- त्रिपुरा पोखरेल खरेल
” दिदी, मेरी छोरीलाई तपाईंको साथमा लिएर गैहाल्नु, मेरी छोरी पनि सुध्रिने,हामीले पनि दुईचार रुपियाँ खेलाउन पाउने।” टिभीमा दत्तचित्त भएर समाचार सुन्दैथिएँ, एउटा घोर्ले आवाजले मेरो एकाग्रतालाई भङ्ग गरिदियो । झर्को लाग्दै भएपनि दैलोतिर आँखा घुमाएँ, कामतबाट फूलबारी गोडमेल गर्न मदनिया आएको रहेछ ।
हिजोसम्म म उसलाई चिन्दिनथें। भाइले फलानो बटियादारको छोरो भनेपछि मात्रै मैले उसलाई चिनेकी भन्नुपर्यो। ” म भाइसँग सल्लाह गर्छु अनिमात्र उसलाई लाने कि नलाने , त्यसबारे निधो दिन्छु है। ” मेरो कुरा पूर्णरूपले नसुनी ऊ अघिनै हिंडिहालेछ। मेरो ‘ लाने ‘ कि ‘नलाने ‘ शब्द उसले बुझ्यो कि बुझेन भन्ने विचारले मलाई पिरल्यो। एकदिनको चिनजानमा नै उसले आफ्नी एउटै छोरीलाई मेरो साथमा किन पठाउँदै छ भन्ने कुरालाई निर्क्योल्न पनि पाएकी थिइनँ, उसले भोलिपल्टै आफ्नी छोरी लक्ष्मीलाई ल्याएर मेरो जिम्मा लगायो।
मलाई भोक लागेको बेलामा ढुङ्गा मिसिएको गाँस फाल्नु कि उकेल्नु जत्तिकै भयो। ” दिदी तँलाई साथी पनि हुन्छे लैजाँदा हुन्छ। ” भाइले लानु भन्ने सल्लाह दियो । म पर्सिपल्ट आफ्नो घरतिर लागें। घरमा आइसकेपछि लक्ष्मीको मुखबाट थाहा पाएँ, गाउँका अल्लारे केटाहरु उसको पछि लागेका रहेछन् । छोरीलाई ती केटाहरुबाट जोगाउन मदनियाले उसलाई मेरो साथ लगाएर पठाएको रहेछ। उसको कुराले मलाई अन्योलमा पार्यो। ” कतै लक्ष्मीका बाबुआमाले मलाई घाँडो त भिराएनन्।” यो सोचले मेरो टाउकोमा मार्तोलले हानेर रनाहा छुटेको जस्तै भयो।
“लक्ष्मी, तेरो बाबुले तँलाई यहाँ किन पठाएको नढाटी भन् त?” मेलै केरकार गरें ” गुण्डाहरु मेरो पछि लागेकाले मलाई यता पठाएको भनेर मैले अस्ति भनें त । ” उसले झर्को मानी। ऊ जतिको कुरौटे छे त्यतिकै कुरा लुकाउन खप्पिस छे। कोरोनाको बिरुद्धमा लकडाउनको युद्ध चलिरहेको बेला म उसलाई घर पुर्याइदिन पनि सक्तिन । अब मेरो लागि भगवान् भरोसा बाहेक अर्को कुनै विकल्प रहेन। “यदि उसको चरित्रमा केही तलमाथि भएको अलिकति पनि छनक पाएँभने म लक्ष्मीलाई उसको घर पठाइहाल्छु ।” मेरो फैसलाले मलाई विश्वस्त तुल्यायो ।
” लक्ष्मी अब तैंले पढ्नु पर्छ ल।” मैले उसको हातमा वर्णमालाको किताब, कपी र सिसाकलम राखिदिएँ। ” मलाई गुदी भन्नु , मलाई यो नाम साह्रै मनपर्छ ।” उसले किताबहरु टेबलमा थन्काउँदै भनी। गुदी लक्ष्मीको अति नै मनपर्ने नाम । उसले शब्द बुझ्न थालेको दिनदेखि नै आमाबाबुको मुखबाट यही नाम सुन्दै आएकीले पनि होला ‘गुदी’ नाम उसको आदत नै भइसकेको छ। गुदीको अर्थ के हो भनेर मैले सोधेकी पनि छैन, उसले अरु पनि अनौठा शब्दहरुको प्रयोग गर्छे ,म ती शब्दहरुलाई सच्याउने काम गर्दिन ।
“गुदी ,तेरो बच्चादानीमा घाउ छैन रहेछ” मसँगै ऊ पनि खुसीले नाची। म नाँचे उसको गर्भमा बच्चा नभएको खुशीमा , पाठेघरमा घाउ नभएको खुशीमा ऊ नाची। दुबैको खुशीमा आआफ्नो व्यक्तिगत स्वार्थ थियो।
