वपूर्ण छ। ऐन कानुनले वर्जित गरेको विषय पनि गिलासहरू जुधाएर भुस बनाइन्छ । राज्यका जति नै सबल नीतिहरू किन नहुन् एकैरातमा फासफुस बनाइन्छ। समाजवाद, साम्यवाद,पुँजीवाद आदिकाे वादविवाद भन्दा गिलासवाद उच्च स्थानमा रहेकोले यसलाई प्राप्त गरेपछि अरू वाद/विचार/ दर्शन सब फिका लाग्छन् । परलाेककाे गीत गाउने अध्यात्मवाद, प्रत्यक्ष वस्तुसंग प्रीत लगाउने भाैतिकवाद,जीवनलाई जहिल्यै पछाडिबाट हेर्ने विसङ्गतिवाद,मानवजीवनकाे साैन्दर्य खाेज्ने अस्तित्ववाद भन्दा गिलासवाद विल्कुल फरक रहेकाे तर्क प्रस्तुत गर्दै यसको सिद्धान्त दिनमा भन्दा रातमा चम्किने, प्रायःजसो यहीँ वादमा लम्किने भएकोले यदि संसारमा भुवाजस्तै नरम, कुवा जस्तै गुनिलाे, खुवाजस्तै मिठाे,जुवाजस्तै दाउवाला,हिरामाेती झैँ भाउवाला केही छ भने त्यो गिलासवाद हाे ।
चिया गिलासमा छँदा तातो, पिएपछि चिसो । रक्सी गिलासमा छँदा चिसो पिए पछि तातो हुने हुँदा गिलासवादकाे तापक्रम ताेक्न र यसको मूल्य मान्यता यहि हाे भनी दर्शन ठाेक्न सकिदैन भन्दै समाजका हरेक क्षेत्रमा माैलाएका विकृति र राजनीतिमा देखापरेका विभिन्न वादलाई गिलासवादले निर्देश गरेको तथ्यलाई कथ्य बनाएर शिष्ट भाषामा विशिष्ट ब्यङ्गय प्रहार गर्नु भएको छ । त्यसैगरी बजारमा हजार समानहरू छन् । तर, सक्कली एउटा पनि पाइदैन । सबैतिर नक्कलीकाे मात्र बिगबिगी रहेको छ । चाहे गाउँघरका स्थानीय स्राेतसाधन हुन्, चाहे बजारमा उत्पादित र आयातित साधन। सक्कलीपनकाे छायाँसमेत पाउन छाेडिसक्याे। सबैथाेक नक्कलीतिर माेडिसक्याे ।
व्यापारीका पसलमा रहेका ताेरीकाे तेल नक्कली । त्रिपाल ओढेर चुपचाप बसेका रेल नक्कली, बेसार र खुर्सानीकाे धुलाेमा पेलिएका इटाका कण र फर्निचरकाे धुलाे मिसिएका मरमसला नक्कली। तरकारीहरूमा विषादिकाे प्रयोग,खाध्य सामाग्रीहरूमा विभिन्न सामान मिसावट, मूलकाे पानी खाने तिर्खा अहिले पेप्सी र काेकमा परिणत भएका, खल्तीमा मकै भटमास बाेक्ने र गुन्द्रुक ढिँडाे टाेक्ने हाम्रा आनीबानी अचेल चाउचाउ र चाउमिनतर्फ पल्किएका । हाम्रा भाेकतिर्खा, गासवास, हामीले फेर्ने सास,हाम्रा आन्द्राभुँडी, लादी र गिदी मात्र हाेइन, साेचाइ समेत नक्कली रहेको तिताे यथार्थलाई सक्कलीदेखि सावधान! भन्ने निबन्ध मार्फत चाेटिलाे ब्यङ्गय गर्नु भएको छ ।
