मकवानपुर । पत्रकार वीरेन्द्र साहको हत्यामा संलग्न थप एक जना अभियुक्तलाई बारा प्रहरीले बिहिबार अपरान्ह बाराको कोल्हवी नगरपालिका ४ सपहीबाट पक्राउ गरेको छ ।
जिल्ला प्रहरी कार्यालय बाराका प्रहरी निरिक्षक रुद्र कडेलको नेतृत्वमा खटिएको टोलीले फरार अभियुक्त बारा महागढीमाई नगरपालिका–२ तेलकुवा निवासी तत्कालिन माओबादीका कार्यकर्ता ४५ वर्षीय हरेराम प्रसाद कुर्मी (पटेल) लाई अपरान्ह ३ बजे पक्राउ गरेको बाराका प्रहरी प्रमुख प्रहरी उपरिक्षक कृष्ण पंगेनीले जानकारी दिए ।
बारा जिल्ला अदालतबाट दोषी ठहर भई झन्डै १३ वर्ष देखी लुकीछिप्पी बस्दै आएका पटेललाई पक्राउ गरिएको उनले जानकारी दिए । ईनर्वासिरा गाविस–९ हाल जितपुरसिमरा उपमहानगरपालिका–१९ ईनवौसिरा निवासी पत्रकार विरेन्द्र साहलाई ३४ बर्षको उमेरमा तत्कालीन नेकपा माओवादीका कार्यकर्ता समेत रहेका पटेल सहितका ५ जनाले अपहरण गरी निर्ममता पुर्वक हत्या गरेका थिए ।
पत्रकार साहको अपहरणमा संलग्न बाराका तत्कालिन जनसरकार प्रमुख लालबहादुर चौधरी, कुन्दन भनिने नरेन्द्र फौदार, हरेराम पटेल, रामएकबाल सहनी र मनेजर गिरी समेतले २०६४ असोज १८ गते ढोढियाको पिपरा बजारबाट अपहरण गरी टांगिया बस्ती नजिकको जंगलमा लगेर गोली हानी हत्या गरेका थिए । पत्रकार साहको शव अपहरण भएको ३४ दिन पछि साविक गाविस डुमरवाना–७ को टाँगिया बस्तीको जंगलमा गाडिएको अवस्थामा कातिक २२ गते फेला परेको थियो ।
पत्रकार साहका हत्यामा संलग्न रहेका साविक गाविस ईनर्वासिरा गाविस–९ बस्ने ३४ वर्षीय मनेजर गिरी, र साविक गाविस खोपवा–८ निवासी २६ वर्षीय रामएकबाल सहनीलाई बारा जिल्ला अदालतले २०६८ जेठ १६ गते सर्वस्व सहित जन्म कैदको फैसला गरेको थियो । गिरीलाई ०६५ असोज १९ गते तथा सहनीलाई ०६५ पुस २१ गते बारा प्रहरीले पक्राउ गरी अदालतमा पेस गरेको थियो ।
हत्याका मुख्य अभियुक्त कुन्दन भनिने नरेन्द्र फौदार, हरेराम प्रसाद पटेल र लालबहादुर चौधरीको हकमा पुनरावेदन अदालत हेटौडाले ०६९ साउन १६ गते र सर्वोच्च अदालतले ०७३ पुस २० गते फरार रहेकाले करार सुचीमा राखी मुद्दा मुल्तबिमा राखेको थियो । पत्रकार साहको हत्या अभियोगमा मनेजर गिरी, रामएकबाल सहनी र कुन्दन फौजदार वीरगंजमा कारागारमा छन । हत्याका मुख्य अभियुक्त लालबहादुर चौधरी अझै फरार रहेको प्रहरी उपरीक्षक पगेनीले बताए ।
स्वर्गिय पत्रकार साह तत्कालिन अवस्थामा एभिन्यूज टेलिभिजन, हिमाल पार्थी, नेपाल खबर पत्रिका, दृष्टि सप्ताहिक, रेडियो नेपाल, मनकामना एफएम लगायत आधा दर्जन बढी मिडियामा कार्यरत थिए ।
साहका श्रीमतिले हत्यारालाई फाँसीको सजाय दिन सरकारसित माग गरिन् ।
टोलवासीको अनुराेध अनुसार आइसोलेशन भित्र नै सिमित भएर बसेँ
Tags: No Comments

अहिले सबैभन्दा जल्दोबल्दो सवाल बनेको छः स्वास्थ्यको सवाल । कोरोना संक्रमणको कारण गत चैतबाट नेपालमा पनि धेरैजसो निकायहरु बन्द नै छन् । बागमती प्रदेशको सामाजिक विकास मन्त्रालयको तथ्याङ्क अनुसार मकवानपुरमा बुधबारसम्म ८ सय ४ जनामा कोरोना संक्रमणपुष्टि भएको छ । कोरोनाको कारण सबैमा डर तथा अत्यास फैलिरहेको बेला संक्रमितहरुको स्वास्थ्य लाभको लागि झण्डै ६ महिनादेखि लगातार खटिरहनु भएका हेटौंडा उपमहानगरपालिकाका सिनियर अहेवर /अधिकृत छैटौं भोलानाथ चौलागाईंसँग सहीखबरकर्मी सम्झना घिमिरेले स्वास्थ्यको सेरोफेरोमा रहेर गरेको कुराकानीको सार :
कोरोना संक्रमण सुरुदेखि नै आइसोलेशनमा खटीरहनु भएको छ कसरी बितिरहेको छ समय ?
