मकवानपुर । गत चैत ९ गते मकवानपुरकाे प्रतापपुरबाट पर्सा राष्ट्रिय निकुञ्ज अन्तरगत सुरु गरिएको गणना चितवन राष्ट्रिय निकुञ्जमा पुगेर सकिए छ ।
नेपालमा एक सिंगे गैँडाको सङ्ख्या ७ सय ५२ पुगेको छ। जसमध्ये चितवनमा मात्रै ६सय ९४ गैँडा रहेका शनिवार नतिजा सार्वजनिक गरिएको हाे । अघिल्लाे गणनाभन्दा यस पटक थप १ सय ७ गैंडा थपिएका छन् ।
यस अघी सन् २०१५ मा गरिएकाे गैँडाको गणनामा चितवन राष्ट्रिय निकुञ्जमा ६ सय ५ वटा एक सिंगे गैँडा भेटिएका थिए भने देशभरमा ६ सय ४५ वटा गैँडा भेटिएका थिए। पर्सा राष्ट्रिय निकुञ्जमा ३, बर्दिया राष्ट्रिय निकुञ्जमा ३८ र शुक्लाफाँटा राष्ट्रिय निकुञ्जमा १७ वटा गैँडा भेटिएका छन्। नेपालमा भेटिएका गैँडाहरू मध्ये १ सय ४६ वटा भाले र १ सय ९८ वटा पोथी रहेका छन्।
वन मन्त्रालयका सचिव विश्वनाथ ओली र राष्ट्रिय निकुञ्ज तथा वन्यजन्तु संरक्षण विभागका महानिर्देशक डा.दीपक खरालको उपस्थितिमा निकुञ्जले गैँडा गणनाको नयाँ तथ्याङ्क सार्वजनिक गरिएको हो।
चितवन निकुञ्जका अनुसार ४ सय ८ वटाको लिङ्ग पहिचान भएको छैन । यस पटक भेटिएका गैँडामा ५ सय २० वटा वयस्क, ९६ वटा अर्ध वयस्क र १ सय ३६ वटा केटाकेटी रहेका छन् ।
मकवानपुर । नेपाल पत्रकार महासंघको अध्यक्षमा विपुल पोख्रेल निर्वाचित भएका छन् । शनिबार अपराह्न सकिएको मतगणनाबाट लोकतान्त्रिक, व्यावसायिक, श्रमजीवी पत्रकार पोख्रेल नेतृत्वको संयुक्त प्यानल विजयी बनेको हो ।
निर्वाचन समितिका अनुसार पोख्रेलले ६ हजार ९ सय ४२ मत ल्याई विजयी भएका हुन् । उनका निकटम प्रतिद्वन्द्वी शर्माले ३ हजार ९ सय १५ मत प्राप्त गरेकी छन् । अध्यक्षकै अर्का उम्मेदवार गजेन्द्रसिंह बुढाथोकीले ४ सय ९१ मत र रामप्रसाद दाहालले १ सय ५६ मत प्राप्त गरेका छन् ।
अध्यक्ष पोख्रेलले प्रगतिशील, समावेशी र राष्ट्रियता प्रतिबद्ध व्यावसायिक पत्रकार प्यानलका निर्मला शर्मालाई पराजित गरेका हुन् । त्यस्तै सोही प्यानलका माधव नेपाललाई हराउँदै वरिष्ठ उपाध्यक्षमा रमेश विष्ट विजयी भएका छन् । महिला उपाध्यक्षमा बाला अधिकारी निर्वाचित भएकी छन् । उनले शर्मा प्यानलकी दाना केसी सुवेदीलाई हराएकी हुन् ।
समावेशी उपाध्यक्षमा अवधेश झालाई पराजित गर्दै पोख्रेल समूहका उदय जिएम निर्वाचित भएका छन् । महासचिवमा भने रोशन पुरीले विजय बनेका छन् । उनले शर्मा प्यानलका बालकृष्ण बस्नेतलाई पराजित गरे । खुला सचिवमा रामकृष्ण ज्ञवालीलाई हराउँदै गोविन्द्रप्रसाद चौलागाईं निर्वाचित भएका छन् । महिला सचिवमा सिर्जना अर्याल शर्मा समूहकी निमा काफ्लेलाई पराजित गर्दै विजयी बनेकी छन् । आदिवासी जनजातितर्फ सचिवमा नारायण सुन्दर किलम्बू निर्वाचित भएका छन् ।
सचिव मधेसीतर्फ दीपेन्द्र चौहान, सचिव दलिततर्फ हेमकर्ण विक, सचिव एशोसिएट पवन आचार्य र कोषाध्यक्षमा कलेन्द्र सेजुवाल निर्वाचित भएका छन् । उनीहरु सबै पोख्रेल समूहका हुन् ।