जे जसरी मृत्यु भए पनि दल र बलकाे नाराजुलुसकाे आधारमा सहिद घाेषणा गर्ने पछिल्ला चरणहरूम माैलाउदै गएको राजनीतिक संस्कारले लखन थापा,भक्ति थापा, शुक्रराज शास्त्री, धर्मभक्त माथेमा,गंगालाल श्रेष्ठ,दशरथ चन्द जस्ता देश र जनताको लागि बलिदान दिने महान सहिदहरूकाे याेगदान तिरस्कार हुन गएको यथार्थतालाई “यमलाेकमा सहिद सम्मेलन” भन्ने निबन्ध मार्फत यसरी तिखो ब्यङ्गय गर्नु भएको छ:-” दायाँपट्टी एक नम्बर कुर्सीमा बस्ने हाम्रा महान भिरमाैरी सहिद हुन् । उनी गुलियो मह हसुर्ने लाेभमा मह काढ्न जाँदा प्रतिगमनकारी तत्व माैरीहरूले गुरिल्ला शैलीमा आक्रमण गर्दा भिरबाट गुल्टेर सहिद भएका थिए ।यसैगरी दाेस्राे नम्बर कुर्सीमा बस्ने कुखुरे सहिद हुन् ।
कुखुरा चाेरेर भाग्न लाग्दा कुखुरा मालिकले उनलाई परमधाम पुर्याएका थिए । कालाे टाेपी लगाएर तेस्रो नम्बर कुर्सीमा बस्ने गँगटे सहिद हुन् । माछा मार्न खाेलामा गए तर नभेटेपछि गँगटा मार्न व्यस्त भए। त्यसै समयमा एक्कासि खाेलामा अराजक किसिमले बाढी आउँदा उनको प्राण पखेरू उडेको थियो । कालो झाेला बाेकेर मञ्चमा आसिन मित्रचाहिँ सहिद बिजुलीप्रसाद हुन् । उनी बिजुली चाेर्दै गर्दा आफ्नै ज्यानमा करेन्ट सर्ट भई ज्यान गुमाएका थिए । यता राताे फेटा बाँध्ने युवकचाहिँ युद्धमा दुस्मन देखेपछि कट्टुमा पिसाब खुस्काएर भाग्दा अाफ्नै पिसाबमा चिप्लिएर भिरबाट गुल्टिएका थिए । उता झुस्स दाह्री पाल्ने खाटी मित्रचाहिँ छिप्या बाेकाकाे हाड घाटीमा अड्केर अस्पताल लादालादै बाटोमै सहिद भएका थिए । बिचमा ढाका टाेपी लगाएर मुडुल्लाे टाउको छाेपी बस्ने साथीचाहिँ अस्पताल पुगेपछि सहिद भएका थिए । बिचरा डाक्टर साबले अप्रेसन गर्दा पाठेघर झिक्न खाेजेछन् । लाेग्नेमान्छेकाे पाठेघर खाज्दाखाज्दै उनी परमधाम दाैडिएका थिए।
…”यसैगरी राम्रो राजनीतिकर्मी नभए पनि याे मुलुकमा राजनीतिकाे सरगर्मी भने हलक्क बढेको। डाङ्ग्रेकाे अाङमा वायु चढे झैँ राजनीतिक रङ सम्पूर्ण देशवासीकाे शिरमा विराजमान भएको।यहाँ लाेग्ने स्वास्नकाे सिद्धान्त फरक, दल फरक । बाउ र छाेराकाे अादर्श अलग, दल अलग रहेको। मन्तव्य एकातिर अनि गन्तव्य अर्कोतिर रहेको विकृतिपूर्ण राजनीतिलाई ” राजनीतिकाे रन्काे ” नामक निबन्ध मार्फत र देशमा चुनावकाे माहोल छाउँदा नेताकाे अघिपछि झिँगा धपाउनेदेखि सिनाे चपाउनेसम्म, झण्डा उठाउन र नारा घन्काउन मात्र हाेइन परिआए आगाे दन्काउन पनि भुइँमान्छे नभई हुँदैन ।