नेपाल सरकारले विश्वमा फैलिरहेको कोरोना भाईरस संक्रमणको प्रभावलाइ दृष्टिगत गर्दै २०७६ चैत ११ गते मुलुक भर नै लकडाउन जारी ग-यो । त्यसयता मकवानपुर जिल्लाको एक मात्र आइसोलेशनमा बसेर पूर्ण नेतृत्व गरेर बसेको थिएँ । नेपालमा खासै डर त थिएन बाहिरबाट आउनेहरुका कारण नै डर हो । पछिल्लो समयमा अन्य गाउँपालिकाहरुमा पनि आइसोलेशन तथा वार्डहरु स्थापना भएपछि भने सहज छ । नत्र यहि एउटा आइसोलेशनले धान्न सक्ने अवस्था रहेको थिएन । हाल गौरिटारमा स्थापना भएपछि भने आफू सामान्य रेखदेखका लागि बसेको छु । अलि सहज भएको छ पछिल्लो समय ।
अघिल्लो चार महिना चाँही कस्तो रह्यो ?
त्यो चार महिनाको अन्तरालमा मैले आफ्नो घरको लागि समय निकालिन, आफ्नो लागि समय दिइन पूरा समय यसैमा दिएँ, सबैलाइ डर थियो विश्वमा आक्रान्त पारिरहेको थियो । म पनि एउटा मानव नै हुँ, केही डर त थियो नै तर, आफ्नो जिम्मेवारी निर्वाह गर्नु मेरो कर्तव्य भएकोले कोरोना भाइरस संक्रमणकै बिचमा रहेर कसरी काम गर्न सकुला भनेर सोचलाई मुख्य महत्व दिए । आफूमा दह्रो आत्मबल बनाएर आएको थिए । आफूले चाहेको खण्डमा नसकिने केही रहेनछ भन्ने लाग्छ अहिले । त्यो साँढे चार महिनामा म एकदिन पनि घर गइन ।
कतिपय स्थानमा आइसोलेशन राख्न नै स्थानीयहरुले रोक लगाउने गरेको, आइसोलेशनमा काम गर्नेहरुबाट स्थानीयहरु संक्रमण सर्ला भनेर डराउने गरेको सुनिने गरेको छ, यहाँको अनुभव चाही कस्तो रह्यो यो सवालमा ?