यस्तै लेखा समिति संयोजकमा लेखनाथ न्यौपाने निर्वाचित भएका छ्न् । सदस्यहरुमा सरिता तिम्सिना (खस आर्य), सञ्चकुमारी लामा तामाङ (आदिवासी जनजाति महिला), ललिताकुमारी साह (मधेसी), शान्ति आङबुहाङ (आदिवासी जनजाति), सरिता बराइली (महिला-दलित), भीषण राई (आदिवासी जनजाति) लगायत निर्वाचित भएका छन् ।
मुलुक संघीय संरचनामा गएपछि महासंघको नेतृत्व पहिलो पटक प्रत्यक्ष निर्वाचन प्रणालीबाट चयन भएकाे हाे । यही चैत २५ गते पहिलोपटक महासङ्घमा प्रत्यक्ष निर्वाचन प्रणालीबाट मतदान गरिएको थियो । पोख्रेल प्यानलका अधिकांश उम्मेदवार विजयी भएका हुन् ।
मतपरिणाम






मकवानपुर । नेपालमा पछिल्लो २४ घण्टामा १ सय ५१ जना काेराेना भाइरस संक्रमणमुक्त भएका छन् । याे सँगै काेराेना निको हुनेको संख्या २ लाख ७३ हजार ८ सय ८६ पुगेको स्वास्थ तथा जनसंख्या मन्त्रालयले जनाएकाे छ ।
यस्तै पछिल्लाे २४ घण्टमा थप ३ सय ३७ जनामा कोरोना भाइरस संक्रमण पुष्टि भएको छ । जनसंख्या मन्त्रालयका अनुसार ३ हजार ५सय ३२ जनाको पीसीआर परीक्षण गर्दा ३ सय ३७ जनामा संक्रमण पुष्टि भएको हो ।
छिमेकी मुलुक भारतमा कोरोनाले भयावह रुप लिँदै गर्दा नेपालमा पनि त्यसको असर देखिएको छ भने पछिल्लो समय संक्रमितको संख्या बढ्दै गएको तथ्यांकमा देखिएको छ । गत बिहीबार ३ सय ३२ जनामा संक्रमण पुष्टि भएको थियो भने शुक्रबार २ सय ८८ जनामा संक्रमण पुष्टि भएको हाे ।
यससँगै देशभर कोरोना संक्रमितको संख्या २ लाख ७९ हजार ७सय २५ पुगेको छ । यस्तै पछिल्लो २४ घण्टमा कोरोना भाइरस संक्रमणबाट १ जनाको मृत्यु भएको छ । हालसम्म ३ हजार ३९ जनाको मृत्यु हुँदा सक्रिय संक्रमित २८ सय जना रहेका छन् ।
हेटौंडामा एक बालक सहित ४ जनामा कोरोना संक्रमण
यसै गरी पछिल्लो २४ घण्टामा बागमती प्रदेशको राजधानी समेत रहेको हेटौंडामा एक जना बालक सहित ४ जनामा कोरोना पुष्टि भएको हो । पुष्टि हुनेमा हेटौंडा-३ की ८५ वर्षीया महिला,४१ वर्षीया महिला र ६ वर्षीय बालक रहेका छन् । यसैगरि हेटौंडा-४ की ३२ वर्षीया महिला रहेकी छन् ।
शुक्रबार १४ जनाको स्वाब परीक्षणमा ४ जनामा संक्रमण देखा परेको जिल्ला जनस्वास्थ्य कार्यलय मकवानपुरले जनाएको छ । यो संगै मकवानपुरमा सक्रिय संक्रमितको संख्या १४ पुगेको छ । संक्रमितहरु आफ्नै घरमा उपचाररत रहेका छन् ।
यसैगरि मकवानपुरमा कोरोना संक्रमणबाट हालसम्म ३२ जनाको मृत्यु भईसकेको छ । मृत्यु हुनेमा २६ जना हेटौंडा उपमहानगरपालिकाका रहेका छन् । यसैगरि थाहा नपालिकाका र मनहरी गाउँपालिकाका २/२ रहेका छन् भने बागमती र बकैया गाउँपालिकाका १/१ जना रहेको छन् ।
मकवानपुरमा हालसम्म पुष्टि भएको ३ हजार ९ सय ६ जना संक्रमितमा ३ हजार ८ सय ६० जना संक्रमण मुक्त भएको जनस्वास्थ्य कार्यलयले जनाएको छ ।
