मकवानपुर । बुधबारबाट निष्काशन भएकाे युनाईटेड इदी–मार्दी एण्ड आरबि हाइड्रोपावरको आईपीओ निष्काशन भएको दिनमानै माग भन्दा बढी आबेदन परेको छ । शेयर निष्काशन तथा बिक्री प्रबन्धक ग्लोवल आइएमई क्यापिटलले दिएकाे तथ्यांक अनुसार पहिलाे दिन नै माग भन्दा बढी आबेदन परेको हो ।
बिक्री प्रबन्धक ग्लोवल आइएमई क्यापिटलका अनुसार करिब ८३ हजार आबेदनबाट ११ लाख ३८ हजार २६० कित्ता शेयरको लागि आबेदन परेको छ । कम्पनीले स्थनीयमा बिक्री नभएको शेयर समेत थप गरी दोस्रो चरणमा ८ लाख ७३ हजार ९१० कित्ता शेयर आज बुधबार देखि बिक्रीमा ल्याएको हो ।
यसअघि कम्पनीले पहिलो चरणमा उद्योग प्रभावित क्षेत्र कास्की जिल्लाका आयोजना प्रभावित स्थानीय बासिन्दाहरुकाको लागि ४ लाख २० हजार कित्ता आईपीओ बिक्री गरेको थियो । सोमध्ये बिक्री नभएको २ लाख ४३ हजार ९१० कित्ता सहित कम्पनीले सर्वसाधारणका लागि आईपीओ निष्काशनमा ल्याएको हो ।
कम्पनीले निष्काशन गर्न लागेको आइपीओमा सर्वसाधारणले छिटोमा मंसीर ७ गतेसम्म आवेदन दिन सक्नेछन् । आइपीओमा सर्वसाधारणले न्युनतम १० कित्तादेखि १० हजार कित्तासम्मको लागि आवेदन दिन सक्नेछन्।
मकवानपुर । सत्तारूढ दल नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी(नेकपा) सचिवालय बैठक सकिएको छ।
बुधवार दिउँसो प्रधानमन्त्रीको सरकारी निवास बालुवाटारमा बसेको बैठकले पुनः १० दिनपछि बस्ने गरी निर्णय गरेको प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीका प्रेस सल्लाहकार सूर्य थापाले जानकारी दिएका छन् । कात्तिक २८ को सचिवालय बैठकमा प्रस्तुत भएका प्रस्ताव तथा पत्रमाथि छलफल गर्न बुधबारलाई बैठक तय भएको थियो ।
नेकपा अध्यक्ष एवं प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले छुट्टै राजनीतिक प्रस्ताव पेस गर्ने भएका छन् । नेकपा प्रवक्ता नारायणकाजी श्रेष्ठकाअनुसार अध्यक्ष ओलीको प्रस्ताव समेतलाई ध्यानमा राखेर सचिवालय बैठक १० दिनका लागि स्थगित भएको छ । आगामी १३ गते ओलीले प्रस्ताव पेस गरेपछि सचिवालयमा सबै प्रस्तावमाथि छलफल हुनेछ ।
यस्तै मंशिर १८ गते स्थायी कमिटी र २५ गते केन्द्रीय कमिटीको बैठक बोलाइएको छ ।
मकवानपुर । बितेको २४ घण्टामा ५ सय २ जनामा काेराेना संक्रमण पुष्टि भएको स्वास्थ्य तथा जनसंख्या मन्त्रालयले जानकारी दिएकाे छ । ३ हजार १ सय १२ जनाको पीसीआर परीक्षण हुँदा उक्त संख्यामा संक्रमित पुष्टि भएकाे हाे । हिन्दु नेपालीको चाड तिहार भएका कारण परीक्षण घटेको हो मन्त्रालयले बताएकाे छ ।
यस्तै मन्त्रालयका अनुसार बितेको २४ घण्टामा २ हजार ८ सय ७८ जना काेराेना संक्रमणमुक्त भएका छन् भने थप १७ जनाको मृत्यु भएको छ ।
यससँगै देशभर कोरोना भाइरस संक्रमितको जम्मा संख्या २ लाख ११ हजार ४ सय ७५ पुगेको छ भने निको हुनेको संख्या १ लाख ७९ हजार २ सय ४२ पुगेको छ । हालसम्म कोरोना निको हुने दर ८४.८ प्रतिशत रहेको मन्त्रालयले जनाएको छ ।