म यो (आइसोलेशनको) गेटबाट बाहिर पनि निस्किन । एक दिन निस्कदा टोल छिमेकका स्थानीयहरु धेरै डराएको पाएँ, आत्तिएको जस्तो व्यवहार देखाए, टोल विकासमा नेतृत्व तहमा रहेकाहरुले समेत आएर तपाईं गेट बाहिर निस्कदा हाम्रा टोलवासीहरु आत्तिन थाले, ननिस्किदिनुस् भनेर अनुरोध गर्न थाले । त्यसपछि टोलवासीहरु निर्धक्क रहुन भनेर पनि गेट बाहिर निस्कन छाँडे ।
२४ घण्टा खटिनुपर्दथ्यो । भोलिपल्टको लागि तयारी गर्दा गर्दै प्रायः रातको १२ सम्म बज्ने गर्दथ्यो । खासमा हेटौडा अस्पतालको जिम्मेवारी थियो तर हेटौडा अस्पतालका कर्मचारीहरु यहाँ आउन नमानेकाले उपमहानगरपालिकाले मलाइ जान आग्रह गरेपछि म यहाँ आएको थिएँ । तर मैले सोचेको थिईन कि म २४ घण्टा कुनै स्थानमा थुनिएर बस्न सक्छु भनेर । काम र जिम्मेवारी फिल गरेपछि यतिसम्म सकिदो रहेछ भन्ने अहिले लाग्छ । अहिले यतिका समय भयो म यही भित्र सिमित छु । स्वयंप्रति गर्व महसुष गर्छु कि मैले आफूलाइ यहाँको चौघेरामा कैद गर्न सफल भएँ ।

केही भएमा आइसोलेशनकै सेवामाथि प्रश्न आउला भन्ने डर थियो । त्यो पहिलो केस हरेक पक्षबाट अस्पताल, पत्रकार, मन्त्रालयलगायतका धेरै चासो थियो ।, पहिलो संक्रमितलाई राखेपछि उहाँको धेरै पटक पीसीआर गरियो । पाँच पटकसम्म गर्दा पनि कोरोना पोजेटिभ देखिएपछि कतै यहाँ राखेर गल्ति पो गरिएछ कि भन्ने छटपटाहट पनि भयो । तर, २५ औ दिनमा उहाँको पीसीआर टिपोर्ट नेगेटिभ आयो, हामीलाई एउटा युद्व नै जितेजस्तो भयो । उहाँको परिवारभन्दा पनि हामी बढी खुसि थियौ होला त्यो बेला । हामीले गर्न सक्यौ भन्ने खुसीले फुरुङ्ग भयौ हामीसबै ।
पछिल्लो समय साउनको १५ गते देखि घरैबाट आएर सेवा दिन थाले तर राति अबेरसम्म यहि व्यस्त रहने र विहान अँधेरीमे दौडनु पर्ने भएपछि किन जानु भन्ने सोचे । फेरि एक सातादेखि कोरोना संक्रमितहरु ह्वात्तै बढेपछि यहाको ठाउँ अभावका कारण गौरिटरमा सार्ने तयारी भएपछि पुनः यहि बस्दै आइरको छु ।
यहाँ बस्दा सबैभन्दा सम्झन लायक क्षण कस्तो रह्यो ?
म सुरुको कुरा फेरि थप्छु । हुनत यहाँ सुरुमै आइसोलेसन केन्द्र नै भनेर खोलिएको थियो तर संक्रमित कसैलाई पनि राखियको थिएन । मकवानपुर जिल्लाको पहिलो संक्रमितलाई चितवन रिफर गरियो । दोस्रो संक्रमितलाई हामीले आफ्नो जिल्लाको र आइसोलेशनकै गरिमा गिर्ने सोचेर यतै राख्यौ । तर अति डर लागिहेको थियो त्यतिबेला । जति दरिलो र आँटीलो बनेर काम गरेपनि कहि कतै केही भईहाल्छ कि भन्ने डर मनमा गढेर रह्यो । केही भएमा आइसोलेशनकै सेवामाथि प्रश्न आउला भन्ने डर थियो । त्यो पहिलो केस हरेक पक्षबाट अस्पताल, पत्रकार, मन्त्रालयलगायतका धेरै चासो थियो ।