उसका ठूलाठूला आँखा, हिस्सी परेको अनुहारले उसको कालो रङ्गलाई छोपिदिएको छ। ऊ आफूलाई कुनै हिरोईन भन्दा कम ठान्दिन । उसको हातमा हरदम ऐना , काइयो र मोबाइल हुन्छ । गुदी निधारदेखि सिउदोसम्म अबिरको धर्को तान्छे । ऊ सबैलाई आफू बिबाहिता हुँ भन्दै हिंड्दिरहिछ। “आमा मलाई पोडर,किरिम, लिपिस्टिक, चुरा तेल ल्याइदिनु न।” भर्खर सोह्र वर्ष टेकेकी गुदीले म बजार जाँदा यस्तै कुराहरु मगाउने गर्छे। यति सानै उमेरमा यसरी श्रृङ्गार पटारमा ध्यान दिएको मलाई भने फिटिक्क मन पर्दैन, तर पनि उसले मगाएको चिजबिज ल्याइदिनु पर्ने मेरो वाध्यता हुन्छ।
बजारबाट आएपछि उसको हातमा समान थमाइदिंदै भन्छु ” ला काली , अब तेरो मुखमा पोत । ” “आमा मलाई काली नभन्नु त, मलाई काली भनेको मन पर्दैन ।” रीसले रन्केर रातो भएको उसको कालो अनुहार अझ कालो हुन्छ। ऊ पुक्क मुख फुलाएर कुर्सीमा गएर बस्छे। आमाको नियास्रो लागेर होला ऊ मलाई आमा भन्ने गर्छेे, उसको यो सम्बोधन मलाई अति आत्मीय लाग्छ। गुदीको बिहानको क्रियाकलापको शुरुआत शृङ्गारपटारबाट हुन्छ। त्यसपछि बाटोमा हिंड्दै गरेका पुरुष वर्गलाई खाउँला जस्तो गरेर एकोहोरो पाराले हेर्छे। आफ्नो कालो कपाललाई सुमसुम्याउदै घरि अगाडि लान्छे घरि पछाडि लान्छे, घरि ठूलो स्वरले गीत गाउँछे। लोग्ने मान्छेलाई देख्दा उसको हाउभाउ कटाक्ष हेर्न लायकको हुन्छ।
छरछिमेकहरुले कतिपल्ट उसको कुरा काट्न बाँकी राखेका थिएनन् । “आमा मलाई पल्लो घरको काम गर्ने केटाले मोबाइल नम्बर माग्दै छ।” ऊ उत्तेजित हुँदै भन्छे । म नसुनेको जस्तो गर्छु। बिहान उठेर माथिल्लो तलामा गएकी गुदीको चालचुल छैन । म चालमारेर कौशीमा गएँ। ऊ काम ईच्छाले व्याकुल भएको माउ बिरालो जस्तो सडकमा हेरिरहेकी थिई, उसका दुबै हातहरु अङ्गप्रत्याङ्गतिर सलबलाई रहेका थिए, तलबाट ढाडे बिरालो जस्तो मान्छे माथि हेरैर गुनगुनाउँदैथ्यो, ” सम्झेर बुझेर दिहाल त्यो जोवन।”
” गुदी के रमिता हेरिरहेकी ? जा कोठामा गएर बढारकुँडार गर् , केटाको मुख देखेकी छैनस् ? ” उसको यो बानीले मलाई वाक्क पारिसक्यो ,तर लकडाउन छेकोभाँजो भएपछि मेरो के लाग्छ!!! मैले उसलाई हपारेपछि ऊ मुख छोड्दै तल कोठातिर लागि। ऊ स्पर्शले यौन तृष्णा मेट्न नपाएपनि टाढैबाट आत्मसन्तुष्टि लिन चाहन्थी तर म बाधक बनिदिएँ।
गुदीका कमीकमजोरीहरु मध्ये मुखाले बानी पनि एउटा हो । बाबुआमासँग फोनमा कुरागर्दा पनि ऊ चर्को आवाज निकालेर बाझ्ने गर्छे। उताबाट पैसा पठा भन्दै किचकिच गरेको आवाजलाई हकार्दै गरेकी हुन्छे,” मैले कमाएको पैसाले मेरो बिहेमा दाइजोको सामान किन्छु , मसँग पैसा नमाग।” एकदिन म कोठामा बसेर बालकृष्ण पोखरेले लेख्नुभएको कथा संग्रह ‘ सोधाई र जबाफ’ पढ्दै थिएँ,ऊ म बसेको गलैँचामा आएर बसी।’ बेला न कुबेला बजी मेला’ भनेजस्तै मेरो एकाग्रतालाई भङ्ग गरिदिएकोमा मलाई उसित हुनसम्म रीस उठ्यो ।