यस्तै देशभर मृत्यु हुनेको कुल संख्या १ हजार २ सय ४७ पुगेको छ भने सक्रिय संक्रमितको संख्या ३० हजार ९ सय ८६ पुगेको छ ।
यसैबीच पछिल्लो २४ घण्टामा काठमाडौं उपत्यकामा ३ सय ३९ जना संक्रमित थपिएका छन् । संक्रमित हुनेमा १ सय ४६ महिला र १ सय ९३ पुरुष रहेका छन् ।
यस्तै हालसम्म मकवानपुरमा कोरोना भाइरस संक्रमण पुष्टि हुनेको संख्या ३ हजार ३ सय ९८ जना रहेका छन् । जिल्लामा पछिल्लो २४ घण्टामा थप ९ जना संक्रमित थपिए संगै संक्रमितको संख्या ३ हजार ३ सय ९८ पुगेको हो ।
जिल्लामा काेराेना पुष्टि भएका संक्रमितमा हालसम्म २ हजार ७ सय ९१ जना संक्रमण मुक्त भएका जिल्ला जनस्वास्थ्य कार्यलय मकवानपुरले जनाएकाे छ । जिल्लामा काेराेना संक्रमित १९ जना आइसोलेसन र ५ सय ५८ जना संक्रमित हाेम आइसोलेसनमा उपचाररत रहेका छन् ।
मकवानपुरमा हालसम्म कोरोनाको कारण २८ जना को ज्यान गएको छ ।पछिल्लो २४ घण्टामा जिल्लाका २ जना संक्रमितको ज्यान गए संगै ज्यान जानेको संख्या २८ पुगेको हो ।
- हिममाया पौडेल
हेराइमा, देखाइमा र अनुभवमा
उस्तै उस्तै लाग्ने गर्छन्
आकाश र धरती
प्रकृति र पुरुष
मौसम र जीवन
लम्बीय र क्षितिजीय समय रेखाहरु
यद्यपि
वृक्षका पहेलिएका
पुराना पातका सट्टा
नयाँ पात थपिएपछि
फेरिएको छ
एक पाना जिन्दगी ।
चिप्लिएका छन्
बालापनका चञ्चलताहरु
यौवन र किशोर वयका
रोमाञ्चित छालहरु
स्मृतिमा अपलोड हुँदैछन्
बृहत् आगतका लागि
विगतका मनोबिम्ब र चालहरु ।
निस्तेज भएका छन्
धेरै पाएर तृप्त भएपछि
अरु पाउने आशाका
अतृप्त चाहनाहरु
त्यस्तै ,
धूमील धूमील भएका छन् ।
खण्डहर बगरको धापमा
वृक्षारोपण गरेपछि
उर्लिँएकोे पसिनाको मूल थाम्न,
एक झल्को बसाइमा
सजाइएका सपनाहरु ।
फुत्किँदै गएको छ
समय उस्तै गरी
फुत्त फुत्त
चुडिएको लरियाबाट
एक एक दाना मोती
खस्दो भएर
यद्यपि ,फेरिएको छ
एक पन्ना जिन्दगी ।
बगिरहेको छ
अविरल नायल
आपनै परिधिमा
बगरलाई साक्षी राखेर
अनि किनाराको कथालाई
बढी सुनेर ।
यसरी
चिप्लिएरै रहेका रोमाञ्चित छालहरु
फुत्किएरै रहेका मनोरम चालहरु
बदलिँदै गएका उमेरका भावहरु
बल्झिएरै रहेका वास्तविक हालहरु
आखिर भोग्नु नै पर्दछ ।
अझ स्वास्थ्यले एक फन्को
विश्राम लिएपछि
पुनः पुनः खोसिदै छन्
सुनौला रहरहरु ।
समय चक्रमा अाँधि आएपछि
बन्द बाकसमा
निस्सासिएका फाइलका
अनमोल योजनाहरु
शीतका थोपाले
घैला भर्न लालायितका
भत्किएका छन् बाटाहरु
त्यसैले
नखोजिदिनु प्रिय मबाट
कर्मठ कार्यहरुका लागि
सुनौला र अतिरञ्जित सपनाहरु
नखोजिदिनु
मेरो बगैचाको नियति भित्रको बोटबाट
सुन्दर फूल र स्वादिष्ट फलहरु
र नखोज्नु
दशकौ पहिले उर्लेका
यौवनका चञ्चलताहरु
सक्छौ भने आऊ
हातेमालो गरौँ,
समाऊ हात दह्रो गरी
र लैजाऊ त्यहाँसम्म