, पहिलो संक्रमितलाई राखेपछि उहाँको धेरै पटक पीसीआर गरियो । पाँच पटकसम्म गर्दा पनि कोरोना पोजेटिभ देखिएपछि कतै यहाँ राखेर गल्ति पो गरिएछ कि भन्ने छटपटाहट पनि भयो । तर, २५ औ दिनमा उहाँको पीसीआर टिपोर्ट नेगेटिभ आयो, हामीलाई एउटा युद्व नै जितेजस्तो भयो । उहाँको परिवारभन्दा पनि हामी बढी खुसि थियौ होला त्यो बेला । हामीले गर्न सक्यौ भन्ने खुसीले फुरुङ्ग भयौ हामीसबै ।
उहाँले कोरोनालाई जित्न सक्नुभयो र जुनदिन उहाँलाइ बिदाइ वा डिस्चार्ज गर्दै थियौ त्यो दिन खुसिले आँखा रसाएका थिए मेरा पनि । आफ्नो घर परिवार नभनिकन आफ्नै पनि स्वास्थ्यको जोखिममा आइसोलेशनमा बसेको नै थियो त्यो । धेरैको अविश्वासको घेरामा रहेर संक्रमितलाइ राखेका थियौ । उहाँहरुको विश्वास जित्न सफल भयौ । मान्छेको ज्यान न हो के छ र ग्यारेन्टि जे पनि हुनसक्छ । कुनै ग्यारेन्टि कार्ड लिएर आएको पक्कै हुदैन । संयोग पनि तेस्तै परेको । धेरैतिरको अविश्वास रहनु एकातिर छ अर्कोतिर संक्रमितको रिपोर्ट आज गर्याे पोजेटिभ, भोलि गर्याे पोजिटिभ लगातार पाँच पटकसम्म पनि पोजेटिभ आउदाँ आत्तिएको थियो मन । डरधेरै भएपछि हंसले ठाउँ छोड्छ भनिन्छ नि, मेरो पनि त्यो बेला त झण्डै झण्डै हंसले ठाउँ छोडेकै कै अवस्था थियो ।
जिल्लाको पहिलो संक्रमित महिला पहिचान भइसकेपछि चितवन पठाउने तयारीका लागि एम्बुलेन्स तयार गरियो । त्यो समयमा एम्बुलेन्स पाउन अति समस्या थियो । कस्ले बोक्ने संक्रमित ? सबै भाग्ने, कल नउठाउने, बल्ल तल्ल एउटा एम्बुलेन्स पाएका थियौं संक्रमितले यहाँ टिपाएको मोवाईल नम्बर फेरि स्विच अफ भयो । फेरि अब कसरी घर पत्ता लगाउने त ? समस्या माथि समस्या थपरिहेको जस्तो भइरह्यो । वडाध्यक्ष मार्फत बल्लतल्ल घर पत्ता लगाईयो उहाँहरुको तयारीको लागि पनि समय चाहिने । छोटो अवधिका लागि पाईएको एम्बुलेन्स फेरि फुत्किएला भन्ने कत्रो आपत, हरेक समस्या पहिलो हो भने अति नै हडबडाहट र तनाव धेरै पाइन्छ । यस्ता धेरै कुराहरु छन् जुन हम्मेसी बिर्सन्न होला ।
कोरोना संक्रमितहरुको चौघेरामा बसेर काम गर्दा कतिको रिक्स फिल हुने रहेछ आफूलाई चाँही ?
सबैलाइ उत्तिकै रोग लाग्दैन, अवस्य पनि कसैलाई कम त कसैलाई बढि लाग्छ नै, यदि सबैलाइ उत्तिकै लाग्ने हो भने त सम्पुर्ण पृथ्वि नै रिक्समा हुन्थ्यो, हामीसँग सबैको रोगसँग लड्ने क्षमता बराबरी हुन्न कसैमा रोग प्रतिरोधातेमक क्षमता बढि हुन्छ त कसैलाइ कम हुन्छ । हालसम्म सामान्य सर्जिकल माक्सको भरमा काम गरिरहेँ । सुरुसुरुमा यन ९५ वाला माक्स लगाए । केही दिन तरपछि यहि माक्समा काम चलाईरहेँ । पिपिई पनि यतिका दिनमा एक पटक लगाए त्यो पनि अरु सहकर्मिहरुको करमा ।