तर उनीहरूलाई अप्ठ्यारो परेका दिन सधैं एक्लै हुनुपर्ने, अभावले किचेर सधैं रूनु पर्ने गरिबहरूकाे दयनीय अवस्था र नेतागणहरूकाे दैद्धचरित्रप्रति “भुइँमान्छे ” निबन्ध मार्फत ब्यङ्गयकारले दरिलो ब्यङ्गय प्रहार गर्नु भएको छ । समग्रमा ” गिलासवाद ” निबन्ध सङ्ग्रहभित्र समाबेश भएका अधिकांश निबन्धहरू भरपुर ब्यङ्गयले भरिएका, विशेषगरी राजनीतिक र सामाजिक क्षेत्रमा देखिएका विकृति र विसङ्गति माथि प्रहार गरिएका, अत्यन्त चाेटिला, पाेटिला, सग्ला, अग्ला, रसिला र कसिला हुँदा एक चाेटी पढि दिनु हुन सबैमा आग्रह समेत गर्दछु । अन्तत, असल ब्यक्तिकाे परिचय कसैको चाकरी, चाप्लुसीमा अडिनु भन्दा पनि आफूले गरेको सत्कर्मकाे आधारमा ठडिनु पर्दछ । हास्यब्यङ्गकाे फाँटमा चम्किलो रूपमा उदाउनु भएका र सबैकाे मनमा छाउनु भएका पाैडेलजीका सिर्जनाहरू संसारभर फैलिदै र उचाई अग्लिदै जाउन हार्दिक शुभकामना ।
लेखक गाविन्द पौडेलको हाँस्यव्यङ्ग्य निबन्ध सङग्रह ‘गिलासवाद’ भदाै ७ गते सोमबार गाईजात्राको अवसर पारेर विमोचन गरिएको हो । सं.
शाेभा शाह थापा
मनको आँगनीमा
खुशीको घाम
लाग्दैन कहिले
आशाको जून
चिहाउँदैंन कहिले
विरहको शीत झरीले रुझेर
कठाङ्गरिएको जर्जर हाँगामा
सपनाका पातहरु
पलाउँदैंन कहिले
निराशाको सिरेटो झेल्दै
हिम बगरबिच
एक्लो
नितान्त एक्लो
ठिङ्ग उभिएको
म जीवन वृक्ष
हर साल
फेरि रहन्छ ऋतुहरु
एक एक गरि
बसन्तको बहार आउँछ
चारैतिर हरियाली छाउँछ
तर,थाहा छैन
मेरो लागि किन अरु ऋतु आउँदैंन
बसन्तमा किन फूल फुल्दैन
सावनमा किन हरियाली छाउँदैंन
चैतको खडेरीमा
किन ममा डढेलो लाग्दैन
मेरो लागि सधैं
डिसेम्बरको दिन
मेरो लागि सधैं नै
डिसेम्बरको रात
हिम बगरबिच
एक्लो
नितान्त एक्लो
ठिङ्ग उभिएको
म उजाड वृक्ष
म एक्लो
उदास वृक्ष ।
हेटाैडा मकवानपुर
मकवानपुर । मकवानपुरे साहित्यकार ऋषि के.बीद्वारा लिखित अभिमन्यु नयाँ भूमिकामा नामक कविता संग्रहकाे विमोचन गरिएकाे छ । बुधबार हेटौंडामा जिल्ला अदालत मकवानपुरका मुख्य न्यायाधीश डिल्लिरत्न श्रेष्ठले के.बीको कविता संग्रह विमोचन गरेका हुन् ।
मुख्य न्यायाधीश श्रेष्ठले के.बीको लेखनयात्राको निरन्तरताको कामना गर्दै भने ‘ऋषि जी पत्रकारिता, चित्रकला, साहित्य, गीतसंगीत हुँदै कानून व्यवसायीको रुपमासमेत स्थापित भइसक्नुभएको बताए । ‘उहाँको बहुमुखी प्रतिभा साँच्चै प्रशंसनीय छ’ उनले भने –‘लेखनको बाटो भएर सत्यको यात्रामा अझै अघि बढ्नुहोस्।’