मकवानपुर / प्रहरी हिरासतभन्दा स्कुलमा मानव अधिकार हननका घटना अत्यधिक हुने गरेको राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोग बागमती प्रदेश कार्यालयका सहसचिव यज्ञप्रसाद अधिकारीले बताएका छन् ।
राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोगको आयोजनामा शनिबार हेटौंडामा भएको छैटौ रणनीतिक योजना तर्जुमा सम्बन्धमा परामर्श कार्यक्रम उनले यस्तो बताएका हुन् । राज्यका निकायहरु अधिकार कार्यान्वयनको पाटोमा उदासिन देखिएको गुनासो उनले गरे । कर्मचारी र स्वयम मानव अधिकारकर्मीको मानव अधिकारको रक्षा र उनीहरुले कर्तव्य भूमिका बारे चासो र चिन्ता गर्नुपर्ने अवस्था भएकोले परामर्श गोष्ठीको आयोजना गरिएको आयोगका सचिब वेदप्रसाद भट्टराईले बताए । सरोकारवालाहरूबाट महत्वपूर्ण सुझाव प्राप्त भएको उनले बताए ।

कार्यक्रममा मानव अधिकार तथा जनसरोकार समिति मकवानपुरका अध्यक्ष अधिवक्ता इश्वरी अधिकारीले काममा ढिलासुस्ती हुनु पनि मानव अधिकारको गम्भीर हनन भएको बाताए । यसैगरी कार्यक्रममा प्रहरीको सुरक्षा अवस्था धेरै नाजुक रहेको शसस्त्र प्रहरीका डिएसपी अमरबहादुर खत्रीले बताए । जनतालाई सुरक्षाको प्रत्याभूत गर्नुपर्ने प्रहरी नै विभिन्न प्रकोपबाट असुरक्षित रहेको उलने बताए ।
बालअधिकारकर्मी तिलोत्तम पौडेलले बालविकासमा राज्यकाे रुचि नहुनु मुख्य चुनौती रहेको बताए । बाल विकासका कार्यक्रममा राज्यले गरेको लगानी साह्रै न्यून रहेको बताए । “कार्यक्रम छ भनेर मख्ख मात्रै परेका छौ,त्यसको प्रभावकारिता बारे सुक्ष्ममा विश्लेषण खै” उनले भने । बिद्यालयमा बालिका सुरक्षाको सवाल पनि टिठलाग्दो रहेको उनले बताए । बालश्रम, बिद्यालयमा बालबालिकाले भोग्नु परेको शारीरिक दण्ड, महिनावारी प्याडको गुणस्तरीयता, युवामा देखिएको लागुऔषध, युवा मानव अधिकार रक्षकको गोपनियताको जस्ता सवाल रणनीतिक योजनामा समेटिनुपर्ने उनले बताए ।
कार्यक्रममा जिल्ला कानुन सहायता समिती प्रमुख अप्सरा बस्नेतले न्यायमा सहज पहुँच नभएको बताइन् । प्रत्येक स्कुलमा ५० प्रतिशत छात्र र केही प्रतिशत छात्राहरु लागुऔषधमा फसेको कुरा गहिरो अध्ययन नभएको प्रती अधिवक्ता बस्नेतले गुनासो गरिन । जनप्रतिनिधिबाट मानव अधिकार संरक्षण भन्दा दुरुपयोग भएको उनले बताइन । हिंसामा परेको महिलाले न्यायीक उपचारको लागि आफ्नो वडाबाट सिफारिस लिन समेत झन्झट भोग्नु परेको उनले बताइन् । यस्ता सवाललाई कसरी सम्बोधन गर्न सकिन्छ भन्नेबारे रणनीतिक योजना बनाइनुपर्ने अधिवक्ता बस्नेतले बताइन् ।

झण्डै ३ दशकदेखी राज्यले शिक्षक दरबन्दी नबढाईएको कारण गुणस्तरीय सिकाइबाट बालबालिका बन्चित भएको, छात्रवृत्ति पनि साह्रै न्यून भएको, लागुऔषधमा लागेका बालबालिकालाई उन्मुक्ति दिलाउनु धेरै चुनौतीपूर्ण रहेको भूकम्प पुन:निर्माण प्राधिकरण (शिक्षा) मकवानपुर प्रमुख उपसचिव बद्री बहादुर पाठकले बताए ।