कति सेवाग्राहिहरु आत्तिन्थे, प्राय सेवाग्राहिहरु मानसिक रुपमा आत्तिएर नै श्वास फेर्न गाह्रो भो भन्छन । कतिको अवस्था अलि गम्भीर भएर सलाइन चढाउने अक्सिजन चलाउनेसम्म गर्नु पर्छ । म जान्न उपचार गराउन्न भन्न पाइन्न गर्नै पर्छ । त्यसैले मनस्थिति चाहिँ बलियो हुनै पर्छ ।
कोरोना भाइरस कसैको शरिरमा छ र लक्षण देखाएको छैन भने आत्तिनु पर्दैन पोजेटिभ मात्र देखाएको हो, शरीर भित्र प्रवेश गरिहालेमा पनि भाइरसले आफूलाइ बृद्धी गराउने सम्म हुन्न भन्ने जानिसकेपछि यहाँ बसेर काम गरिरहँदा खासै रिक्स महसुस गरिएन । कति सेवाग्राहिहरु आत्तिन्थे, प्राय सेवाग्राहिहरु मानसिक रुपमा आत्तिएर नै श्वास फेर्न गाह्रो भो भन्छन । कतिको अवस्था अलि गम्भीर भएर सलाइन चढाउने अक्सिजन चलाउनेसम्म गर्नु पर्छ । म जान्न उपचार गराउन्न भन्न पाइन्न गर्नै पर्छ । त्यसैले मनस्थिति चाहिँ बलियो हुनै पर्छ ।
४ जना नर्सिङ, २ जन ल्याब प्रावधिकहरू र आफू भएर सेवा दिईरहेको यस आइसोलेसनमा ६ सय ८२ जना लाई सेवा दिन पाएँ । संक्रमितहरु मात्रै डेढ सय भन्दा बढि लाई सेवा प्रदान गरियो । एम्वुलेन्सको अभाव धेरै नै भोगियो, एउटै कोठामा २२ जनालाइ समेत कोचेर राख्नु समेत पर्यो ठाउँ अभावका कारण । १४ गतेदेखि संचालनमा आएको आईसोलेसनबाट करिव ९० प्रतिशतले राम्रो प्रतिक्रिया दिएको छन । यो नै खुसिको कुरा हो ।
यहाँ बसेर काम गरिरहँदा दुःख लागेको पल केही छन् ?
हामी नगरपालिकाको कर्मचारी, यो हेटौडा अस्पतालको पुर्णतया आर्थिक प्रशासनमा चलेको आईसोलेसन थियो । हेटौडा अस्पतालका कर्मचारीहरु नै नआउनु भएका कारण हामी आउनु परेको हो । तर एकपटक यहाँ करारमा कार्यरत हेटौडा उपमहानगरपालिकाका केही स्वास्थ्यकर्मीहरु छोडेर हेटौडा अस्पताल व्यवस्थापनले मेरो र केहि हेटौडा अस्पतालका कर्मचारीहरुको मात्र असार महिनाको कोरोना सम्बन्धी भत्ता र केही रकम हालिदिनुभयो । तर,मेरो मातहतमा आउने रिक्स मोलेर यहाँ बस्ने मेरा कर्मचारीको तलब भत्ता रोकिदिनुभयो जसले गर्दा हामी बिच खल्लो वातावरण सिर्जना भएको थियो । आफूले पैसा पाएर मेरा मातहतका कर्मचारीहरुले पाउनु पर्न जम्मा ५० प्रतिशत रकम पनि गरेको कामको रकम नपाउदा अति तनाव भयो । मेरो आफ्नो तलव भत्ता हटाएर उनीहरुलाइ दिनु भन्दा पनि नहुनेपछि मिलाउछु भनेपछि मेरो नैतिकताले कसरी दिन्छ । उक्त तलव भत्ता एक्लै लिन, त्यसैले उनीहरुको खातामा पैसा परेपछि बल्ल आफुले पनि रकम बुझे मैले पनि त्यो केही दिनको समय अति नरमाइलो लागेको थियो । समूहमा काम गर्दा र आत्मबल उचों राख्दा जस्तासुकै कठिन अवस्थामा पनि सहज ढंगले काम गर्न सकिन्छ । हाम्रो कामको रफ्तार यसैको नतिजा हो ।
अन्तमा केही ?