“आमा मैले पेट बोकेको छैन। पेट बोकेको भए त म आत्महत्या गरिहाल्थेँ नि। नडराउनुस् मैले पेट बोकेको छैन भन्ने मलाई पूरा भरोसा छ।” ऊ निस्फिक्री थिई ” लाज पचेकी नक्कलीले उल्टै मलाई सम्झाउन थाली, यो जीवनमा कस्ताकस्ता मान्छेसँग भेट्नु पर्दो रहेछ ।
” आमा तपाईंलाई एउटा कुरा भन्नु छ।” उसले नङ कोट्याउँदै भनी।मैले उसको अनुहार राम्ररी नियालेर हेरें, उसले टाउको निहुराएकी थिई। मैले पढ्दै गरेको किताबलाई बन्द गर्दै सोधें ,” गुदी, के कुरा भन् त।” ऊ आफ्ना ठूलाठूला आँखा चारैतिर घुमाउँदै मुस्कुराइरहेकी थिई। मैले कति कर गर्दा पनि उसले भन्न चाहेको कुरा ओकल्न सकेकी थिइन । म पन्ध्र मिनेटसम्म उसको मनभित्रको कुरा दुहुने प्रयासमा थिएँ ,तर ढुङ्गा बोल्ला गुदी पटक्कै बोलिन। मलाई उसको मौनताले झर्को लगाइसकेको थियो तर पनि मलाई उभित्र गुम्सिएको गाँठी कुरा जान्ने उत्कण्ठा अझ धेरै जाग्दैथ्यो। म उसको मौनता तोड्ने निष्कर्षमा पुगें।
मैले अस्ति बजारबाट उसैलाई भनेर ल्याइदिएको पाउडर उसको हातमा थमाइदिंदै सोधेँ , ” के कुरा भन् त नानु ? आफ्ना कुराहरु मलाई नडराइकन भन्? ” आमा मलाई पल्लो घरको मिस्री भैय्याले जम्मा एकचोटि बजायो ।” उसले निर्धक्कसँग भनी । म छाँगोबाट झरेकी जत्तिकै भएँ। मलाई अरुकुरा भन्दापनि उसले पेट त बोकिन भन्ने चिन्ताले अन्तर्द्वन्द्व चल्नथाल्यो। ” तँलाई त्यो भैय्याले कतिपल्ट बजायो भन् त बुधी।” मैले उसलाई मसँग कुरागर्न अझै सजिलो बनाइदिएँ। उसले आफ्ना दुबै कानका लोती समाउँदै भनी ,” आमा सोरी नरिसाउनु ल, तपाईंहरू बिहान वाकमा निस्किने बित्तिकै भैयाले मलाई बजाइहाल्थ्यो।”
म रिसले भित्रभित्रै कामिरहेकी थिएँ। गुदीलाई पिट्न पनि सक्दिनँ , उसको घर टाढा भएकोले अहिले नै पठाइहाल्न पनि सक्दिनँ , म द्विविधामा परें। फेरि केही गर्दा पनि अचेलका केटाकेटीले नराम्रो कदम चाले भने ! यो सोचले मेरो रोमकूपबाट निस्किएका रौंहरू ठाडा भए। ” गुदी तैंले भुँडी बोकिस् भने मलाई तेरो बाबुले मार्छ , अब कहिले पनि त्यस्तो काम नगर्नु ल। तँलाई कसैले त्यस्तो नराम्रो काम गर्न जबरजस्ती गर्यो भने मलाई भनिहाल्नु बुझिस्।” मैले कुनै अप्रिय घटना नघटोस् भन्ने हिसाबले उसलाई सम्झाएँ।
” आमा सोरी ,अब म कसैलाई बजाउन दिन्न । मेरा बुबामम्मीलाई नभन्नु मलाई मार्छ।उता पनि मेरो केटालाई बजाउन दिंदा मलाई तपाईंसँग पठाएको हो, उसमाथि मेरो ठूलो बुबाको छोरो पनि मेरो पछि लागेको थियो। “थुक्क जसलाई पनि बजाउन दिन्छेस् ? बिहे गर्नु अनि तेरो पोइलाई मात्र बजाउन दिनु।” उसले जन्माएको शब्दको उच्चारण गर्न मलाई सजिलो भएको थियो। मेरो भित्र फेरि अन्तर्द्वद्व चल्नथाल्यो। यिनीहरूको कमजोरीको फाइदा उठाउन घरभित्रैकाले पनिे छोड्दैनन्। मभित्र आक्रोशको ज्वाला सल्किदैथ्यो। ”