कार्यक्रममा अनौपचारिक क्षेत्र सेवा केन्द्र बागमती प्रदेश प्रमुख कृष्ण गौतमले मानव अधिकारको सवालमा विभिन्न विषम परिस्थितिमा नागरिक समाजको सहकार्य धेरै महत्त्वपूर्ण रहेको बताए । सघींयताको अभ्यासको क्रममा पहुँच बिस्तार गर्नु पर्नेमा आयोगलाई केन्द्रिकृत गरिन नहुने गौतमले बताए । कार्यक्रममा राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोगका सदस्य नीर ठाकुरले राष्ट्रिय समस्याका बारेमा महत्त्वपूर्ण सुझाव प्राप्त भएको र आगामी दिनमा अगाडि बढ्ने क्रममा सुझावहरू कार्यान्वयन गर्न निर्देशन गरिने बताए ।
- बबिता बस्नेत
समुन्द्रको गहिराई थाहा पाउन के गर्नुपर्छ तपाईंलाई थाहा छ ? आफै डुबेर हेर्नु पऱ्यो नि !’ खोटाङ्ग र भोजपुरको सिमानामा पर्ने चखेवा भञ्जाङ्गका सेन्मिखाले ‘हेर्ने कथा’की निर्माता/निर्देशक पत्रकार विद्या चापागाईंसँग भनेको यो कुराले अहिले सामाजिक सञ्जाल भरिएको छ ।
सेन्मिखाको कथा हेर्ने जो-कोहीले उनलाई एकपल्ट मात्र हेरेर चित्त बुझाएका छैनन्, पटक-पटक हेरेका छन् । कतिले त निदाएर बिउँझिदा पनि सेन्मिखालाई सम्झिएका छन् । उनको जीवनकथा, उनी बाँचिरहेको परिवेश र उनको जीवनशैलीले मानिसहरूको मनमा अनेक प्रश्न खडा गरिदिएको छ । प्रत्येक वाक्यमा स्लोगन बोल्ने सेन्मिखा गाउँमा बसेर भेडा चराइरहेका पढेलेखेका युवा हुन् जोसँग कृषिसम्बन्धी प्राविधिक र ब्यवहारिक ज्ञान छ । उनले कृषि पढेका छन् । विभिन्न वनस्पति र माछाहरूको वैज्ञानिक नाम मात्र जानेका छैनन्, ब्यवहारमा तिनलाई कहाँ कसरी फैलाउने भन्ने ज्ञान र सिप पनि छ । उनको नाम सपनासँग जोडिएको छ । राईभित्र पनि फरक समूदायमा फरक भाषाहरू छन्, तीमध्ये बान्तावा भाषामा सेन्मि भनेको सपना र खा को अर्थ देखेको भन्ने हुन्छ । आफ्ना हजुरबुबाले सपनामा नाति देखेपछि उनी जन्मिएकाले नामै सेन्मिखा राखिएको रहेछ ।
सेन्मिखाका बाबु वैदेशिक रोजगारमा छन् । आमाले अर्को विवाह गरेको घटनाले उनको हृदयमा गहिरो चोट पुऱ्याएको छ । उनकै सल्लाहले बाबुले अर्को विवाह गरे । बाबुले दोश्रो विवाह गरेको घटना उनका लागि सामान्य झैँ भए पनि आमाको विवाह पीडादायी भएर मनमा गढेको छ । उनी गाउँमै बसेर वर्षको चार-पाँच लाख आम्दानी गर्छन् । भेडा अर्थात् पशुपालन उनको आम्दानीको प्रमुख श्रोत हो । उनका प्रत्येक शब्दमा ब्यवहारिक ज्ञान छ । उनले गाउने गीतले जीवनका पीडादायी यथार्थलाई लयबद्ध बनाएका छन् । आफूले गरिरहेका तमाम कामकाबीच उनको एउटा सपना छ, लोकसेवा दिएर राष्ट्रसेवक कर्मचारीको रूपमा राष्ट्रलाई योगदान गर्ने ।
सुदूर गाउँको २३ वर्षे युवा सेन्मिखालाई हेर्दै र सुन्दै गर्दा जब उनले लोकसेवा दिने आफ्नो सपना बताए यो पङ्क्तिकारको कानमा झड्का परेझैँ भयो । मनमा अनेक प्रश्नहरू उब्जिए, के हाम्रो लोकसेवा आयोग सेन्मिखा जस्ता प्रकृतिको नियमलाई बुझ्दै हुर्किएका, गहिरो चिन्तन बोक्ने, सम्भावनाले भरिएका युवाहरूका लागि हो ?