उनले साहित्य र कानूनको समेत ज्ञान भएका के.बीले ऐन, कानून, न्याय सम्पादनका विषय, जनस्तरसम्मका समस्या र त्यसको समाधानलगायतका विषयमा पनि कलम चलाउनुपर्ने बताए । समाजमा भएका विकृति, विसंगति, अन्याय, अत्याचारको विरोध गर्दै देश र जनताप्रति अझै जवाफदेशी भएर लेखनको यात्रामा अघि बढ्न उनले सुझाव दिए ।
कार्यक्रममा कवि तथा समिक्षक पुरुषोत्तम आचार्यले कविता संग्रहमा के.बीको बहुमुखी प्रतिभाको प्रभाव झल्किएको बताए । पुस्तकका कतिपय कवितामा उनको अमूर्त चित्रकारिताको प्रतिछाँया भेटिने उनले बताए । कवितामा वर्तमान समाजमा भएका विकृति, विसंगतीविरुद्ध विद्रोहभाव झल्किनुको साथै राष्ट्रियता, दाम्पत्य प्रेम, भावुक प्रेमलगायतका विषयपनि समेटिएकोले उक्त संग्रह आम पाठकको रुचीको पुस्तक बन्नेमा विश्वास व्यक्त गरे ।
कार्यक्रममा मकवानपुर जिल्ला अदालतका जिल्ला न्यायधीसहरु क्रमश कमलराज बिष्ट, सीता शर्मा अधिकारी, मनकुमारी जि.एम.वि.क.को आतिथ्यता रहेको थियो । विमोचित कृति के.बी.को नवौ साहित्यिक पुस्तकार कृति हो । कविता सङ्ग्रहको विमोचन कार्यक्रममा बोल्दै लेखक केबीले कृति प्रकाशनमा सहयोग गर्ने सबैलाई धन्यवाद व्यक्त गरे । उनले किवता सङ्ग्रहका बारेमा प्रकाश पारेका थिए । प्रकाशक पुण्यशिला श्रेष्ठ रहेकाे कवितासङ्ग्रहमा ३५ वटा कविताहरु समावेश गरिएका छन् ।
लेखक केबीले साहित्य , पत्रकारिता र कलाकारिता क्षेत्रमा अनुभव बटुलिसकेका छन् । उनि हाल कानुन व्यवसायमा आवद्ध छन् । के.बी मकवानपुर प्रतिभा (२०५९) , प्रे.ब. कार्कीं पुरस्कार, (उत्कृष्ट वर्ष युवा सन् –२००३), दशौं राष्ट्रिय चित्रकला प्रतियोगिता–२०५० (द्वितीय), द राइजिङ हेटौंडा अवार्डबाट पुरस्कृत भइसकेका छन् ।
विमोचन कार्यक्रममा सर्जक सञ्जाल मकवानपुरका संयोजक निमेष निखिल, साहित्य सङ्गम मकवानपुरकी अध्यक्ष अनिता न्यौपाने, प्रलेस मकवानपुरकी अध्यक्ष शान्ति प्रियवन्दना, झरना साहित्यिक परिवारको अध्यक्ष दीपक गौतम, नेपाली लेखक सङ्घका अध्यक्ष छवि अनित्य, गजल मञ्च मकवानपुरका अध्यक्ष देवराज तिवारी लगायतको उपस्थिति रहेको थियो । प्रकाशक पुण्यशिला श्रेष्ठकाे सभाध्यक्षतामा भएको कार्यक्रम साहित्यकार सी.एम रिमालले सहजिकरण गरेका हुन् ।