गुदी र म भान्साकोठामा राखनधरन गर्दै थियौं , मैले उसलाई सोधेँ , तेरो नछुनी हुँदैछ नि? ” “आमा मेरो नछुनी नभएको दुई महीना भइसक्यो ,उता मेरो घरमा पनि मलाई मैनाबारी दुईतीन महिनामात्र हुन्थ्यो।” उसको नछुनी रोकिएको कुराले म झण्डै बेहोस भएँ, मेरो शरीर पसिनाले भिज्यो। “गुदी तैले भुँडी बोकिस् कि क्या हो? मैले अत्तालिंदै सोधेँ । “अब के गरुँ र कसो गरुँ भन्ने पीरले मलाई छट्पटी हुनथाल्यो।
“आमा मैले पेट बोकेको छैन। पेट बोकेको भए त म आत्महत्या गरिहाल्थेँ नि। नडराउनुस् मैले पेट बोकेको छैन भन्ने मलाई पूरा भरोसा छ।” ऊ निस्फिक्री थिई ” लाज पचेकी नक्कलीले उल्टै मलाई सम्झाउन थाली, यो जीवनमा कस्ताकस्ता मान्छेसँग भेट्नु पर्दो रहेछ । ” मेरो मनभित्र आँधी मडारिन थाल्यो । भोलिपल्ट मैले बजारबाट गर्भमा भ्रूण भएनभएको पत्ता लगाउन जाँच्ने यन्त्र ल्याएँ। उसले उत्सुकता साथ सोधी , आमा मलाई एब्रो पेन्सिल ल्याइदिनु भयो? अस्ति पनि ल्याइदिनु भनेकी थिएँ,ल्याइदिनु भएन।” “नक्कली केटी, यत्रो तमासा मच्चाउँदा पनि के के चाहिएको !” म ऊसँग मनमनै रिसाएँ।
“भोलि पानी नखाई तेरो पिसाब जाँच्नुपर्छ। पाठेघरमा घाउ हुनेलाई नियमित समयमा नछुने हुँदैन, फेरि समयमै उपचार गरेन भने घाउ पाक्छ अनि अस्पतालमा भर्ना भएर अप्रेसन गर्नुपर्छ ।” मैले बोलेका अरु कुरा नबुझे पनि घाउ, अस्पताल र अप्रेसन भन्ने शब्द सुनेपछि उसको अनुहार पहेँलो भयो। ” भोलिपल्ट सखारै उसको पिसाब टेस्ट गर्दा एउटा रातो धर्कोमात्र देखापर्यो। मेरो लागि रिपोट चित्तबुझ्दो भएन ।
सातदिनसम्म उसको पिसाब जाँच्न म परिचारिका झैँ खटिएँ। उसले पिसाब जाँचिसकेपछि अँध्यारो अनुहार लगाएर मेरो अनुहारमा पुलुक्क हेर्थी । सातौ दिनमा पनि उसको पिसाब जाँच्दा गर्भ रहेको कुरा पुष्टि भएन। “गुदी ,तेरो बच्चादानीमा घाउ छैन रहेछ” मसँगै ऊ पनि खुसीले नाची। म नाँचे उसको गर्भमा बच्चा नभएको खुशीमा , पाठेघरमा घाउ नभएको खुशीमा ऊ नाची। दुबैको खुशीमा आआफ्नो व्यक्तिगत स्वार्थ थियो। भोलिपल्टै ऊ नछुनी पनि भई हाली। म झन् ढुक्क भएँ।
“आमा मेरो मोबाइलमा वेफेको पासपोर्ट हालिदिनुन।” उसको हातमा मोबाइल थियो। सबैले मोबाइल चलाएको देखेर उसलाई पानि मोबाइलको रहर लाग्यो होला भन्ने ठानेर मेरो पुरानो स्मार्ट फोन उसलाई दिएकी थिएँ। “टाढाबाट आएकी केटी दिउसभरि के पो गरोस् विचरी” भन्ने मेरो दयालु सोचले उसको मोबाइलमा वाईफाईको पासवर्ड हालिदिएँ, उसको फेसबुक एकाउन्ट खोलिदिएँ। ऊ बिहान उठेदेखि बेलुकीसम्म मोबाइलमा झुण्डिन थाली।आफ्नो काम लटरपर गरेर सिध्याएपछि, ऊ कि ऐनाको सामुन्ने नक्कल पार्न बस्थी कित मोबाइलमा घण्टौं के के हेर्थी के के ,यसपछि बचेको समयमा कौशीमा बसेर टोल छिमेकेकका केटाहरुलाई एकोहोरो हेरिरहन्थी।