सुदूर गाउँको २३ वर्षे युवा सेन्मिखालाई हेर्दै र सुन्दै गर्दा जब उनले लोकसेवा दिने आफ्नो सपना बताए यो पङ्क्तिकारको कानमा झड्का परेझैँ भयो । मनमा अनेक प्रश्नहरू उब्जिए, के हाम्रो लोकसेवा आयोग सेन्मिखा जस्ता प्रकृतिको नियमलाई बुझ्दै हुर्किएका, गहिरो चिन्तन बोक्ने, सम्भावनाले भरिएका युवाहरूका लागि हो ? लोकसेवा आयोगको परीक्षामा जे-जस्ता प्रश्नहरू सोधिइन्छ ती प्रश्नले मुलुक बनाउने भिजन समेट्छन् ? खासमा अहिलेसम्म जसरी लोकसेवा आयोगका परीक्षाहरू चलिरहेका छन ती केका लागि ? कर्मचारी हुनु भनेको कहिले को जन्मियो कहिले मऱ्यो ? या विश्वको कुन स्थानको लम्बाइ, उचाइ कति हो भनी जानकारी राख्नु हो ? कर्मचारी हुनका लागि देशको कुन क्षेत्रलाई कसरी अघि बढाउने आफ्नै भिजन चाहिँदैन ? ब्यवहारिक ज्ञान, सीप चाहिँदैन ? लोकसेवाको जाँचमा जे-जस्ता प्रश्न गरिन्छन् खासमा तिनले मुलुक बनाउन कहाँ, के मद्दत गर्छ ? त्यस्ता प्रश्नको जवाफ दिएर लोकसेवा पास गरेकाहरूबाट के कुराको अपेक्षा गर्ने ? ती प्रश्नका उत्तर दिएर सेन्मिखा जस्ता युवाले लोकसेवा पास कहिले गर्ने ? यदि पासै गरे भने पनि उपलब्धि के ? उनले आफ्नो ज्ञान, सीपको सदुपयोग कसरी गर्ने ? मुलुकलाई सामान्य ज्ञान कण्ठ पार्ने कर्मचारी चाहिएको छ कि आफूभित्रको ज्ञानलाई ब्यवहारमा उतार्ने ?
यी प्रश्नहरू अहिलेसम्म राष्ट्रसेवक कर्मचारी हुनका लागि लोकसेवा आयोगले सोध्दै आएका प्रश्नहरूले उब्जाएका हुन् । नेपालको कर्मचारीतन्त्र चुस्त, दुरुस्त र ब्यवहारिक भएन भन्ने गुनासो बढिरहेको बेला हामीले यस्तो कर्मचारीतन्त्र कसरी भयो भन्नेतर्फ भने छलफल र बहस गरेका छैनौँ । लोकसेवामा कस्ता प्रश्न सोधिन्छन् ? उदाहरणका लागि २०७३ साल माघ २९ गते शाखा अधिकृतका लागि लिइएको परीक्षामा आएका केही प्रश्नहरू हेरौँ- साँढेजुधाई कसको पालामा सुरु भएको हो ? डोनाल्ड ट्रम्पले कति इलेक्ट्रोल मत प्राप्त गरेका थिए ? प्रद्युम्नका पिता को हुन् ? कोलम्बियाको शान्तिसम्झौता संसदबाट कहिले पारित भएको थियो ? पहिलो घण्टी प्रत्येक १५ मिनेटमा, दोश्रो १८ मिनेटमा र तेश्रो २४ मिनेटमा बज्छन्, ती घण्टीहरू एकैपटक बिहान ८ बजे सँगै बजे भने अब कति बजे सँगै बज्लान् ? बिग ब्रदर ल रसियाको कस्तो कानून हो ? डोनाल्ड ट्रम्पले कति मत प्राप्त गरे ? (ट्रम्पसम्बन्धी तीन वटा प्रश्न छन्) । यी र यस्ता प्रश्नको उत्तर दिएर भएका शाखा अधिकृतहरूबाट मुलुक र जनताले के अपेक्षा गर्ने ?