जहाँसम्म तिम्रा पाइला
पुगेका थिए ,
निरन्तर निरन्तर
फेरिएको एक पाना
जिन्दगीपछि पनि ।
- सुरेन उप्रेती
कसैले चश्माको नालिबेली बारे सोध्यो भने मलाई अँह वाक्य पनि फुट्दैन । यसका नातागोता, आफन्त कोहि थाहा छैन । कसले र कहिले यस सान्सारिक माया मोहमा यसलाई पार्यो । त्यो पनि थाहा छैन । तर पनि यसलाई मैले सानो छँदै देखि देख्दै आएको छु । ठ्याक्कै तीथि मिति थाहा नभए पनि पहिलो पटक ज्योतिषिबाका कानमाथि डोरिले बाँधेर राखेको देखेको हुँ ।
लात्तिहान्ने गाई दूहुँदा डोरिले खुट्टा तन्काएर किलामा बाँधे जस्तै देखिन्थ्यो गुरुवाका कानमाथिको चश्मा । दुबै तिर नाकका डाँडीमा टेकेर आँखालाई छोपेर उभिएको हुन्थ्यो चश्मा । आजकालका सपिङमहलका पर्खालको रूपमा उभिएका बाक्ला शिसा जस्तै चश्माका लेन्स पनि वाक्ला थिए । मेरो दिमागमा भने ज्योतिषिबाको चश्मा देखे पछि चश्माले मान्छेका ग्रह दशा, भविश्य सबै देखाउँदो रहेछ भन्ने पर्यो ।
केहि दिन पश्चात जीवनको पहिलो दिन दाजु दिदिसँग झुण्डिदै स्कुल जाँन पाँए । त्यस बेला अस्ती ज्योतिषीबाको भन्दा अझ राम्रो राता खुट्टा भएको चश्मा गुरूजिका कान समातेर नाकमाथि बसेको देखेँ । त्यो झन राम्रो थियो । अहा ज्योतिषिबाको चश्मा भन्दा पनि राम्रो । गुरूजीले चश्मालाई नाकको टुप्पातिर सारेर चश्मा माथिबाट मलाई चिहाए । मरो ध्यान गरूजीमा भन्दा पनि उनले लगाएका चश्मामा थियो । मेरो चश्मा प्रतिको जिज्ञाशा झन बढ्दै गयो । अब त बाटो हिंड्दा पनि कसले कस्तो चश्मा लगाएको छ भन्नेमा मेरो ध्यान केन्द्रित हुन थाल्यो ।
एक दिन जिल्लाबाट विधालय निरिक्षक आएका थिए । उनका पुक्क परेका खाइलाग्दा गालाका विचमा चुरेपहाड जस्तै नाक ठडिएको थियो । त्यही नाकमाथि कालो चश्मा हिंउदका दिनमा घाम तापेर बसेका भैंसी जस्तै भएर डम्म बसेको थियो । बेला बेलामा त्यो चश्मालाई टाउको तिर सारेर हेयरबेण्ड जस्तै गरेर अड्काउँथे । यो देखे पछि चश्माहरू पनि विभिन्न रंगका हुँदा रहेछन भन्ने मैले लख काटें । अब मलाई चश्माको भूत नै चढ्यो ।
जसरी पनि एउटा चश्मा चैं धडेरै छोड्ने अठोट गरें । तर मलाई थाहा थिएन । चश्मा कहाँ फल्छ । चश्माको कत्रो रूखहुन्छ । काँचै टिपेर लाउनेहो की पाकुन्जेल पर्खनु पर्छ । टिप्न सकिने हो कि हैन नाना प्रश्नहरू खेल्न थाले मनमा ।जहाँ इच्क्षा त्यहाँ उपाए भनेझैं मैले चश्मा लगाउन धेरै कुर्नु परेन । स्कूलबाट र्फिकंदा गल्लिमा सिमालीको बार थियो । त्यहाँ पँहेलै भएर पँहेलेका लहरा लहरिएका थिए । कसैले अमरलता पनि भन्थे । त्यसलाई टिपेर भक्का भक चश्मा बनाउन लागें । एउटा त बनाएर धडी पनि हालें ।
मेरो चश्मा देखेर अरू केटा केटीले पनि चश्मा बनाई माग्न थाले । मेले थुप्रै चश्मा बनाएर अरूलाई पनि लगाई दिंए । चश्मा लगाए पछिको त दृश्य नै बेग्लै । सोचाईनै बेग्लै हुने । शान नै बेग्लै । शिर नै उच्च भए जस्तो लाग्ने । यसरी पहिलो चश्माको अनुभव बटुलें । विस्तारै चश्माका बारेमा बुझ्दै र जान्दै लगें ।