मेरो अर्ती उपदेश र गालीले उसलाई बाह्र हातको टाँगाले पनि छोएन। मैले उसलाई मोबाइल दिनु नै ठूलो भूल गरेछु । “आमा केटीले केटीलाई पनि बजाउँदा रहेछन् ! यस्तो पनि हुन्छ र? ” उसले मलाई आश्चर्यचकित पारी। मैले हतारहतार उसको हातबाट मोबाइल लिएर उसको फेसबुक एकाउन्ट बन्द गरिदिएँ अनि “भ्यागुतोलाई हिलै प्यारो ।” भन्दै मोबाइल उसको हातमा थमाइदिएँ। त्यसो नभन्नु त, म आजै मेरो घर जान्छु ।” ऊ भट्भटाउन थाली। ” जान्छेस् भने जान त ,म तेरो बाबुलाई बोलाइदिन्छु।” म ठूलो स्वर निकालेर बम्किएँ। मैले जान्छु भनेकी छु र! मलाई किन भ्यागुतो भनेको?उसले मसित निहुँ खोजी ।
“म्याडम यौनईच्छा यो उमेरका सबै किशोर किशोरीमा हुन्छ। आफ्नो यौन सम्पर्कको आकांक्षालाई कसैले दबाएर राख्न सक्छन् भने कसैले आफूलाई संयम गर्न सक्दैनन् । यिनी संयम गर्न नसक्नेको लहरमा परिन्। उमेर पुगेपछि बिहे गरिदिनु नै यसको ओखती हो। पुरुषको सम्पर्कलेमात्र यिनको कामाग्नि साम्य हुनसक्छ
उसको मसँग बाझ्नुको मूल कारण फेसबुक बन्द हुनु थियो, भ्यागुतोभने गौण कारण थियो। मैले हाँस र कुखुरा पालेकी थिएँ । तिनीहरुले चारो टिपेको रमणीय दृश्यले मलाई प्रभावित पारिरहेको थियो।मलाई गुदीले वाक्कदिक्क पारेकी थिई।आफै नारी जाति भएर पनि मलाई उसको बारेमा नकारात्मक सोच राख्न वाध्य पारेको थियो। उसले आफ्नो आनीबानीलाई सुधारेकी भएपनि मैले उसको पछि लाग्नुपर्ने थिएन ,तर उसको चरित्र र व्यबहारमा बीसको उन्नाइस पनि सुधार भएन।
उसका बाबुआमाले त हरेस खाएर मेरो पछि लगाएर पठाएका, मैले उसलाई सुधार्न खोज्नु हातलाग्यो शून्य मात्र हो। अघिसम्म त भालेपोथीहरू रमाएर चारो टिप्दै गरेको दृश्यलाई अवलोकन गर्दैथेँ, एक्कासि मैले हेर्दै गरेकी दृश्यमा ठूलै परिवर्तन भयो। अघिसम्म कुखुराका भालेपोथी र हाँसका आफ्नै भालेपोथीबीच क्रिडा चल्दैथ्यो, अब भने कुखुराले हाँसलाई खेदेको दृश्य देखापर्यो। “भालेले हाँसलाई मार्छ होला ।” मलाई हाँसको माया लाग्यो। मैले भालेलाई धपाउन गमलाको गिट्टी उठाएर हान्न मात्र आँटेकी थिएँ, तलको दृश्यले मलाई हक्क न बक्क पार्यो।
“कुखुराको भालेले खेदेको हाँस टक्क अडियो ।” हँ कुखुरा र हाँसबीच कसरी शारीरिक सम्बन्ध हुन्छ?” म तीनछक्क परें। मैले भिन्नभिन्न प्रजातिका पशु पक्षीबीच यस्तो सम्बन्ध भएको कहिल्यै देखेकी थिइनँ। ” आमा के हेर्दै हुनुहुन्छ ? ” मेरो पछाडि उभिएर तल कुखुराको चर्तीकला हेर्दै गरेकी गुदीको आवाज सँगसँगै श्वासप्रश्वास चलेको मैले सुन्दैथ्यें। मबाट कुनै उत्तर नपाएपछि, ऊ अलिपरको कुर्सीमा बसेर नङ टोक्दै खुट्टा हल्लाउन थाली ।
म भित्र फेरि अन्तर्द्वन्द्व चल्नथाल्यो। आज मलाई यौन तृष्णाले व्याकुल भएकी गुदीलाई तल चरिरहेको पोथी हाँसजस्तै लाग्यो । जोसुकैले बजाउन खोज्दा टाउको हल्लाउँदै सहस्र स्वीकृति दिई हाल्ने हाँसको पोथी र गुदीको चरित्रमा समानता थियो भोलिपल्ट मैले उसलाई मनोचिकित्सको क्लिनिकमा लिएर गएँ।