वर्षौंदेखि लोकसेवामा यस्तै प्रश्नहरू सोध्ने गरिएको छ । खासमा यस्ता प्रश्न सोध्नुको उद्देश्य के हो भनेर अहिलेसम्म प्रश्न उठाइएको छैन । कुनै खास विषयका ज्ञाता र आफ्नै मौलिक भिजन भएका मानिसहरू यस्ता प्रश्नका उत्तर पढेर लोकसेवा दिन चाहँदैनन, सम्भव पनि छैन । डोनाल्ड ट्रम्पले ल्याएको भोटले हाम्रो ब्युरोक्र्यासीमा के अर्थ राख्छ ? रसियाको कानून हामीले जान्नुपर्ने किन ? आवश्यक पऱ्यो भने गुगलमा खोज्दा भेटिन्छ ।
कसले, कहिले, कहाँ साँढे जुधायो भन्ने ज्ञानका आधारमा लोकसेवाको परीक्षा पास गरेर कर्मचारी हुने परिपाटी अब बन्द गरिनुपर्छ । नेपाल सरकारको कर्मचारी हुन चाहनेले आफ्नो मौलिक भिजन र विषयगत रणनीति प्रस्तुत गर्ने खालको पाठ्यक्रम तय गरिनुपर्छ ।
कसले, कहिले, कहाँ साँढे जुधायो भन्ने ज्ञानका आधारमा लोकसेवाको परीक्षा पास गरेर कर्मचारी हुने परिपाटी अब बन्द गरिनुपर्छ । नेपाल सरकारको कर्मचारी हुन चाहनेले आफ्नो मौलिक भिजन र विषयगत रणनीति प्रस्तुत गर्ने खालको पाठ्यक्रम तय गरिनुपर्छ । अब लोकसेवा आयोगले ब्यवहारिक ज्ञान, सीपसँग सम्बन्धित प्रश्नहरू तय गरेर परीक्षा लिनुपर्छ । अहिलेकै पाठ्यक्रमलाई जारी राख्ने हो भने नेपालको कर्मचारीतन्त्रलाई सिर्जनशील र जनमुखी बनाउन सम्भव छैन । यही ‘सिस्टम’मा रहेर लिइने परीक्षाले सेन्मिखाहरूको सपना पूरा गर्न सक्दैन । उनीहरूको सपना पूरा गर्नका लागि त सीपको प्रतिस्पर्धा हुनुपर्छ । उनीजस्ता प्रकृतिको नियमलाई बुझ्दै हुर्किएका युवाको ज्ञानको सदुपयोग गर्नका लागि सोहीअनुरुपको लोकसेवा आयोग चाहिन्छ ।
लोकसेवा आयोगलाई अहिले आमनेपालीले आफ्नो भविष्य जोडिएको आयोगका रूपमा लिन सकेका छैनन् । आयोग साँच्चिकै लोकको सेवाका लागि गठन भएको हो भने सबै नेपालीलाई अपनत्व महसूस गराउन सक्नुपर्छ । विभिन्न पाखा, पखेरामा रहेका सेम्निखाहरूदेखि विश्वका नामी विश्वविद्यालयमा पढेका युवाहरूसम्मले लोकसेवाको सपना देख्ने वातावरण नबनाउञ्जेल कर्मचारीतन्त्रमा सुधार टाढाको लक्ष्य मात्रै रहने छ । तिम्रा सपना र मेहनतका लागि सलाम सेम्निखा !