चश्मा त बिभिन्न रंगका जातका ,थरका,धर्म र र्पािटका हुँदा रहेछन । तपाईलाई अच्म्म लाग्न सक्छ चश्मामा पनि यती धेरै विविधता र प्रकार हुन्छन भन्दा । हो मलाई पनि अचम्मै लाग्यो । तर हुँदो रहेछ । चश्मा भन्ने अचम्मकै हुँदो रहेछ । तपाई कस्तो चश्मा लगाएर हेर्नु हुन्छ त्यस्तै विचित्रको दृश्य देखाइ दिँदो रहेछ चश्माले । आनीको गीत जस्तै फूलको आँखामा फूलै संसार काँडाको आँखामा काँडै संसार तपाईले पनि सुनेकै हुनुपर्छ ।
नेपालमा एक जमानामा कुनै महाराजका सन्तानको चश्माको निकै ठूलो चर्चा थियो । उनको चश्माले जस्तै बाक्ला लुगाले छोपेर राखेका बस्तुहरू पनि छर्लङ्गै देख्थ्यो रे । त्यही चश्मा लगाएर कलेज वाहिर गाडी रोकेर दृश्यपान गर्थे रे । रेका कुरा हुन । त्यो त कि उनका आत्मालाई थाहा होला कि त उनका मतियारहरूलाई थाहा होला । अव गएको दोश्रो संविधान सभाको निर्वाचन ताकाको कुरा गरौं । त्यसबेला जुन पार्टीको चश्मा लगाएको मान्छे भेटिन्थ्यो ।
उसले सबै त्यही पार्टीका समर्थक र भोटर्स देख्थ्यो । नेताले समेत सबै संसारै आफ्नै पार्टीका देखेर सयौ पटक सम्म बहुमत र दुइतिहाईका भाषण ठोके । जनजातिको चश्मा लगाएर हेर्दा सबै जनजाति नै मात्रै देखिने । जता पनि आफ्नै मान्छे देखन थाले पछि आफ्नो शक्तिको अट्क्लनै भएन उनीहरूलाई । नेताका चश्माले जसलाई हेर्दा पनि आफ्नै क्याडर देखे पछी बर्वाद भएन त । यो चश्माले कसै कसैलाई अर्कोर्पािटका मानिसहरूलाई आफ्नो क्षेत्रमा छिर्नै नदिने कुरा वोल्न लगायो । कसैलाई सबै तिर आफ्नै क्याडर मात्रै देखाइ दियो र चुनाब बहिष्कार गर्ने भन्दै अर्कोलाई हराउमा केन्द्रित भयो । तराई पहाड मानिसको सागर उर्लन थाल्यो ।
तर त्यो सागर नेताको भाषण सुन्न थियोकी कलाकारको नृत्य हेर्न र गीत सुन्न आएको थियो । चश्मालले थाहा पाउनै दिएन । सबैलाई धोका दियो । । कुनै नेतालाई त आफ्नो चश्माले धोका मात्र दिएन । जहाँ जाँदा पनि जनसागर देखाइ दिने । ल अव त नेपाल नै आफैं मय भयो भनेर ढुक्क बनाइ दियो ा तर नतिजाले पुल्टुङ बाजी खेलाई दियो । मार्ने मर्ने खेल खेलेर आएकाले दरो मुटु भएर मात्रै नत्र भिमशेन थापाको उपाय अवलम्वन गर्न बेर थिएन । यो सबै चश्माको खेल त हो नी ।
कसैलाई यही चश्माले ढाडश दिन्छ र कसैले नेपाल राजतन्त्रात्मक हिन्दू राष्ट्रहुने पक्का भो भनेर भाषण पड्काउँछन ।
सोझा र राष्ट्रवादी भनिने र गनिने नेतालाई पनि प्रमको चश्मा लाउना साथ टनकपुर भारतकै हो भन्न सिकाएको थियो । कुनै नेतालाई टनकपुरले खरव खरव नाफा गर्छ भन्दै सम्झौता गर्न लगाएर भाषण खोक्न लगायो । । यहि चश्माले हौडा,लौडा काण्ड,बब्फर काण्ड मच्चाउन प्रेरित गर्र्यो । हतार हतार विप्पा सम्झौतामा सहि जोत्न उक्सायो । सोझो मान्छेले लगायो भने पनि त्यसै जस्मरीको मोतीकोहारले झैं नराम्रो सँग मान्छे बदल्छ यो चशमाले । कसरी तस्कर सँग र डन सँग सम्वन्ध गाँस्ने भनेर तरिका सिकाउँछ ।