डक्टरले उसलाई चेकजाँच गरिसकेपछि मलाई एकान्तमा बोलाएर भने। “म्याडम यौनईच्छा यो उमेरका सबै किशोर किशोरीमा हुन्छ। आफ्नो यौन सम्पर्कको आकांक्षालाई कसैले दबाएर राख्न सक्छन् भने कसैले आफूलाई संयम गर्न सक्दैनन् । यिनी संयम गर्न नसक्नेको लहरमा परिन्। उमेर पुगेपछि बिहे गरिदिनु नै यसको ओखती हो। पुरुषको सम्पर्कलेमात्र यिनको कामाग्नि साम्य हुनसक्छ । डक्टरकोबाट फर्किदै गर्दा मनमनै एउटा दृढ निर्णय लिएँ, बाटो खोलेलगत्तै यसलाई उसको घरमा पुर्याइदिन्छु।”
सिक्किम
२० वर्ष लामो गृहयुद्धपछि सत्ता कब्जा गरेको तालिबानले अफगानिस्तानको काबुलस्थित राष्ट्रपति कार्यालय कब्जा गरेसँगै युद्ध सकिएको घोषणा गरेको छ । राष्ट्रपति असरफ घानी देश छोडेर भागेसँगै युद्ध सकिएको घोषणा भएको हो ।
आइतबार राजधानी काबुल कब्जा गरेसँगै तालिबानका राजनीतिक सल्लाहकारले युद्ध समाप्त भएको घोषणा गरेका हुन् । अब लामो समय अफगानिस्तानलाई तनावपूर्ण स्थितिमा राख्न नचाहेको कुरा अन्तर्राष्ट्रिय समाचार एजेन्सीले उल्लेख गरेका छन् ।
तनावपूर्ण अवस्था अन्त्य गर्दै नयाँ सरकार गठन गर्ने तालिबानको तयारी छ । तालिबानले बनाएको सरकारलाई अन्तर्राष्ट्रिय मुलुकले मान्यता दिन्छन् या दिँदैनन् भन्ने विषय पनि महत्वपूर्ण रहेको छ । पाकिस्तान, रुस र चीनले मान्यता दिने संकेत दिइसकेका छन् भने अन्य देशले भने निर्णय लिइसकेका छैनन् । अफगानिस्तान सार्कको कान्छो मुलुक पनि हो । सन् २००७ देखि भारतको पहलमा अफगानिस्तान सार्कको सदस्य भएको थियो । अब यो देशसँग सार्कका सदस्य राष्ट्रको भूमिका कस्तो रहला यसै भन्न सक्ने अवस्था छैन ।
अफगानिस्तानलाई इस्लामिक राष्ट्र घोषणा गर्ने तयारी
अफगानिस्तानको राजधानी काबुल कब्जा गरेसँगै सशस्त्र विद्रोही तालिबानले सरकार निर्माणपछि इस्लामिक राष्ट्र घोषणा गर्ने तयारी गरेका छन् । आइतबार रातिदेखि नै राष्ट्रपति निवासमा अफगान सरकार र तालिबानीका प्रतिनिधिबीच सुरु भएको वार्ता सोमबार बिहानसम्म जारी रहेको बताइएको छ । सो वार्तामा तालिबानीलाई वैधानिक रूपमा सत्ता हस्तान्तरण गर्ने विषयमा कुराकानी भइरहेको अनुमान गरिएको भए पनि यस विषयमा सरकारका तर्फबाट कुनै प्रतिक्रिया आएको छैन ।
अफगानिस्तानमा राजधानीतर्फ तालिबानी विद्रोहीहरूले प्रवेश गरेपछि अफगानी गृहमन्त्रीले सरकार शान्तिपूर्ण रूपमा तालिबानीलाई सत्ता हस्तान्तरण गर्न तयार रहेको बताएका थिए । यता अफगानिस्तानमा रहेका विदेश नागरिक आफैं पनि आफ्नो देश फर्किरहेका छन् । आफ्नो देश फर्कन चाहनेहरूलाई तालिबानहरूले बदलाको भावमा कसैलाई पनि केही नगर्ने बताएका छन् ।
अब कसले सम्हाल्लान् अफगानिस्तानको नेतृत्व ?