यो संक्रमणकालीन समय कहिलेसम्म रहन्छ पत्तो छैन । हामी सबैले आफ्नो आनिबानीमा सुधार गरौं, स्वास्थ्य सतर्कता अपनाऔं, मिडियाले पनि आत्मबल र हौसला बढाउने सूचना तथा जानकारी सम्प्रेषण गरिदिओस् । समाजमा सामाजिक मर्यादा, समाजिक सद्भाव काम राखौं । कोही कसैलाई संक्रमण भैहालेमा उसलाई हेला, घृणा हैन माया गरौं, हौसला बढाऔ । दीर्घ रोग भएका तथा बालबालिकाहरुको खानपान र स्वास्थ्यमा बढी ख्याल गरौं । नियमित रुपमा सरसफाइमा ध्यान दिने गरौं भन्न चाहन्छु । मेरो व्यक्तिगत भनाइहरु यहाँको मिडियामा राख्ने अवसरको लागि धन्यवाद ।

मकवानपुर / नेकपा मकवानपुरकी अध्यक्ष तथा बागमती प्रदेश सभा सदस्य मुनु सिग्देलले नेकपा पार्टी नेपालीहरुको सबैभन्दा भरपर्दो पार्टी भएको बताएकी छिन् । मकवानपुरको मनहरी गाउँपालिकामा बुधबार नेपाली काँग्रेस र नयाँ शत्तिका कार्यकर्ताहरुले पार्टी त्याग गरी नेकपामा प्रवेश गरेकाहरुलाई स्वागत गर्दै उनले यस्तो बताएकी हुन् ।
नेपाली काँग्रेस र नयाँ शत्ति आवद्ध रहदै आएका १ सय ३६ जनाले विगतमा आवद्ध रहदै आएको पार्टी त्याग गरेर बुधबार नेकपामा प्रवेश गरेका हुन् । मनहरी गाउँपालिका एक नम्बर वडामा नेपाली काँग्रेस तथा नयाँ शक्तीबाट विमल स्याङतान र पवित्रा कार्कीको नेतृत्वमा उनीहरु नेकपा प्रवेश गरेका हुन् । पार्टी प्रवेश गर्नेहरुलाई स्वागत गर्दै सिग्देलले नेकपा सबै वर्गको प्रतिनिधित्व गर्ने जनताको पार्टी भएको बताईन् । उनले सरकार सञ्चालन र पार्टी भित्रको सानातिना समस्यालाई बाहिर ठुलो समस्या भन्दै प्रचार गरेको बताउँदै त्यस्तो भ्रममा नरहन कार्यकर्ताहरुलाई आग्रह समेत गरिन् । नेकपाले जहिले पनि किसान, मजदुरको सर्वहारा वर्गको मुद्दा उठाईरहेको भन्दै जनताको हितमा सँधै लाग्ने बताएकी हुन् ।
नेकपा मनहरी गाउँपालिका १ नम्बर वडाका वडाध्यक्ष पोषण विष्टको अध्यक्षतमा भएको कार्यक्रममा बोल्दै नेकपा मकवानपुरका सचिव तथा प्रदेश सभा सदस्य प्रेम बहादुर पुलामीले चुनाव जित्न युवाहरुलाई डोजरको सपना देखाएर मकवानपुरमा केहि ठेकेदारले युवाको परिवार ध्वस्त पारेको भन्दै सचेत भएर अगाडी बढ्नु पर्ने बताए । उनले राजनीति जनताको पक्षमा गर्नु पर्ने भन्दै पैसाको भरमा राजनीति गर्ने ठेकेदार, व्यापारीहरुले जनताको कुरा नउठाउने बताएका थिए । कार्यक्रममा बागमती प्रदेश सभा सदस्य ओम बहादुर ग्लान, नेकपा मकवानपुरका सचिवालय सदस्य बनस्थम थिङ, नेकपा मनहरी गाउँपालिका अध्यक्ष रामप्रसाद कालाखेती सहित नेता कार्यकर्ताहरुको उपस्थिती रहेको थियो ।


तस्बिरहरू साैजन्य: पत्रकार शिवकुमार काशी