सालीपटिका सातपुस्ते र भिनाजु पटिका नौपुस्तेलाई पुग्ने धनबटुल्न लगाउँ छ । सुनको व्यपार , वोइङमा लेनदेन, योजनाहरूको कमिसन र शेयरको कारोवार गराउँछ । सरूवा ,बढुवाबाट कोसेली थपाउँछ, यो सबै चश्माकै कमाल त होनी । मह खाएकालाई मात्रै त महको श्वाद थाहा हुन्छ नी भने झैं एक पटक चश्माको श्वाद पाएकाले त मरे पनि चश्मा नपाउनजेल छोड्दैन । संविधान बनाउन गएका र्पािटहरू एउटा गृहको विवादले झण्डै महिना दिन सम्म झूण्डिनु ।
त्यसैको उदाहरण हो । त्यो गृहको चश्माको मज्जा चाखिसकेका चश्माहरूले के मान्थे त्यो पदनपाउन्जेल । लासामा सुन छ मेरो पार्टी बुच्चै भन्ने उक्ती माहुरी खान पल्किएका मल्साप्राहरुलाई राम्रै थाहा थियो र बार्गेनिङ गरेका थिए । सुन आउने र जाने बाटो गृहमन्त्रीको चश्मालगाए पछि मात्र क्लियर हुन्छ भन्ने राम्रै अनुभव छ ।
यो चश्मालगाए पछि को सँग बोल्ने ,कसको हितमा काम गर्ने, कसलाई खुशि तुल्याउने । यसैले निर्णय गर्छ । कसैले प्रधानमन्त्रीको चश्मालगाएका वेला सँगैका सहयात्री भोक सहन नसकेर आत्महत्या गर्न समेत विवश बनाउने यहि चश्मा हो । सँगै जेलबसेका साथिहरूको महल,गाडी र शान हेर्दा कहिलै पेट भरिएन । छोराहरूको स्कुलजाने रहर मेटिएन । शाहुको रिणघटेन । त्यो भोको साथिको चश्माले जिउने अरर्को उपायनै ठम्याउन दिएन । जेल जीवनका उर्जासिल दिनहरूले झन झन घोच्न र रोप्न थाले । समयले व्यंग्य गर्न थाल्यो ।
शहिद भएका साथिहरूले पनि गिज्याएको अनुभूति गरायो र बाध्य पारेर पार्टी कार्यालयकै प्राङगणमा रुखमा फलेको लौकोले इहलिला समाप्त पार्यो यही चश्माले । यो चश्मा अति निर्दयी,क्रूर र बिश्वास गर्न नसकिने खालको छ । कहिले स्वार्थका लागि एउटा सँग लगन गाँठो जोड्छ र अर्कालाई धुलो चटाउँछ । कहिले उग्र राष्ट्रबादी बन्छ र नाला पानी देखि कालापानी सम्म विरोध गर्दै मार्चपास गराउँछ । कहिले लगेर नदि नाला त के सगरमाथा नै विदेशिलाईचढाउँछ ।
भाइ भाइ लडाउँछ । सज्जनलाई सडाउँछ । तस्करलाई कुईन्टलको माला चढाउँछ । दुइचार करोड खाँदा भ्रष्ट भन्न पाँइदैन । हाम्रा नेता महान छन । भ्रष्टचार गर्नु नेताको अधिकार हो भन्दै जुलुशमा उतार्छ । नैतिकतालाई निमिट्यान्न पारेर विवेक सून्य बनाइ दिन्छ । कालोलाई सेतो देख्ने बनाउँछ । विद्वतबर्गलाई चाकरी गर्न सिकाउँछ । घमण्डको पगरी गुथेर फणउठाएर गजधम्म भएर बस्न अर्डर दिन्छ र मरिच झैं आफ्ना पिराले आफैं चाउरिने बनाउँ छ । यो चश्माको महिमा भनौ या छुल्याई भनौ । न जानेर जान्न सकिन्छ न बुझेर बुझ्न सकिन्छ । चोरलाई चौतारी र साधुलाई सुली चढाउने यो चश्मा । यो विचित्रको चश्मा ।