तालिबानले अफगानिस्तानलाई आफ्नो नियन्त्रणमा लिएसँगै अब सत्ता कसले सम्हाल्ला र कस्तो रहला अबको सत्ता भन्ने चासो सर्वत्र छ । अहिले सरकारको नेतृत्वमा रहने दुई जनाको नाम आएको छ । मुल्ला अब्दुल गनी बरादर र हिब्तुल्लाह अखुन्दजादा ।
मुल्ला अब्दुल गनी बरादर तालिबानका संस्थापक नेता हुन् । उनलाई रणनीतिकारको भूमिकामा चिनिन्छ । अमेरिकाले अफगानिस्तानमा सन् २००१ मा आक्रमण गर्दा त्यतिबेला उनी तालिबानको डेपुटी रक्षामन्त्री थिए ।
सन् २०१० फेब्रुअरीमा अमेरिका र पाकिस्तानको संयुक्त अभियानको क्रममा उनी कराँची सहरबाट पक्राउ परेका थिए । अफगानिस्तानको सरकारसँग शान्ति वार्ता हँुदा उनको नाम पहिलो प्राथमिकतामा परेको थियो ।
सन् २०१८ मा कतारमा अमेरिकासँग वार्ता हुँदा उनी तालिबानको पार्टी प्रमुख थिए । उनले अमेरिकासँग वार्ताको समर्थन गरेका थिए । मुल्ला उमरको विश्वासपात्रका रूपमा उनलाई लिइन्थ्यो । उनी जीवित रहँदासम्म तालिबानका लागि आर्थिक कोष जम्मा गर्ने र दैनिक गतिविधिको नेतृत्वमा रहे ।
त्यस्तै, तालिबानका अर्का नेता हिब्तुल्लाह अखुन्दजादा इस्लाम धर्मका विद्वान मानिन्छन् । उनकै कारण आज तालिबान यो ठाउँमा आएको मानिँदै आएको छ । तालिबानको मुख्य गढ क्षेत्र मानिएको अफगानिस्तानको दोस्रो ठूलो सहर कान्दाहारका स्थानीय हुन् ।
सन् १९८० को दशकमा उनले तत्कालीन सोभियत संघ (रुस)विरुद्ध अफगानिस्तानको विद्रोहमा कमान्डरको भूमिका निर्वाह गरेका थिए । तर, उनी सैन्य कमान्डरका रूपमा भन्दा एक धार्मिक विद्वानका रूपमा चिनिन्छन् । हिब्तुल्लाह तालिबानका पूर्वप्रमुख अख्तर मोहम्मद मन्सुरको उत्तराधिकारी थिए । मन्सुरको सन् २०१६ मा अमेरिकी ड्रोन हमलामा मृत्यु भएको थियो । राजधानी दैनिकमा प्रकाशित समाचार साभार गरिएकाे
मकवानपुर । नवोदय शिशु सदनमा विज्ञान विषय हाजिरीजवाफ प्रतियोगिता भएकाे छ । विद्यालयको विज्ञान क्लवको आयोजनामा हाजिरीजवाफ प्रतियोगिता भएको छ । सोमबार भर्चुअल प्रविधिबाट ३ तहमा समूह विभाजन गरी प्रतियोगिता आयोजना गरिएको हाे ।
जुनियर तह कक्षा ४ र ५ बीच भएको प्रतियोगितामा कक्षा ४ को क्लासिक श्रेष्ठ प्रथम, कक्षा ४ को कविर दास द्वितीय र कक्षा ५ को सुविज्ञा शर्मा तृतीय हुन सफल भएका छन् । यसैगरी
इन्टरमिडेट तह कक्षा ६ र ७ बीच भएको प्रतियोगितामा कक्षा ७ को विमर्श श्रेष्ठ प्रथम, कक्षा ७ का अनुषा उप्रेती र पूजा अग्रवाल द्वितीय र कक्षा ६ को महान कोइराला तृतीय भए ।
सिनियर तह कक्षा ८ र ९ बीच भएको प्रतियोगितामा कक्षा ८ को प्रितिका कार्की प्रथम भएकी छिन् । २ सय ९६ जना विद्यार्थीले सहभागिता जनाएको प्रतियोगिताको सेमिफाइनल राउण्डमा २६ जना विद्यार्थी प्रवेश गरेका थिए । विभिन्न चरणको छनौट पार गर्दै सोमबार फाइनल राउण्डको प्रतियोगिता आयोजना गरिएको नवोदय शिशु सदन अङ्ग्रेजी विद्यालयका विज्ञान विषयका सुपरिवेक्षक अरुण दहालले जानकारी दिए ।
विद्यालयका भाइस प्रिन्सिपल दुर्गा भट्टराईले स्वागत मन्तव्य व्यक्त गरेका कार्यक्रममा विद्यालयका विज्ञान विषयका शिक्षक रविराज हमाल, इशाक राई, अनुस्का श्रेष्ठलगायतको उपस्थिती रहेको थियो । विद्यार्थीहरुलाई विज्ञान विषयसँग सम्बन्धित सामान्य ज्ञानको रुची जगाउने उद्देश्यले प्रतियोगिता आयोजना गरिएको विज्ञान विषयका सुपरिवेक्षक दहालले जानकारी दिए ।