मकवानपुर / मकवानपुर जिल्लामा पछिल्लाे २४ घण्टामा १४ जनामा काेराेना संक्रमण पुष्टि भएकाे छ । ४ जना महिला तथा १० पुरूषमा काेराेना पुष्टि भएकाे हेटाैंडा उपमहानगरपालिका स्वास्थ्य अधिकृत भाेलनाथ चाैलागाँइले बताए । हेटाैंडा उपमहानगरपालिकाकाे ७, थाहा नगरका २, मनहरी गाउँपालिकाका ४, राक्सिराङकाे १ जनामा काेराेना पुष्टी भएकाे चाैलागाइले बताए ।
यसै बिच नेपालमा हालसम्म ३३ हजार ८ सय ८२ जना काेराेना संक्रमण मुक्त भएका छन् । स्वास्थ्य तथा जनसंख्या मन्त्रालयकाे बुधबारकाे नियमित प्रेस बिफ्रिङमा उक्त तथ्याङ्क सार्वजनिक गरिएकाे हाे । बितेकाे २४ घण्टामा ९ सय १८ जना संक्रमण मुक्त भए सँगै हालसम्म निको हुनेको कुल संख्या ३३ हजार ८ सय ८२ पुगेका हुन् ।
मन्त्रालयका प्रवक्ता डा जागेश्वर गाैतमका अनुसार वितेकाे २४ घण्टामा ९ सय १८ जना डिस्चार्ज भएका छन् । यस सँगै प्रदेश नम्बर १ मा हालसम्म ३ हजार १ सय १३, प्रदेश नम्बर २ मा ९ हजार ७ सय १३, बागमती प्रदेशमा ५ हजार ९७ र गण्डकी प्रदेशमा २ हजार ३८ जना संक्रमित आजसम्म डिस्चार्ज भएका हुन् । यस्तै प्रदेश नम्बर ५ मा ५ हजार ९ सय १९, कर्णाली प्रदेशमा२ हजार ४ सय १० र सुदूरपश्चिम प्रदेशमा ५ हजार ५ सय ९२ जना गरी आजसम्म ३३ हजार ८ सय ८२ जना डिस्चार्ज भएका छन् । हालसम्म ५ हजार ८० जना क्वारेन्टिनमा रहेकाे मन्त्रालयले जानकारी दिएकाे छ।
यसै गरी पछिल्लो २४ घण्टामा देशभर थप १ हजार ८१ जनामा संक्रमण पुष्टि भएको छ । गाेतमले हालसम्म संक्रमितको कुल संख्या ४९,२१९ पुगेको पनि जानकारी दिए । यसैगरी आजसम्म देशभर सक्रिय संक्रमितको संख्या १५ हजार २५ रहेको छ । जसमा संस्थागत आइसोलेशनमा ७ हजार ९८८ जना रहेका छन् भने होम आइसोलेशनमा ७ हजार ३७ जना रहेका छन् । यस्तै पछिल्लो २४ घण्टामा ११ हजार १६७ जनाको पीसीआर परीक्षण भएको छ ।
मृतकको विवरण
नेपालमा कोरोना संक्रमण (कोभिड—१९) बाट थप ६ जनाको मृत्यु भएको छ । मन्त्रालयका अनुसार ३ महिला र ३ जना पुरुषको कोरोनाबाट मृत्यु भएको हो । काठमाडौंमा ८३ वर्षीया महिला र ६७ वर्षीय पुरुषको कोरोनाबाट मृत्यु भएको मन्त्रालयका गौतमले बताए । यस्तै कास्कीमा ७३ वर्षीया महिला, अर्घाखाँँचीमा ४२ वर्षीय पुरुष, बाँकेमा ८० वर्षीया महिला र नवलपरासीमा ६४ वर्षीय पुरुषको मृत्यु भएको हो । यो सँगै नेपालमा कोरोनाबाट मृत्यु हुनेको संख्या ३ सय १२ पुगेको छ ।
प्रदेशगत विवरण
संस्थागत आइसोलेसनमा प्रदेश नम्बर १ मा ५ सय ५, प्रदेश नम्बर २ मा ३ सय ७४, बागमती प्रदेशमा ४ हजार ७ सय ७२ र गण्डकी प्रदेशमा ७ सय ३३ जना संक्रमित उपचाररत रहेका छन् । यस्तै प्रदेश नम्बर ५ मा ७ सय १३, कर्णाली प्रदेशमा २ सय ७५ र सुदूरपश्चिम प्रदेशमा ६ सय १६ जना गरी देशभरी संस्थागत आइसोलेसनमा ७ हजार ९ सय ८८ जना उपचाररत रहेका छन् ।