- सन्देश घिमिरे
बिर्सिएर इतिहास
तिम्रा पाइलाहरु मोडिएछन अन्त कतै
दशगजाका सिमा स्तम्भ मिल्किएछन यसै कतै
अनि छिमेकीले पेल्दैछ साँध
हवाला दिदै तिम्रो मनोदशा
युग बाचेर आर्जेको त्यो उपमा
यसै नाङ्गोपारी
किन बिक्दैछन कौडीको भाउमा आज
यो जवाफ समयले भविष्यमा हिसाब सहित माग्नेछ तिमीसगं
भनिन्छ नि भाइ फुटे गवार लुटे
हो त्यसरीनै हाम्रा अस्मिता लुटिनेछन दिन दहाडै
अझ बात गर्दै छौ तिमी समृद्धिको
सपनाभन्दा मिठा बिकासको
युवाले पासपोर्ट च्यातेर
स्वदेशमा गरेको उद्द्मताको
तर बिपरित यहाँ
तिमी युवाहरु निर्यात गर्दैछौ
बदलामा रेमिटान्स भित्र्याउन
खेती गर्दैछौ शब्दमा सिमित सम्पन्नताको
भ्रष्टाचारमा चुर्लुम्म डुबेको शुसानको
लाज पनि लजाउने गरि नैतिकताको पाठ सिकाउन तल्लीन छौ तिमी
यस कारण कि,फगत एक कप चिया गफमा सम्पुर्ण
राजनीतिको इतिवृतान्त बताउने हामी
हाम्रा सपनाहरु हर चुस्कीसगैं साट्दै छौं यहाँ ।
मकवानपुर । अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगले प्रहरी सहायक निरीक्षक (असई) दिलिप कार्कीविरुद्ध १ करोडभन्दा बढी बिगो कायम गरी आयोगले आराेप पत्र मुद्दा दायर गरेको छ ।
प्रहरी कल्याण कोषद्वारा सञ्चालित पेट्रोल पम्प नक्सालमा कार्यरत असई कार्कीले पेट्रोल पम्पमा भ्रष्टाचार भएको ठहर गर्दै प्रहरी सहायक निरीक्षक कार्की विरुद्ध भ्रष्टाचार मुद्दामा आराेप पत्र गरिएकाे आयोगले जनाएकाे छ ।
अख्तियारले आइतबार विशेष अदालत काठमाडौंमा १ करोड ३ लाख ९७ हजार ९ सय ३७ रुपैयाँ बिगो कायम गरी मुद्दा दायर गरेको हो । कार्कीले हुँदै नभएको कारोबारको आधारमा असुली देखाएर रकम हिनामिना गरेको भन्दै अख्तियारमा उजुरी परेको थियोे ।
प्रहरी कल्याण कोषद्वारा संचालित पेट्रोलपम्प, नक्सालमा कार्यरत प्रहरी सहायक निरीक्षक दिलिप कार्की उपर बिगो रु. १,०३,९७,९३७।५४ कायम गरी सार्वजनिक सम्पत्ति हानिनोक्सानी गरेको सम्बन्धी आरोप-पत्र दायर।
प्रेस विज्ञप्ति:- मिति २०७८।०४।३१ गते।
——————————————
प्रहरी सहायक निरीक्षक दिलिप कार्कीले प्रहरी कल्याण कोषद्वारा संचालित पेट्रोलपम्प, नक्सालमा ग्राहक नं. M019 नम्बरसमेतको खातामा अन्य व्यक्तिले भुक्तानी गरेको रकमलाई गलत प्रविष्ट गरी हुँदै नभएको कारोवारको आधारमा असूली देखाएर रकम हिनामिना गरेको उजुरी सम्बन्धमा अनुसन्धान हुँदा प्र.स.नि. दिलिप कार्की प्रहरी पेट्रोलपम्पमा पदीय हिसाबले कार्यरत रहँदा निजले बिक्री भएको तेलको वास्तविक रकम दाखिला नगरी रु.१,०३,९७,९३७।५४ हिनामिना एवं हानिनोक्सानी गरेको स-प्रमाण पुष्टि भएको र निज दिलिप कार्कीको उक्त कार्य भ्रष्टाचार निवारण ऐन, २०५९ को दफा १७ बमोजिमको कसुरजन्य कार्य भएकोले निज दिलिप कार्कीलाई सोही दफाको प्रावधानबमोजिम भ्रष्टाचार निवारण ऐन, २०५९ को दफा ३ को उपदफा (१) र सोही दफाको उपदफा (१) को खण्ड (झ) बमोजिमको सजाय हुन तथा हानिनोक्सानी गरेको उक्त बिगो रु.१,०३,९७,९३७।५४ (एक करोड तीन लाख सन्तानब्बे हजार नौ सय सैतीस रुपैयाँ चौवन्न पैसा) भ्रष्टाचार निवारण ऐन, २०५९ को दफा १७ बमोजिम असुलउपर हुन मागदाबी लिई अख्तियार दुरूपयोग अनुसन्धान आयोग ऐन, २०४८ को दफा १८ र दफा ३५ बमोजिम आज विशेष अदालत, काठमाडौंमा आरोप-पत्र दायर गरिएको छ।
सहायक प्रवक्ता
वेदप्रसाद भण्डारी