यसैगरी होम आइसोलेसनमा प्रदेश नम्बर १ मा ८ सय ६२, प्रदेश नम्बर २ मा २ हजार ५ सय, बागमती प्रदेशमा २ हजार ४ सय ६६ र गण्डकी प्रदेशमा १ सय जना उपचाररत रहेका छन् । यस्तै प्रदेश नम्बर ५ मा ७ सय ९५, कर्णाली प्रदेशमा ८४ र सुदूरपश्चिम प्रदेशमा १ सय ३० जना गरी देशभरी होम आइसोलेसनमा ७ हजार २७ जना संक्रमित उपचाररत रहेका छन् । आइसियुमा देशभरी १ सय ६२ जना संक्रमित उपचाररत रहेका छन । यस्तै भेन्टिलेटरमा २२ जना संक्रमित उपचाररत रहेका छन् ।
मकवानपुर / मकवानपुर जिल्लाको मनहरी गाउँपालिकाको एक वृद्धाले ३ वटा वडाबाट सामाजिक सुरक्षा भक्ता वापतको रकम बुझेको पाइएको छ । नेपाल सरकारले वितरण गर्दै आएको सामाजिक सुरक्षा भत्ता एकभन्दा बढी शिर्षकमा लिन नपाउने नियम भएपनि स्थानीय जनप्रतिनिधि तथा कर्मचारीको मिलेमतोमा एक वृद्धाले तेहेरो सुविधा लिएको बुझिएको छ ।
यो सुविधा लिनको लागि वृद्धाका छोराले नै पदीय मर्यादा विपरीत काम गरेको प्रष्ट देखिएको छ । गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ का वडा अध्यक्ष शिवप्रसाद खनालले आफ्नी आमा ७२ वर्षीया बेदमाया खनाललाई जेष्ठ नागरिक र बिधवा भत्ता दिदै अबैध खर्च गरेको खुलेको हो । १ नम्बर वडा सहित वडा ३ र ७ बाट समेत सिफारीस लिएर तेहेरो सुबिधा लिएको बुझिएको हो । यसबारे अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगमा २७ साउन २०७७ मा उजुरी समेत दर्ता भएको छ । उक्त उजुरीबारे छानविन प्रक्रिया अघि बढेको छ अख्तियारले जनाएको छ । सचेत मनहरीका युवाहरु नामक समूहले अख्तियारमा उजुरी दिएको हो । उजुरीमा ३ वटै वडाका वडाध्यक्षहरु तथा कर्मचारीहरु लाई कारबाहीको माग गरिएको छ । यो उजुरी उपर कारबाही अगाडि बढाइएपछि घटना बाहीर आएको हो ।
उजुरीमा भनिएको छ ‘७२ वर्षीय बृद्धाले सबै मिलाउन सक्ने क्षमता नरहेपनि अहिले पदको दुरुपयोग गर्दै वडा अध्यक्षले तीनवटै वडाबाट सिफारिस दिलाउने काम गरेका हुुन् ।’ गैरकानुनी ढंगबाट एकै व्यक्तिलाई फरक फरक शिर्षकमा भत्ता दिनका लागि सहयोग गर्ने १, ३ र ७ नम्बरका वडा अध्यक्ष तथा सचिबलाई कारबाहीको माग गरीएको छ । ७२ वर्षीय बेदमायाको नागरीकता नम्बर ३२८५ बाट वडा नम्बर १ मा २००४०१११०२१९१ वडा नम्बर ३ मा २००४०११११११००४८४ र ७ मा २००४०१११०२२०९ नम्बरको व्यक्तिगत परिचय पत्र तयार पारी भत्ता लिएको बताइएको छ । उनले मनहरीमा रहेको मुक्तीनाथ विकास बैक ००००५८०३९१५ बाट २४ हजार र पि ०००५८०३९१३ बाट ८ हजार रुपियाँ बुझेको देखिएको छ ।
फरक फरक शिर्षकमा एकै व्यक्तिलाई भत्ता बारे वडा अध्यक्ष खनालले अहिले गाउँपालिकामा बैठकमा भएको बताउँदै सम्पर्कमा रहन चाहेनन् । यता वडा नम्बर ७ का अध्यक्ष ठाकुर तितुङले आफ्नो वडा बाट नभई तत्कालिन हाँडिखोला ७ अहिलेको ४ नम्बर वडाबाट सिफारीस भएको हुनसक्ने बताए । वडा नम्बर ३ मा नागरीकताको नम्बर मिलेपनि परिचय पत्रको नम्बर भने अन्य वडाको तुलनामा फरक देखिएको बताइएकाे छ ।

